Τι σημαίνει για την Ελλάδα και την Τουρκία το τέλος της Μέρκελ; Οι διάδοχοι και η επόμενη ημέρα στα Ελληνοτουρκικά

Η αποχώρηση της μακροβιότερης Καγκελαρίου της Γερμανίας Άγκελας Μέρκελ από τα βαριά καθήκοντά της, προκαλεί εύλογη ρευστότητα στις ελληνο-γερμανικές σχέσεις, οι οποίες θα προσδιοριστούν εκ νέου, ανάλογα με το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών.

Αν κερδίσει τη μάχη ο Άρμιν Λάσετ ( CDU/CSU), η Αθήνα θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα νέο, ακόμα πιο δύσκολο τοπίο, καθώς αναμένεται “σκλήρυνση” των γραμμών εκ μέρους του Βερολίνου.

Ανοικτός δίαυλος με την Τουρκία
Είναι γνωστό ότι ο Λάσετ τάσσεται υπέρ του ανοικτού διαλόγου με την Τουρκία και φιλοδοξεί να διαδραματίσει η Γερμανία ρόλο – αντιστάθμισμα στη στήριξη που παρέχουν στην Ελλάδα η Γαλλία και ο Εμμανουέλ Μακρόν.

Για τον υποψήφιο των Χριστιανοδημοκρατών, είναι βασικό ζητούμενο να “αποσαφηνιστεί το κεντρικό ζήτημα των θαλασσίων συνόρων και να εμπεδωθούν συνθήκες ασφάλειας δικαίου για Ελλάδα και Τουρκία”, όπως έχει δηλώσει και δημόσια.

Οσο για τις γερμανικές εξαγωγές όπλων στην Τουρκία – θέμα το οποίο η Αθήνα διατηρεί ψηλά στην ατζέντα – ο Λάσετ περιορίζεται στην παρατήρηση ότι “πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι ανησυχίες της Ελλάδας και να τηρηθεί η ισορροπία δυνάμεων”. Δεν μπαίνει, όμως, σε εξειδίκευση της παραπάνω θέσης.

Ο “Τούρκο-Λάσετ”
Χαρακτηριστικό της στάσης που έχει έναντι Αθήνας και Άγκυρας είναι ότι στη Βόρεια Ρηνανία-Βετσφαλία, χαρακτηρίζουν τον υποψήφιο των χριστιανοδημοκρατών “Τούρκο-Λάσετ”, εξαιτίας των πολύ καλών σχέσεων που διατηρεί με τη μεγάλη τουρκική κοινότητα στο πολυπληθέστερο αυτό κρατίδιο.

Αν πάλι, έρθει πρώτο κόμμα το SPD, των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, τότε σίγουρα θα πρόκειται καταρχήν για μία σημαδιακή αλλαγή πανευρωπαϊκού ενδιαφέροντος.

Το στίγμα του Σόλτς
Όπως εκτιμούν Γερμανοί αναλυτές, ο τελικός κυβερνητικός συνασπισμός που θα δημιουργηθεί, θα έχει κάποια σημασία, ωστόσο ο Ολ. Σόλτς, ως νέος Καγκελάριος έχει ήδη δώσει δείγματα ότι θέλει να εμφανιστεί ως συνεχιστής των πολιτικών της Μέρκελ.

Σε αυτή την περίπτωση, η Αθήνα, θα έχει να συνεργαστεί με έναν Καγκελάριο που προέρχεται από άλλον ιδεολογικό χώρο από αυτόν της κεντροδεξιάς ΝΔ, αλλά δεν θα κινηθεί ριζικά διαφορετικά από την προκάτοχό του.

Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, το πρώτο που απασχολεί την Αθήνα είναι αν θα συνεχιστεί η ανεκτική στάση διαλόγου που τηρούσε η Καγκελάριος Μέρκελ έναντι της Άγκυρας και του προέδρου Ερντογάν.

Κατά πολλούς, αυτό θα εξαρτηθεί από τη σύνθεση του νέου κυβερνητικού σχηματισμού που θα προκύψει. Θεωρείται, πάντως, βέβαιο, ότι σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται να εγκαταλείψει το Βερολίνο την τακτική του διαλόγου με την Τουρκία, η οποία είναι για τη Γερμανία ιδιαίτερα χρήσιμη και κρίσιμη, όχι μόνο οικονομικά αλλά και λόγω του μεταναστευτικού.