Θλιβερή εξομολόγηση από τον δημοσιογράφο που έφθασε πρώτος στα Τέμπη: “Η εικόνα ήταν απόκοσμη-Γονείς έψαχναν κάτι από το παιδί τους”

Περιγράφει αναλυτικά όσα βίωσε για ένα 24ωρο ένα χρόνο πριν σαν σήμερα

Τα τραγικά πρώτα λεπτά μετά την σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, ένα χρόνο πριν, σαν σήμερα περιέγραψε ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Βαγγέλης Μητρούσιας ο οποίος ήταν ο πρώτος που έφτασε στο σημείο του δυστυχήματος.

«Η πρώτη πληροφόρηση που είχα ήταν από κάποιον που ήταν μέσα στο τρένο και δέχτηκα ένα τηλεφώνημα ότι έχει γίνει σύγκρουση στα Τέμπη και γίνεται μία πραγματική κόλαση. Ενημέρωσα κι εγώ την ΕΡΤ ότι γίνεται αυτό και ότι πρέπει να φύγω να βρεθώ στη σημείο. Έλαβα την πληροφορία γύρω στις 12 παρά, 10 λεπτά μετά το δυστύχημα. Από την ώρα που δέχτηκα το τηλεφώνημα χρειάστηκε 20 λεπτά με μισή ώρα να φτάσω», αναφέρει για την μοιραία βραδιά.

Και συνέχισε μιλώντας για την κατάσταση που αντίκρισε όταν πλησίασε το σημείο που έγινε το δυστύχημα:

«Ήταν μία κόλαση. Δεν μας αφήσαν να φτάσουμε ακριβώς στο σημείο γιατί πήγαμε από την κάτω πλευρά. Εκεί ήταν η αστυνομία που δεν μάς άφηνε να πάμε μέρι το βαγόνι που είχε πάρει φωτιά, ήμασταν στα 20 – 30 μέτρα. Η μυρωδιά, ο καπνός, δεν έβλεπες μπροστά σου. Εκείνη τη στιγμή ερχόταν το ένα ασθενοφόρο πίσω από το άλλο, δεν μπορώ να το περιγράψω, οι στιγμές ήταν εφιαλτικές. Να βλέπεις εκείνη την ώρα να προσπαθούν να βγάλουν τα άτομα που ήταν τραυματισμένα, ή να περισυλλέξουνε τα άτομα που ήταν διαμελισμένα τα σώματά τους. Και τώρα, μόνο που το λέω ανατριχιάζω», θυμάται.

Για τον πολύπειρο δημοσιογράφο το δυστύχημα στα Τέμπη ήταν το πιο πρωτοφανές που έχει βιώσει.

«Είχα ζήσει και στο Μακροχώρι, το 2003 που είχε γίνει το δυστύχημα με τα παιδιά. Και εκείνο ήταν σοκαριστικό, δεν το συζητάμε, γιατί μιλάμε για μικρά παιδιά αλλά κι εδώ ήταν κάτι που δεν είχα ξαναζήσει. Ήταν πολύ χειρότερο αυτή τη φορά».

Από την αρχή υπήρχαν εκτιμήσεις για δεκάδες νεκρούς και η τραγωδία αυτή θα ήταν μία από τις μεγαλύτερες που έχει βιώσει η χώρα.

«Πήρα τηλέφωνα σε ΕΚΑΒ, πυροσβεστική, αστυνομία, δεν μου λέγανε για αριθμό, μού είπαν ότι δεν μπορούν να πουν γιατί γινόταν έχας χαμός. Έπρεπε να στείλουν ασθενοφόρα, είχαν καλέσει και από άλλες περιοχές γιατί τα περιστατικά ήταν πάρα πολλά. Το μυαλό μου, συνεπώς, πήγε αμέσως στο ότι, για να έχουν καλέσει τόσα, εδώ κάτι συμβαίνει. Φτάνοντας στο σημείο, μού είπαν ότι οι νεκροί πρέπει να΄ναι αρκετοί. Είχαμε την επιφύλαξη γιατί, αν δεν το επιβεβαιώσεις, δεν μπορείς να το πεις. Αλλά βλέποντας τα ασθενοφόρα και μιλώντας με ανθρώπους από το ΕΚΑΒ που ήταν στο σημείο και προσφέραν τις πρώτες βοήθειες, και με πυροσβέστες, η πρώτη εικόνα που μου έδωσαν ήταν ότι υπάρχουν πάρα πολλοί νεκροί».

Έβλεπα τους πυροσβέστες που προσπαθούσαν να βγάλουν ανθρώπους μέσα από τα συντρίμμια εκείνη την ώρα και εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι εδώ έχουμε κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί, κάτι τραγικό και μόνο στο άκουσμά του. Όσο περνούσαν τα λεπτά και η ώρα και συζητούσαμε, τους ζητούσαμε να κάνουν εκτιμήσεις για τον αριθμό των νεκρών και υπήρχαν υποψίες ότι θα είναι μεγάλος. Και η επιβεβαίωση ήρθε, ουσιαστικά, τις πρώτες πρωινές ώρες που είχαμε τουλάχιστον μία εικόνα για τους νεκρούς, ότι μιλάμε για δεκάδες ανθρώπους, και μετά είχαμε και την εικόνα από τα νοσοκομεία».

Ο ρεπόρτερ έμεινε στο σημείο για ένα 24ωρο καθώς έφυγε το βράδυ της επόμενης μέρας. Στο μεταξύ, έβγαλε το βίντεο που δείχνει την σύγκρουση των τρένων.

Καταλήγοντας στις δηλώσεις του στο ethnos.gr λέει πως ακόμα έχει στο μυαλό του τις εικόνες από όσα είδε.

«Για να συνέλθω από όλα αυτά που είχα δει και έζησα, έκανα πολύ καιρό να το ξεπεράσω ψυχολογικά. Ακόμα και τώρα που μιλάμε, στο μυαλό μου έρχονται οι εικόνες εκείνης της νύχτας. Να βλέπεις δίπλα σου ανθρώπους να ψάχνουν να βρουν το παιδί τους, να βρουν κάτι από το παιδί τους. Είναι ό,τι χειρότερο, αυτό που λέμε ότι ούτε στον εχθρό σου. Κανένας να μην ζήσει τέτοιες καταστάσεις. Να μην κάνουμε τέτοια ρεπορτάζ, να κάνουμε πιο ευχάριστα».