Θάνατος Τωρτζίνας: «Δεν διανοείστε πώς έκανε το παιδί, τι τράβαγε…» – Η Ρούλα Πισπιρίγκου σε ανατριχιαστικό ρεσιτάλ στην τελευταία της συνέντευξη πριν τη σύλληψή της!

Η υπόθεση θρίλερ της Πάτρας βρίσκεται σε εξέλιξη, καθώς η Ρούλα Πισπιρίγκου είναι πλέον αντιμέτωπη με τις αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές, επειδή στην κόρη της Τζωρτζίνα εντοπίστηκε σε μεγάλη ποσότητα η ουσία κεταμίνη, η οποία είναι τοξική και χρησιμοποιείται για αναισθησία ζώων.

Έπειτα από τον εντοπισμό του συγκεκριμένου ευρήματος τα «ηνία» της έρευνας ανέλαβε η εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας και η 33χρονη εντοπίστηκε χθες από τους αστυνομικούς στην Πάτρα και το απόγευμα της ίδιας ημέρας προσήχθη στη ΓΑΔΑ.

Η κατηγορούμενη, η οποία συνήθιζε όλο αυτό το διάστημα να παραχωρεί συνεντεύξεις στα κανάλια, μίλησε στην εκπομπή T-live της Τατιάνας Στεφανίδου, μία ημέρα πριν τη σύλληψη για τη δολοφονία της 9χρονης κόρης της, ενώ όπως ανέφερε η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια, η φράση που συνήθιζε να λέει η Πισπιρίγκου, κάθε φορά που μιλούσαν ήταν: «Εγώ δεν είμαι Μπάμπης Αναγνωστόπουλος».

Πιο συγκεκριμένα, η Ρούλα Πισπιρίγκου, δήλωσε στην τελευταία της συνέντευξη:

Δημοσιογράφος: Ως μητέρα γιατί ήσουν δίπλα στο παιδί σου και στην πρώτη νοσηλεία της και στη δεύτερη και μέχρι το τέλος της, θεωρείς ότι υπήρχε κάποια ουσία που δημιουργούσε πρόβλημα στο παιδί; Εσύ το έβλεπες, το ζούσες;
Ρούλα Πισπιρίγκου: Δεν μπορώ να σου απαντήσω σε τίποτα, γιατί καταλαβαίνεις το λόγο…
Δ: Επειδή εσύ ήσουν μαζί με το παιδί και λάμβανε ένα κοκτέιλ φαρμάκων αυτό το παιδί.
ΡΠ: Μήνες τώρα.
Δ: Μήνες, είναι αυτά τα φάρμακα που έχουμε μεταφέρει και μέσα από την εκπομπή μυοχαλαρωτικά, αντιεπιληπτικά είχες παρατηρήσει εσύ…
ΡΠ: Ηρεμιστικά…
Δ: Ηρεμιστικά;
ΡΠ: Βέβαια.
Δ: Λάμβανε και ηρεμιστικά; Γιατί δεν το έχουν στο φάκελο οι γιατροί αυτό το πράγμα.
ΡΠ: Εγώ δεν το ξέρω, εγώ ξέρω ότι λάμβανε αυτές τις δύο κατηγορίες φαρμάκων, τα οποία ήταν μυοχαλαρωτικά και αντιεπιληπτικά. Ίσως και να κάνω εγώ λάθος. Ίσως εκεί συνεπάγεται και αυτό το φάρμακο.
Δ: Εννοείς τα μυοχαλαρωτικά;
ΡΠ: Ναι, ναι, ναι, σωστά
Δ: Ήξερες ότι λαμβάνει κάποιο φάρμακο το οποίο ας το πούμε, την ηρεμούσε λίγο;
ΡΠ: Όχι, όχι, όχι.
Υπήρχε κάποια ουσία η οποία επηρέαζε το παιδί, όταν του της έδιναν από το νοσοκομείο, είχες δει να αλλάζει λιγάκι; Να της προκαλεί αυτά τα τινάγματα, αυτούς τους σπασμούς;
ΡΠ: Κοίταξε να δείς, αυτά είναι πράγματα τα οποία είναι στην κατάθεσή μου, είναι αυτό που θα καταθέσω, οπότε…
Δ: Σε ρωτάω σε ένα γενικότερο πλαίσιο εάν είχες δει να αλλάζει λιγάκι η συμπεριφορά της Τζωρτζίνας, όταν της έδιναν κάποια φάρμακα.
ΡΠ: Όχι, όχι, όχι.
Δ: Η θεραπεία που ακολουθούσε ήταν συγκεκριμένη κάθε ημέρα;
ΡΠ: Ναι, της Τζωρτζίνας τα αλλάξαμε τα φάρμακα δύο ημέρες πριν, είναι πράγματα τα οποία είναι…
Δ: Γιατί όμως άλλαξαν τα φάρμακα της, δύο ημέρες πριν πεθάνει;
ΡΠ: Έλα, ντε…
Δ: Άλλαξε όλη η αγωγή δύο ημέρες πριν πεθάνει;
ΡΠ: Όχι, όχι, όχι όλη, όχι όλη. Δεν έχω τον φάκελο αυτή τη στιγμή για να σου πω ακριβως τις αλλαγές, αυτό αν έχετε κάποια, σε εισαγωγική άκρη…
Δ: Πάντως εσύ ξέρεις ότι σίγουρα άλλαξαν κάποια από τα φάρμακά της;
ΡΠ: Εκατό τοις εκατό, εκατό τοις εκατό…
Δ: Γιατί ήσουν και μπροστά όταν έπαιρνε τα φάρμακα;
ΡΠ: Είχα και ενημέρωση…
Δ: Είχες και ενημέρωση, μητέρα είσαι λογικό είναι.
Δ:Είχες παρατηρήσει λοιπόν αυτές τις δύο ημέρες κάποια αλλαγή στην κατάσταση του παιδιού, εξαιτίας της αλλαγής των φαρμάκων;
ΡΠ: Κοίταξε να δεις, δεν μπορώ να το πω ότι ήταν από την αλλαγή των φαρμάκων ή ήταν κατάστασή της, πάντως το παιδί μετά το τελευταίο επεισόδιο κοιμήθηκε και δεν ξαναξύπνησε ποτέ. Κοιμόταν πάνω από ένα 24ωρο.
Δ: Κοιμόταν 24 ώρες ε;
ΡΠ: Η Τζωρτζίνα κοιμόταν από την Παρασκευή και το βράδυ που έκανε το τελευταίο επεισόδιο, μετά κατέληξε. Ναι, λίγο την ξύπνησα εγώ να μιλήσει με βιντεοκλήση με τον Μάνο και τα λοιπά.
Δ: Μπορούσε να μιλήσει Ρούλα;
ΡΠ: Όχι, μόνο γέλαγε.
Δ: Αυτό τι ώρα έγινε; Γιατί νομίζω κατέληξε γύρω στις δύο-δύο και τέταρτο.
ΡΠ: Ναι, ναι, ναι, δεν θυμάμαι τώρα τι ώρα έγινε ήταν… δεν θυμάμαι.
Δ: Τελοσπάντων, ήταν πρωινές ώρες, προς μεσημέρι.
ΡΠ: Ναι, ναι, ναι.
Δ: Μετά ξανακοιμήθηκε;
ΡΠ: Ναι ήταν πολύ κουρασμένο, ίσα που άνοιξε τα ματάκια του. Είχε ταλαιπωρηθεί με τα επεισόδια αυτά, δηλαδή δεν γνωρίζετε πώς ήταν… δεν θέλετε να γνωρίζετε πώς ήταν αυτά τα επεισόδια του παιδιού… Δεν διανοείστε πώς έκανε το παιδί, τι τράβαγε. Δεν μπορείτε να το φανταστείτε αυτό το πράγμα.
Δ: Μου περιγράφουν από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στο Ρίο όπου μπαινοέβγαινε ότι δεν έκανε αυτά τα επεισόδια όταν ήταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και μάλιστα ξέρω ότι οι γιατροί σε καλούσαν με βιντεοκλήση για να δεις ότι το παιδί είναι καλά, ότι είναι χαρούμενο, ότι γελάει, ότι δεν κάνει επεισόδια και τα έκανε μόνο όταν έβγαινε στην Παιδιατρική Κλινική.
ΡΠ: Ναι, γιατί η Μονάδα την κράταγε μία μέρα. Αυτή τα έκανε ανά 48 ώρες περίπου.
Δ: Α, κάθε δεύτερη μέρα. Άρα, έβγαινε στο 24ωρο από τη Μονάδα.
ΡΠ: Βέβαια. Καταρχήν αυτά είναι όλα καταγεγραμμένα. Είχα μία βιντεοκλήση, μία βιντεοκλήση για να μου δείξει ότι μιλάει με τη μαμά της γιατί ήταν ξαφνικά μόνη της. Αυτό έγινε.
Δ: Και διευκρίνισε μου κάτι, όταν πάτε βάζετε τον βηματοδότη, βγαίνει το παιδί είναι καλά και στους επτά μήνες πάτε ξανά στο Πανεπιστημιακό στο Ρίο, λόγω των σπασμών που κάνει πάλι.
ΡΠ: Τον απινιδωτή τον βάλαμε στο Ωνάσειο. Γύρισε και παρέμεινε ξανά στη Μονάδα.
Δ: Μετά τους επτά μήνες λοιπόν, σου κάνει ένα μεγάλο επεισόδιο στο σπίτι πάλι.