Θάνατος Γιώργου Μαζωνάκη: Πρώτο θέμα στο Politico ο θάνατος του αγαπημένου τραγουδιστή και η ασύδοτη «βιομηχανία ευεξίας» στην Ελλάδα

Ο ξαφνικός θάνατος του σταρ «έχει αυξήσει την πίεση προς την ελληνική κυβέρνηση να λάβει μέτρα για τον προσοδοφόρο αλλά ανεπαρκώς ρυθμιζόμενο κλάδο των υπηρεσιών αναζωογόνησης και ευεξίας στη χώρα».

Θάνατος Γιώργου Μαζωνάκη: Πρώτο θέμα στο Politico ο θάνατος του αγαπημένου τραγουδιστή και η ασύδοτη «βιομηχανία ευεξίας» στην Ελλάδα

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του Politico βρίσκεται σήμερα ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, όχι μόνο ως ένα γεγονός που συγκλόνισε την ελληνική κοινή γνώμη, αλλά κυρίως μέσα από τις αποκαλύψεις και τα ερωτήματα που έχουν ανακύψει για τον τρόπο λειτουργίας ενός ολόκληρου δικτύου ιδιωτικών ιατρικών υπηρεσιών στον ταχέως αναπτυσσόμενο χώρο της ευεξίας και της λεγόμενης «αναζωογόνησης».

Το ευρωπαϊκό μέσο αναδεικνύει ως πρώτο θέμα την υπόθεση, συνδέοντας τον θάνατο του δημοφιλούς τραγουδιστή με τη συζήτηση που έχει ανοίξει στην Ελλάδα γύρω από τις υπηρεσίες που υπόσχονται βελτίωση της υγείας, «αντιγήρανση», αποτοξίνωση και παράταση του προσδόκιμου ζωής, σε έναν κλάδο που χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα προσοδοφόρος, αλλά και ανεπαρκώς ρυθμισμένος.

Το άρθρο φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ο θάνατος ενός ποπ σταρ εγείρει ερωτήματα για την χρυσοφόρο βιομηχανία ευεξίας στην Ελλάδα» και επιχειρεί να φωτίσει το ευρύτερο πλαίσιο μέσα στο οποίο παρέχονται τέτοιου είδους υπηρεσίες.

Μεταξύ άλλων, το Politico αναφέρει:

«Ο Γιώργος Μαζωνάκης, ένας τραγουδιστής 54 ετών, πέθανε από καρδιακή ανακοπή νωρίτερα αυτόν τον μήνα ενώ υποβαλλόταν σε πλασμαφαίρεση — μια ιατρική διαδικασία που χρησιμοποιείται συνήθως για τη θεραπεία αυτοάνοσων νοσημάτων, αλλά προσφέρεται από κλινικές ευεξίας ως μέθοδος αποτοξίνωσης ολόκληρου του σώματος με στόχο την αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Η θεραπεία πραγματοποιήθηκε σε ιδιωτική κλινική στο κέντρο της Αθήνας, η οποία δεν διέθετε άδεια για τη συγκεκριμένη πράξη, σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη».

Οι συνθήκες του θανάτου του τραγουδιστή, όπως παρουσιάζονται στο δημοσίευμα, έχουν προκαλέσει έντονο προβληματισμό, ανοίγοντας παράλληλα μια ευρύτερη συζήτηση για τους ελέγχους, την αδειοδότηση και τα όρια λειτουργίας των συγκεκριμένων δομών.

«Οι λεπτομέρειες γύρω από τον θάνατο του Μαζωνάκη έχουν συγκλονίσει τη χώρα», προσθέτει το Politico παραπέμποντας σε σχετικό άρθρο της Ναυτεμπορικής, ενώ σχολιάζει ότι «σύμφωνα με τις καταθέσεις που συγκέντρωσαν οι δικαστικές και αστυνομικές αρχές, τα στοιχεία δείχνουν ένα ανεξήγητο κενό 87 λεπτών από τη στιγμή που ο τραγουδιστής έχασε τις αισθήσεις του έως ότου κλήθηκε το ΕΚΑΒ. Οι αρχές διαπίστωσαν επίσης ότι μέλη του προσωπικού της κλινικής όπου πέθανε είχαν αναζητήσει στο διαδίκτυο οδηγίες για επείγουσα ανάνηψη».

Μόσιαλος: Λείπουν τα βασικά…

Στο δημοσίευμα του Politico φιλοξενούνται και οι επισημάνσεις του καθηγητή Ηλία Μόσιαλου, διευθυντή του LSE Health, ο οποίος επιχειρεί να τοποθετήσει την υπόθεση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, αυτό της συνολικής λειτουργίας και εποπτείας του ελληνικού συστήματος υγείας.

Ο κ. Μόσιαλος υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα είχε βρεθεί σε πρωτοποριακή θέση σε ορισμένες σημαντικές μεταρρυθμίσεις στον χώρο της υγείας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο των μνημονίων, όταν επιχειρήθηκε η ψηφιοποίηση βασικών λειτουργιών του συστήματος.

«στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων της περιόδου των μνημονίων, το 2010–2011, καθιερώθηκε η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, καθιστώντας τη χώρα πρωτοπόρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα»

Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, η προσπάθεια αυτή δεν είχε την αντίστοιχη συνέχεια σε άλλα κρίσιμα πεδία της υγειονομικής περίθαλψης.

Θάνατος Γιώργου Μαζωνάκη: Πρώτο θέμα στο Politico ο θάνατος του αγαπημένου τραγουδιστή και η ασύδοτη «βιομηχανία ευεξίας» στην Ελλάδα

«Αλλά το σύστημα σταμάτησε εκεί. Οι φάκελοι των ασθενών δεν εξελίχθηκαν αντίστοιχα, και οι ψηφιακές υποδομές που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά ενός σύγχρονου συστήματος υγείας έμειναν ημιτελείς», προσθθέτει ο κ. Μόσιαλος στο POLITICO

Ο καθηγητής θέτει, παράλληλα, ζήτημα που υπερβαίνει την αδειοδότηση μιας μεμονωμένης κλινικής και αφορά τον συνολικό μηχανισμό εποπτείας και διασφάλισης της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.

«Λείπουν τα βασικά: δεν υπάρχει συστηματικός έλεγχος της ποιότητας των υπηρεσιών που λαμβάνουν οι ασθενείς ούτε σχεδιασμός για τις ειδικότητες και τις δεξιότητες που θα χρειάζεται η χώρα σε δέκα χρόνια, όταν ο πληθυσμός της θα είναι γηραιότερος και μικρότερος», πρόσθεσε.

Το νέο πλαίσιο ελέγχου και το Medwatch

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η συζήτηση για το νέο σύστημα ελέγχου, το Medwatch, που ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, με στόχο την ενίσχυση της εποπτείας των σχετικών υπηρεσιών και τη διαφάνεια ως προς τη λειτουργία και την προβολή των κλινικών.

Ο κ. Μόσιαλος, ωστόσο, εμφανίζεται επιφυλακτικός ως προς το εύρος των ελέγχων που μπορεί να διασφαλίσει ένα τέτοιο σύστημα, εστιάζοντας στη διάκριση ανάμεσα στην τυπική νομιμότητα μιας δομής και στην ουσιαστική ποιότητα της περίθαλψης που παρέχει.

«Το Medwatch και η εφαρμογή με τον κωδικό QR απαντούν σε ένα περιορισμένο ερώτημα: αν μια κλινική έχει άδεια και αν η διαφήμισή της είναι ειλικρινής», είπε ο Μόσιαλος. «Είναι λογικό να ελέγχονται αυτά, αλλά δεν λένε τίποτα για την ποιότητα της περίθαλψης που παρέχεται μέσα στην κλινική. Η αδειοδότηση είναι η ελάχιστη προϋπόθεση· η ποιότητα είναι άλλο ζήτημα, και είναι το ζήτημα που η Ελλάδα δεν έχει εξετάσει ποτέ σοβαρά».