Θρήνος στον Πύργο – Ραγίζουν καρδιές τα λόγια του πατέρα του 18χρονου Ασημάκη: «Σήμερα χάσαμε το παιδί μας»

Με λόγια που ραγίζουν καρδιές αποχαιρετά τον 18χρονο γιο του ο πατέρας του άτυχου Ασημάκη, ο οποίος έχασε τη ζωή του νωρίς το μεσημέρι, όταν – κάτω από συνθήκες που μέχρι στιγμής παραμένουν αδιευκρίνιστες – έπεσε από μπαλκόνι τρίτου ορόφου πολυκατοικίας στον ακάλυπτο χώρο, στον Πύργο.

Η είδηση του τραγικού περιστατικού έχει προκαλέσει βαθιά θλίψη στην τοπική κοινωνία, καθώς ο πατέρας του 18χρονου είναι γνωστός επαγγελματίας της περιοχής και η οικογένεια ιδιαίτερα αγαπητή. Συγγενείς, φίλοι, συμμαθητές αλλά και καθηγητές του νεαρού παραμένουν συγκλονισμένοι από την απώλεια, αδυνατώντας να πιστέψουν το τραγικό γεγονός.

Σε ανάρτησή του, ο πατέρας του 18χρονου περιγράφει τη συντριβή του, γράφοντας πως «σήμερα ο κόσμος σκοτείνιασε». Όπως αναφέρει, ο γιος του ήταν ένα παιδί γεμάτο όνειρα, δύναμη και ζωή.

Τονίζει ακόμη ότι ο νεαρός είχε διακριθεί στον αθλητισμό, καθώς ήταν πρωταθλητής Ελλάδας στο beach volley, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι για την οικογένειά του ήταν πάνω απ’ όλα «πρωταθλητής καρδιάς».

Συνεχίζοντας, ο πατέρας κάνει λόγο για μια άδικη μοίρα που «τον πήρε τόσο νωρίς», σημειώνοντας πως το παιδί τους ήταν πηγή περηφάνειας για όλους. «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το παιδί που μας έκανε περήφανους κάθε μέρα. Η απουσία του αφήνει ένα κενό που δεν πρόκειται να γεμίσει ποτέ. Όμως η αγάπη του, οι στιγμές που ζήσαμε μαζί και το παράδειγμα που άφησε πίσω του θα μείνουν για πάντα ζωντανά μέσα μας. Καλό ταξίδι, παιδί μας. Θα είσαι για πάντα ο πρωταθλητής της καρδιάς μας», καταλήγει στην ανάρτησή του.

Ολόκληρη η ανάρτηση:

«Σήμερα ο κόσμος μας σκοτείνιασε.

Σήμερα χάσαμε το παιδί μας Ασημάκης Διονυσόπουλος.

Ένα παιδί μόλις 18 χρονών, γεμάτο όνειρα, δύναμη και ζωή.

Ένα παλικάρι που δεν φοβόταν τους αγώνες – ούτε στο γήπεδο, ούτε στη ζωή.

Πρωταθλητής Ελλάδος στο beach volley, μα πάνω απ’ όλα πρωταθλητής καρδιάς.

Ένας μαχητής που πάλευε για τα όνειρά του, ένας μαθητής της Γ’ Λυκείου που ετοιμαζόταν να ανοίξει τα φτερά του μέσα από τις Πανελλήνιες και τη ζωή που τον περίμενε.

Όμως η ζωή στάθηκε άδικη.

Και μας τον πήρε νωρίς.

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το χαμόγελό του, τη δύναμή του, το πάθος του για τον αθλητισμό και τη ζωή.

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το παιδί που μας έκανε περήφανους κάθε μέρα.

Η απουσία του αφήνει ένα κενό που δεν θα γεμίσει ποτέ.

Αλλά η αγάπη του, οι στιγμές μας και το παράδειγμα που άφησε πίσω του θα ζουν για πάντα μέσα μας.

Καλό ταξίδι, παιδί μας.

Θα είσαι για πάντα ο πρωταθλητής της καρδιάς μας».