Θρήνος στο ελληνικό τραγούδι: Πέθανε από ανακοπή καρδιάς ο Γιώργος Μαζωνάκης- Νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Ελπίς»- Ήταν μόλις 54 ετών- Σοκ και θλίψη στο Πανελλήνιο

Πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης από ανακοπή το απόγευμα της Τετάρτης. Ο 54χρονος τραγουδιστής νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Ελπίς», όπου και άφησε την τελευταία του πνοή.

Θρήνος στο ελληνικό τραγούδι: Πέθανε από ανακοπή καρδιάς ο Γιώργος Μαζωνάκης- Νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Ελπίς»- Ήταν μόλις 54 ετών- Σοκ και θλίψη στο Πανελλήνιο

Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε γεννηθεί στις 4 Μαρτίου 1972 και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, αφήνοντας πίσω του μια ξεχωριστή διαδρομή στο ελληνικό τραγούδι και ένα ιδιαίτερο αποτύπωμα στη νυχτερινή διασκέδαση.

Ο καλλιτέχνης υπέστη ανακοπή και κατέληξε στο νοσοκομείο Ελπίς.

Ποιος ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης

Ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νίκαια του Πειραιά, έχοντας όμως τις ρίζες του στη Σητεία της Κρήτης. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ήρθε σε επαφή με διαφορετικά μουσικά ακούσματα, τα οποία έμελλε αργότερα να διαμορφώσουν τη δική του ξεχωριστή καλλιτεχνική ταυτότητα.

Μεγάλωσε ακούγοντας κλασικά λαϊκά τραγούδια από φωνές όπως του Στράτου Διονυσίου, του Γιάννη Πάριου, της Μαρινέλλας και της Χάρις Αλεξίου, ενώ την ίδια στιγμή τον γοήτευε ιδιαίτερα και το ξένο ροκ. Η μουσική υπήρξε από νωρίς αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του και πολύ γρήγορα, σε ηλικία μόλις 15 χρόνων, συνειδητοποίησε πως αυτό που πραγματικά ήθελε ήταν να γίνει επαγγελματίας τραγουδιστής.

Η πρώτη του επαφή με το κοινό έγινε σε νυχτερινό κέντρο της Πάτρας. Εκεί, το καλοκαίρι του 1992, τον ανακάλυψε η Universal Music, που τότε ήταν γνωστή ως Polygram, ανοίγοντας μπροστά του τον δρόμο για μια καριέρα που θα τον έφερνε σύντομα στην πρώτη γραμμή της ελληνικής μουσικής σκηνής.

Με το ιδιαίτερο ταμπεραμέντο του, τη χαρακτηριστική ερμηνεία του και τις πρωτοποριακές για την εποχή απόψεις του, ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν περιορίστηκε στα καθιερωμένα. Αντίθετα, κατάφερε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν το κοινό τη νυχτερινή διασκέδαση, μέσα από εμφανίσεις που ξεχώρισαν για την ενέργεια, τη σκηνική τους παρουσία και τη διαφορετικότητά τους.

Οι εμφανίσεις του σε γνωστά νυχτερινά κέντρα της Αθήνας έγιναν ιδιαίτερα επιτυχημένες, ενώ η παρουσία του δεν περιορίστηκε στα όρια της πρωτεύουσας. Ο καλλιτέχνης πραγματοποίησε πολλές εμφανίσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, στην Κύπρο, τη Γερμανία και την Αυστραλία, αλλά και σε διάφορες πολιτείες της Αμερικής, όπως η Νέα Υόρκη, το Νιου Τζέρσεϊ, το Ατλάντικ Σίτυ και το Σικάγο.

Η απήχηση της μουσικής του ξεπέρασε, μάλιστα, τα ελληνικά σύνορα. Ένα best με μεγάλες επιτυχίες του κυκλοφόρησε στην Ιταλία, με αφορμή την επιτυχία που σημείωσε εκεί το τραγούδι «Μου λείπεις», το οποίο ακούστηκε σε διαφημιστικό αυτοκινήτου.

Το 2002 ο Γιώργος Μαζωνάκης τραγούδησε δύο τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη για το soundtrack της ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου». Πρόκειται για τα «Καμικάζι» και «Ξημερώνει πάλι», δύο ακόμη σταθμούς σε μια πορεία που χαρακτηρίστηκε από διαρκείς αναζητήσεις και αλλαγές.

Άλλωστε, ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν γνωστός για τη διαρκή ανανέωση του στυλ και του ρεπερτορίου του. Δεν δίστασε να πειραματιστεί, να κινηθεί έξω από τα συνηθισμένα και να δοκιμάσει νέες αισθητικές και μουσικές φόρμες, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο μια προσωπική σκηνική ταυτότητα που δύσκολα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.

Θρήνος στο ελληνικό τραγούδι: Πέθανε από ανακοπή καρδιάς ο Γιώργος Μαζωνάκης- Νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Ελπίς»- Ήταν μόλις 54 ετών- Σοκ και θλίψη στο Πανελλήνιο

Τα πρώτα βήματα και οι μεγάλες επιτυχίες

Ο πρώτος δίσκος του Γιώργου Μαζωνάκη κυκλοφόρησε το 1993 με τίτλο “Μεσάνυχτα και κάτι”. Ήταν η αρχή μιας δισκογραφικής διαδρομής που τα επόμενα χρόνια θα τον οδηγούσε σε όλο και μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα.

Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το άλμπουμ “Με τα μάτια να το λες”, το οποίο τον έστειλε στην κορυφή των charts, με τραγούδια όπως τα “3 το πρωί”, “Ανήκω σε μένα” και “Μη μου ζητάς” να ξεχωρίζουν και να αγαπιούνται από το κοινό.

Το 1996 ήρθε το single “Μου λείπεις”, το οποίο έγινε χρυσό, ενώ ακολούθησε μια σειρά από cd singles και albums που ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο τη θέση του στην ελληνική μουσική σκηνή.

Το 1997 κυκλοφόρησε το “Παιδί της Νύχτας”, ένας δίσκος που έγινε πλατινένιος, ενώ στη συνέχεια ήρθαν και άλλες επιτυχίες, μεταξύ των οποίων το single “Θέλω να γυρίσω”, σε στίχους Νίκου Βουρλιώτη.

Η πορεία αυτή, γεμάτη επιτυχίες και συνεχείς καλλιτεχνικές αναζητήσεις, έκανε σταδιακά ολοένα και περισσότερους καταξιωμένους καλλιτέχνες να επιθυμούν να συνεργαστούν μαζί του.

Οι σημαντικές συνεργασίες

Οι συνεργασίες του Γιώργου Μαζωνάκη υπήρξαν πολλές και ιδιαίτερα σημαντικές, καλύπτοντας διαφορετικές πλευρές της ελληνικής μουσικής σκηνής. Έχει εμφανιστεί με τον Σταμάτη Γονίδη, τους Goin’ Through και τον Νότη Σφακιανάκη, ενώ συνεργάστηκε και με τη Μαίρη Λίντα.

Η τελευταία συμμετείχε στο album του “Μπροστά σ’ ένα Μικρόφωνο”, τραγουδώντας το “Δεν θέλω πια να ξαναρθείς”. Ήταν ακόμη μία συνεργασία που ανέδειξε τη διάθεση του Μαζωνάκη να συνδέει διαφορετικές μουσικές γενιές και να δημιουργεί απρόσμενες συναντήσεις.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν περιορίστηκε ποτέ μόνο στη μουσική. Η σκηνική του παρουσία, η εμφάνιση και ο τρόπος με τον οποίο επέλεγε να παρουσιάζει το πρόγραμμά του αποτέλεσαν αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.

Ο χορογράφος Κωνσταντίνος Ρήγος ήταν εκείνος που έπεισε τον Μαζωνάκη να αλλάξει το σκηνικό του μαγαζιού όπου τραγουδούσε, τοποθετώντας τους θαμώνες του νυχτερινού κέντρου σε καναπέδες και δημιουργώντας μια διαφορετική σχέση ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό.

Το επόμενο βήμα του εκκεντρικού και πάντα απρόβλεπτου τραγουδιστή ήταν η εμφάνισή του με φούστες και πλατφόρμες. Μια επιλογή που προκάλεσε συζητήσεις και έκανε τόσο το κοινό όσο και τους κριτικούς να ασχοληθούν για μεγάλο διάστημα με την τολμηρή αυτή αλλαγή στην εικόνα του.

Με τις επιλογές του αυτές, ο Γιώργος Μαζωνάκης απέδειξε πως δεν φοβόταν να ξεφύγει από τα στερεότυπα και να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό. Αυτή ακριβώς η διάθεση για πειραματισμό, μαζί με το ιδιαίτερο ερμηνευτικό και σκηνικό του ύφος, αποτέλεσε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της μακράς πορείας του.