Τι ετοιμάζει ο Ερντογάν; Η Άγκυρα καταγγέλλει ως «παράνομη» τη συμφωνία Ελλάδας–Chevron για έρευνες νότια Κρήτης και Πελοποννήσου, δηλώνει ότι «οι γεωτρήσεις θα γίνουν για λογαριασμό της Λιβύης» και κατηγορεί την Αθήνα για παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας

Έντονη αντίδραση προκάλεσε στην Άγκυρα η υπογραφή συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και της αμερικανικής ενεργειακής εταιρείας Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου. Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας χαρακτήρισε τη συμφωνία «παράνομη» και έκανε λόγο για μονομερείς ενέργειες που, όπως υποστηρίζει, παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο.

Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2026, η Άγκυρα υποστήριξε ότι οι ελληνικές δραστηριότητες αντίκεινται τόσο στις αρχές καλής γειτονίας όσο και στο Μνημόνιο Κατανόησης που υπέγραψε η Τουρκία με τη Λιβύη το 2019 για τον καθορισμό θαλάσσιων ζωνών. Η συγκεκριμένη συμφωνία, την οποία η Αθήνα θεωρεί άκυρη, οριοθετεί θαλάσσιες περιοχές αγνοώντας – κατά την ελληνική πλευρά – την ύπαρξη της Κρήτης και άλλων ελληνικών νησιών μεταξύ των τουρκικών και λιβυκών ακτών.

Η ελληνοαμερικανική συμφωνία, που υπογράφηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2026, αφορά τέσσερα θαλάσσια οικόπεδα (Νότια Πελοποννήσου, Α2, Νότια Κρήτης 1 και Νότια Κρήτης 2). Η Chevron συμμετέχει με ποσοστό 70% ως διαχειριστής (operator), ενώ το υπόλοιπο 30% ανήκει στην HELLENiQ ENERGY. Σε πρώτη φάση προβλέπονται σεισμικές έρευνες 2D και 3D, με ενδεχόμενη προοπτική γεωτρήσεων σε επόμενο στάδιο.

Η τουρκική πλευρά υποστήριξε ότι οι εν λόγω δραστηριότητες θίγουν τη θαλάσσια δικαιοδοσία που έχει δηλώσει η Λιβύη στα Ηνωμένα Έθνη τον Μάιο του 2025 και διαμήνυσε ότι θα συνεχίσει να παρέχει «κάθε απαραίτητη στήριξη» στην Τρίπολη απέναντι σε ό,τι χαρακτηρίζει ως παράνομες ελληνικές πρωτοβουλίες.

Παρά το γεγονός ότι – όπως αναγνωρίστηκε από τουρκικής πλευράς – τα συγκεκριμένα οικόπεδα δεν επηρεάζουν άμεσα την τουρκική υφαλοκρηπίδα, η Άγκυρα επιμένει ότι παραβιάζονται τα δικαιώματα της Λιβύης, για τα οποία δηλώνει πως θα «αγωνιστεί», αναλαμβάνοντας, όπως υποστηρίζει, ενεργό ρόλο στις έρευνες για λογαριασμό της λιβυκής πλευράς.

Παράλληλα, επαναφέρει τη θέση της περί τουρκικής υφαλοκρηπίδας που, κατά την τουρκική ερμηνεία, εκτείνεται μέχρι σημείου επαφής με την Κάρπαθο, αμφισβητώντας την πλήρη επήρεια ελληνικών νησιών όπως η Κρήτη και η Κύπρος σε θαλάσσιες ζώνες. Σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση, η τουρκική και η λιβυκή υφαλοκρηπίδα «συναντώνται», θέση που απορρίπτει κατηγορηματικά η Αθήνα, η οποία υποστηρίζει ότι τα νησιά διαθέτουν πλήρη δικαιώματα σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

Η νέα αυτή αντιπαράθεση αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το εύθραυστο γεωπολιτικό σκηνικό στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου ενεργειακά συμφέροντα, νομικές ερμηνείες και στρατηγικές ισορροπίες διασταυρώνονται σε ένα ιδιαίτερα τεταμένο περιβάλλον.