Θλίψη στην ακαδημαϊκή κοινότητα: Πέθανε ο διακεκριμένος ογκολόγος Μανώλης Μιχαηλάκης

Θλίψη στην ακαδημαϊκή κοινότητα και την τοπική κοινωνία σκόρπισε η είδηση του θανάτου του γνωστού ογκολόγου και ευεργέτη, Μανώλη Μιχαηλάκη με καταγωγή από τα Χανιά.

Ο Μανώλης Μιχαηλάκης υπήρξε ιδρυτής και Διευθυντής του πρώτου στην Ελλάδα One Day Oncology Clinic στο Νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας.

Πέρα από την επιστημονική του δραστηριότητα, ο Δρ. Μιχαηλάκης είχε και έχει ευεργετικές δραστηριότητες και συγκεκριμένα έχει λάβει τον τίτλο του «Ευεργέτη» από το Εθνικό Ίδρυμα Ελ. Βενιζέλος, το Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας –Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία (ΚΗΦΑΜΕΑ), το Β’ Γυμνάσιο Χανίων και το Ίδρυμα Αγία Σοφία.

Στο Πολυτεχνείο Κρήτης, στη Σχολή Μηχανικών Περιβάλλοντος, ο Δρ. Μιχαηλάκης υπήρξε χορηγός προπτυχιακών αλλά και μεταπτυχιακών υποτροφιών από το 2004 έως και το 2015, υποστηρίζοντας νέους ερευνητές.

Την είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησή του το Πνευματικό Κέντρο Χανίων.

Η κηδεία του Εμμ. Μιχαηλάκη, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 80 ετών, θα γίνει τη Δευτέρα 27 Απριλίου στις 11 το πρωί στο νεκροταφείο Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Νιο Χωριό Αποκορώνου.

H ανάρτηση του Πνευματικού Κέντρου Χανίων

«Καλό Ταξίδι στο φως γιατρέ…
Το Πνευματικό Κέντρο Χανίων με θλίψη αποχαιρετά έναν ακριβό φίλο, έναν “πιστό” θεατή και ακροατή των εκδηλώσεών του, άνθρωπο του πνεύματος, γνώστη όχι μόνο της επιστήμης του, αλλά και της λογοτεχνίας, του κινηματογράφου, της φιλοσοφίας και της μουσικής.

Ο Μανώλης Μιχαηλάκης υπήρξε ένας πολύπλευρα μορφωμένος άνθρωπος και ταυτόχρονα με βαθιά ενσυναίσθηση και αγάπη για τους συμπολίτες του και τους φορείς του τόπου του, τους οποίους στήριζε ανελλιπώς.

Σε όλους εδώ, διοίκηση και εργαζόμενους, θα μας λείψουν οι ολιγόλεπτες πρωινές επισκέψεις του, που έδιναν “χρώμα” στις μέρες μας, καθώς μιλούσαμε για τον Πλάτωνα και τον Νίτσε, για τον Γκαίτε και τον Μάλερ, για παλιά και νέα φιλμ.

Διαλέξαμε αυτή τη φωτογραφία για να τον αποχαιρετίσουμε, γνωρίζοντας ότι η αναγόρευσή του ως Επίτιμος Διδάκτωρ της Σχολής Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης υπήρξε μία από τις ευτυχέστερες στιγμές της ζωής του.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».