Τι γίνεται με το απόθεμα όπλων της 111ΠΜ μετά τη φωτιά και τις εκρήξεις; Υπάρχουν ακόμη όπλα αέρος-αέρος, αέρος-εδάφους και πύραυλοι αντιραντάρ; Υπάρχουν σοβαρές ευθύνες και πρέπει να αποδοθούν!

Έντονη ανησυχία έχει προκαλέσει η ανατίναξη της αποθήκης πυρομαχικών της 111 Πτέρυγας Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας στη Νέα Αγχίαλο, καθώς καταστράφηκε στρατιωτικός εξοπλισμός αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ.

Δεν έχει γίνει γνωστό ποια ακριβώς αποθήκη έχει καταστραφεί, καθώς πρόκειται για απόρρητες πληροφορίες, ωστόσο στο σημείο υπήρχαν πολλά όπλα αέρος-αέρος και αέρος-εδάφους.

Η αποθήκη πιθανόν εκτός από βόμβες ελεύθερης πτώσης πιθανόν να περιείχε και βλήματα αντιραντάρ βλήματα AGM-88B/HARM, ο οποίος είναι ένας τακτικός πύραυλος αέρος-εδάφους κατά της ραδιενέργειας που έχει σχεδιαστεί για να φιλοξενεί ηλεκτρονικές μεταδόσεις που προέρχονται από συστήματα ραντάρ επιφανείας-αέρος.

Παράλληλα πιθανότατα περιείχε πυραύλους μεσαίας ακτίνας AIM-120CAMRAAM και πυραύλους μικρής ακτίνας ΑΙΜ/9 Sidewinder.

Ειδικά σε ό,τι αφορά τους πυραύλους AGM-88B/HARM αν έχουν καταστραφεί οι συγκεκριμένοι πύραυλοι θα είναι ένα σημαντικό κενό για την άμυνα της χώρας μας, καθώς δεν είναι γνωστό εάν υπάρχουν αλλού και σε τι ποσότητες.

Το πόσοι πύραυλοι AGM-88B/HARM (και αν) καταστράφηκαν θα φανεί από τις μελλοντικές παραγγελίες που θα γίνουν. Πριν την ανατίναξη της αποθήκης της Πολεμικής Αεροπορίας υπήρχαν 84 πύραυλοι στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Παράλληλα πρόκειται για ένα σημείο, στο οποίο, εκτός των άλλων, σταθμεύει η Μοίρα LANTIRN (Low Altitude Navigation Targeting Infrared for Night).

Το σύστημα LANTIRN που έκανε τη διαφορά στις αποστολές κρούσης/βομβαρδισμού και η τουρκική Αεροπορία είχε αποκτήσει λίγα χρόνια νωρίτερα από την δική μας Πολεμική Αεροπορία. Επιτρέπει στο μαχητικό φορέα να πετά πολύ χαμηλά με ασφάλεια και να διεισδύει έτσι ανεντόπιστο από τα ραντάρ της εχθρικής αεράμυνας σε εχθρικές περιοχές, ημέρα και νύχτα και ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών. Παράλληλα επιτρέπει τον εγκλωβισμό και την προσβολή στόχων στο έδαφος με βόμβες και πυραύλους καθοδήγησης λέιζερ, με μεγάλη ακρίβεια.

Πώς τα κάνει όλα αυτά; Μέσω δύο ατρακτιδίων. Το πρώτο που φέρει την κωδική ονομασία ΑΝ/AAQ-13 περιλαμβάνει ραντάρ παρακολούθησης της διαμόρφωσης του εδάφους (Terrain Following Radar – TFR), ραδιοϋψόμετρο, υπολογιστή, μονάδα παροχής ισχύος (ηλεκτρικής τροφοδοσίας, μονάδα ψύξης καθώς και μία κάμερα υπερύθρων (FLIR). Η τελευταία παρέχει εικόνα στο πλήρωμα του τι βρίσκεται μπροστά από το μαχητικό – φορέα.

Το ραντάρ που «βλέπει» μπροστά και το ραδιοϋψόμετρο που διαβάζει απόλυτο ύψος από το έδαφος κάθε στιγμή, δίνουν εντολές μέσω του υπολογιστή στο σύστημα ελέγχου πτήσης του μαχητικού – φορέα, για τη διατήρησή του σε ένα συγκεκριμένο ύψος πάνω από το έδαφος. Ανεξάρτητα από τη διαμόρφωσή του.

Το δεύτερο ατρακτίδιο του συστήματος LANTIRN είναι για στοχοποίηση, με την κωδική ονομασία ΑΝ/AAQ-14 περιλάμβανε FLIR και καταδείκτη και αποστασιομετρητή λείζερ, για την καθοδήγηση όπλων.

Αυτό ήταν το δεύτερο πράγμα που δεν μπορούσε να κάνει αυτόνομα το βομβαρδιστικό A-7. Να καταδείξει δηλαδή με ακτινοβολία λέιζερ στα όπλα του (βόμβες LGB ή πυραύλους), στόχους στο έδαφος ή την επιφάνεια της θάλασσας.

Το σύστημα LANTIRN αναπτύχθηκε στη δεκαετία του ‘80 με σκοπό να αποδοθεί ακόμη και σε μικρά τακτικά μαχητικά η ικανότητα προσβολών ακριβείας με κατευθυνόμενα όπλα, υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες και συνθήκες φωτός, στόχων στο έδαφος και την επιφάνεια της θάλασσας. Μέχρι τότε αυτού του είδους επιχειρήσεις μπορούσαν να εκτελέσουν ελάχιστα, απόλυτα εξειδικευμένα και πανάκριβα βομβαρδιστικά αεροπλάνα, όπως το θηριώδες F-111 Aardvark.

Στην ανατίναξη της αποθήκης στάθηκε ο καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής και Αναπληρωτής Διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Ελέγχου Όπλων, Θεόδωρος Λιόλιος, ο οποίος υποστήριξε ότι «βλέποντας την ιστοσελίδα της Πολεμικής Αεροπορίας διαπιστώνει κανείς ότι τα πυρομαχικά που υπάρχουν είναι βόμβες άφεσης, βαρύτητας, πολύ μεγάλης ισχύος που μπορεί να προκαλέσουν πολύ μεγάλη καταστροφή».

Αυτό που είναι ξεκάθαρο, είναι ότι πρέπει να υπάρξει ενημέρωση των πολιτών πώς μπήκε η φωτιά στην αποθήκη πυρομαχικών, καθώς είναι υπόγειες και εξαιρετικά προστατευμένες.

Πρέπει να δοθούν απαντήσεις, γιατί αν μια απλή πυρκαγιά έφτασε να καταστρέψει αποθήκες πυρομαχικών τέτοια αξίας -αφού υποθέσουμε το αυτονόητο ότι δεν ήταν επίγειες- τότε δεν μπορούμε να φανταστούμε τι θα κάνουν τα όπλα του εχθρού.

Αλλά και βέβαια να βρεθούν τι ευθύνες υπάρχουν και να αποδοθούν.