Θέλουν πόλεμο με τη Ρωσία πάση θυσία: «Ένα προληπτικό πλήγμα κατά της Ρωσίας είναι αμυντική πράξη» δήλωσε ο πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ!

Για πρώτη φορά, ανώτατος στρατιωτικός αξιωματούχος του ΝΑΤΟ προχώρησε δημόσια σε μια δήλωση που μέχρι σήμερα θεωρούνταν αδιανόητη : ένα προληπτικό χτύπημα εναντίον της Ρωσίας μπορεί, κατά τη δική του οπτική, να ερμηνευθεί ως «αμυντική ενέργεια!».

Θέλουν πόλεμο με τη Ρωσία πάση θυσία: «Ένα προληπτικό πλήγμα κατά της Ρωσίας είναι αμυντική πράξη» δήλωσε ο πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ!

Ο ναύαρχος Giuseppe Cavo Dragone, επικεφαλής της Στρατιωτικής Επιτροπής της Συμμαχίας, μιλώντας στους Financial Times, αποκάλυψε ότι το ΝΑΤΟ εξετάζει πλέον το ενδεχόμενο μιας πιο «επιθετικής και προληπτικής» στάσης αντί της παραδοσιακής τακτικής της αντίδρασης. Με άλλα λόγια, ένα δόγμα που από το 1949 και μετά διατήρησε την πυρηνική ισορροπία, σήμερα αμφισβητείται ανοιχτά από το ίδιο το σύστημα που το δημιούργησε.

Η Συμμαχία κατηγορεί τη Ρωσία για περισσότερες από 110 πράξεις δολιοφθοράς στην ευρωπαϊκή επικράτεια από το 2022, ενώ μόνο από το 2023 έως το 2024 οι «υβριδικές επιθέσεις» φέρεται να τριπλασιάστηκαν. Ενδεικτικό της έντασης είναι και το γεγονός ότι έντεκα καλώδια υποδομών στη Βαλτική Θάλασσα έχουν κοπεί από το φθινόπωρο του 2023, την ώρα που η Μόσχα φέρεται να αυξάνει τα στρατεύματά της στα σύνορα με τη Φινλανδία από 30.000 σε 80.000.

Εκείνο όμως που δεν θα ακούσει κανείς από τις επίσημες ανακοινώσεις του ΝΑΤΟ, είναι ο ίδιος ο ρόλος της Συμμαχίας στην κλιμάκωση, ούτε η γεωγραφική πραγματικότητα: το ΝΑΤΟ έχει πλέον φτάσει κυριολεκτικά προ των πυλών της Ρωσίας.

Ο Ιταλός ναύαρχος ήταν σαφής: «Ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται η αποτροπή –μέσω αντιποίνων ή μέσω προληπτικού πλήγματος– πρέπει να επανεξεταστεί σε βάθος». Μια δήλωση που μοιάζει να μετακινεί τα σύνορα όχι μόνο της στρατηγικής, αλλά και της ίδιας της έννοιας της άμυνας.

Όταν μια συμμαχία που αυτοχαρακτηρίζεται αμυντική αρχίζει να υιοθετεί τη γλώσσα της επίθεσης, τότε οι λέξεις χάνουν το νόημά τους – όπως συνέβη και στον Πελοποννησιακό Πόλεμο όταν η πολιτική βία ξαναέγραφε τον ίδιο τον ορισμό των εννοιών.

Μέσα σε αυτό το ρευστό πλαίσιο, τα κράτη επανυπολογίζουν τις ισορροπίες τους. Οι διεθνείς συμφωνίες μοιάζουν «προσωρινές». Κάθε καλώδιο, κάθε αγωγός, κάθε δορυφόρος μπορεί αύριο να αποτελέσει αφορμή για σύγκρουση. Δεν είναι τυχαίο ότι διπλωμάτες από κράτη της Ανατολικής Ευρώπης απαιτούν πλέον από το ΝΑΤΟ «λιγότερη ανησυχία και περισσότερη αντεπίθεση».

Θέλουν πόλεμο με τη Ρωσία πάση θυσία: «Ένα προληπτικό πλήγμα κατά της Ρωσίας είναι αμυντική πράξη» δήλωσε ο πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ!

Η Συμμαχία και η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται να υιοθετούν μια επικίνδυνα απλουστευτική αντίληψη: ότι ένα «χαστούκι» προς τη Ρωσία θα είναι αρκετό για να λήξει η αντιπαράθεση. Όμως η πραγματικότητα δείχνει πως κάτι τέτοιο θα αποτελούσε απλώς την απαρχή μιας πολύ σκοτεινής περιόδου.

Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι και ο προηγούμενος πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής, ο Ολλανδός ναύαρχος Rob Bauer, είχε διατυπώσει ανάλογες θέσεις ήδη από τον Νοέμβριο του 2024. Μιλούσε για την ανάγκη το ΝΑΤΟ να μην περιμένει να δεχθεί επίθεση προκειμένου να απαντήσει, αλλά να εξετάζει «προληπτικά χτυπήματα ακριβείας» εναντίον ρωσικών εκτοξευτών, εφόσον η Ρωσία εξαπέλυε επίθεση κατά κράτους-μέλους.

Τώρα, ο νυν επικεφαλής επαναφέρει την ίδια συζήτηση, με ακόμη πιο έντονους τόνους. Μόνο που αυτή τη φορά οι δηλώσεις γίνονται εν μέσω των εορτών των Χριστουγέννων, σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη θα έπρεπε να μιλά για ειρήνη και όχι για προληπτικές ενέργειες.

Την ίδια στιγμή, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δηλώνει ότι «όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ βρίσκονται σε πόλεμο με τη Ρωσία», ενώ ο εκπρόσωπός του χαρακτηρίζει τις δυτικές κατηγορίες για δολιοφθορές «εντελώς αβάσιμες».

Σαν να μην έφταναν αυτά, πρόσφατο δημοσίευμα του Bloomberg αποκάλυψε ότι το ΝΑΤΟ ήδη προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο να χρειαστεί να αντιμετωπίσει τη Ρωσία με ελάχιστη ή μηδενική αμερικανική υποστήριξη, καθώς η Ουάσινγκτον στρέφει την προσοχή της προς την Ασία και μειώνει την παρουσία της στην Ευρώπη.

Όλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα εξαιρετικά ανησυχητική: ευρωπαϊκοί κύκλοι φαίνεται να επεξεργάζονται σχέδια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια ευρύτερη σύγκρουση με τη Ρωσία, την ώρα που οι ΗΠΑ απομακρύνονται. Και ενώ κάποιοι στην Ευρώπη φέρονται να παίζουν με τη φωτιά, ο Τραμπ φαίνεται να περιορίζεται στον ρόλο του εξαγωγέα οπλικών συστημάτων, επιδιώκοντας να μειώσει το αμερικανικό έλλειμμα.