Τι συμβαίνει στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις: Τι κρύβεται πίσω από το νέο «κύμα» παραιτήσεων στελεχών

Ένας ακόμη νεαρός ιπτάμενος της Πολεμικής Αεροπορίας, γεννημένος το 1999 και με τον βαθμό του Υποσμηναγού, επέλεξε να υποβάλει την παραίτησή του, πριν ακόμη εκπληρώσει την υποχρεωτική παραμονή του στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Τι συμβαίνει στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις: Τι κρύβεται πίσω από το νέο «κύμα» παραιτήσεων στελεχών

Μαζί του, σύμφωνα με τις ίδιες αποφάσεις, αποχωρούν από την υπηρεσία ακόμη επτά στελέχη, επιβεβαιώνοντας μια εικόνα διαρκών αποχωρήσεων που πλέον δεν περιορίζεται σε μία μόνο κατηγορία προσωπικού.

Η σχετική απόφαση είναι απολύτως σαφής ως προς τον λόγο της αποχώρησης, καθώς αναφέρει ότι ο αξιωματικός παραιτείται «χωρίς να έχουν εκπληρωθεί οι ανειλημμένες υποχρεώσεις παραμονής του στο στράτευμα». Η απόφαση παραπέμπει, παράλληλα, στα άρθρα 104, 107 και 108 του ν. 5265/2026, όπως αναφέρει η Ιωάννα Ηλιάδη και το armyvoice.gr.

Πρόκειται για μία ακόμη παραίτηση που έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδα αποχωρήσεων, η οποία αγγίζει πλέον το σύνολο των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.

Μόλις στις 10 Σεπτεμβρίου είχαν καταγραφεί εννέα παραιτήσεις. Ανάμεσά τους βρίσκονταν τρεις στρατιωτικοί τεχνικών ειδικοτήτων, αλλά και δύο νέοι Ανθυπασπιστές Τεχνικής Υποστήριξης, γεννημένοι το 1991 και το 1992.

Λίγο αργότερα ακολούθησαν οι παραιτήσεις δύο από τους αρχαιότερους τεχνικούς ηλεκτρονικών συστημάτων των γαλλικών μαχητικών Rafale, στελεχών που είχαν λάβει εξειδικευμένη εκπαίδευση στη Dassault. Πρόκειται για προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης, η εκπαίδευση του οποίου απαιτεί χρόνο και σημαντικούς πόρους, γεγονός που καθιστά κάθε τέτοια αποχώρηση ακόμη πιο αξιοσημείωτη.

Στην ίδια ομάδα των επτά στελεχών που αποχωρούν μαζί με τον νεαρό ιπτάμενο περιλαμβάνονται αξιωματικοί διαφορετικών ειδικοτήτων και προελεύσεων.

Συγκεκριμένα, παραιτούνται ένας Σμηναγός Μηχανικός Αεροπορικών Εγκαταστάσεων, γεννημένος το 1991, καθώς και δύο Σμηναγοί Τεχνικής Υποστήριξης Μηχανικοί, γεννημένοι το 1974 και το 1975.

Στη λίστα περιλαμβάνεται ακόμη ένας Υποσμηναγός Μετεωρολόγος, γεννημένος το 1994.

Τρεις ακόμη παραιτήσεις αφορούν Ανθυποσμηναγούς που προέρχονται από τους Εθελοντές Μακράς Θητείας: έναν Τεχνίτη Οπλουργό, έναν Τεχνίτη Αντιδιαβρωτικής Προστασίας και μία Οικονομικό – Ταμειακό.

Οι οκτώ αξιωματικοί που αποχωρούν εγγράφονται πλέον στα στελέχη της εφεδρείας της Πολεμικής Αεροπορίας.

Και η εικόνα δεν περιορίζεται στα ένστολα στελέχη. Στις 24 Σεπτεμβρίου καταγράφηκαν ακόμη έξι παραιτήσεις μόνιμου πολιτικού προσωπικού της Πολεμικής Αεροπορίας, με τις αποχωρήσεις να αφορούν ειδικότητες όπως μετεωρολόγους, μηχανικούς, ηλεκτρονικούς και τεχνικούς αεροσκαφών.

Το κόστος της αποχώρησης

Για τον νεαρό ιπτάμενο εφαρμόζονται οι διατάξεις του ν. 5265/2026 σχετικά με την υποχρεωτική παραμονή στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και την οικονομική επιβάρυνση που προβλέπεται σε περίπτωση παραίτησης πριν από την ολοκλήρωση του υποχρεωτικού χρόνου υπηρεσίας.

Το άρθρο 107 προβλέπει ότι οι απόφοιτοι των ΑΣΕΙ αναλαμβάνουν, από την ονομασία τους ως αξιωματικών, υποχρέωση παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις για χρονικό διάστημα διπλάσιο του χρόνου φοίτησής τους, όπως αυτός καθορίζεται από τα αντίστοιχα προγράμματα σπουδών.

Το άρθρο 108, από την άλλη, προβλέπει ότι όσοι παραιτούνται πριν συμπληρώσουν τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής καλούνται να καταβάλουν αποζημίωση υπέρ του Δημοσίου. Η αποζημίωση υπολογίζεται με βάση τις αποδοχές του βαθμού τους και τον χρόνο υποχρεωτικής παραμονής που απομένει.

Και κάπου εδώ βρίσκεται το πλέον χαρακτηριστικό ερώτημα: τι είναι αυτό που οδήγησε έναν νεαρό ιπτάμενο, έχοντας μπροστά του μια σταδιοδρομία στην Πολεμική Αεροπορία, να επιλέξει την έξοδο ακόμη και γνωρίζοντας ότι αυτή μπορεί να έχει οικονομικό κόστος;

Το ερώτημα αποκτά μεγαλύτερο βάρος όταν η συγκεκριμένη περίπτωση δεν αντιμετωπίζεται μεμονωμένα, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κύμα αποχωρήσεων που καταγράφεται σε ολόκληρο το στράτευμα.

Τι συμβαίνει στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις: Τι κρύβεται πίσω από το νέο «κύμα» παραιτήσεων στελεχών

Οι αποχωρήσεις απλώνονται σε όλους τους Κλάδους

Το κύμα των παραιτήσεων δεν σταματά στην Πολεμική Αεροπορία. Στον Στρατό Ξηράς καταγράφηκαν δέκα αποχωρήσεις, μεταξύ των οποίων οκτώ ΕΜΘ Ανθυπασπιστές των Όπλων και των Σωμάτων, γεννημένοι από το 1973 έως το 1980. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ένας Επιλοχίας, γεννημένος το 2000.

Ήδη από τον Μάρτιο είχαν καταγραφεί 179 παραιτήσεις ΕΠΟΠ μέσα στους πρώτους δυόμισι μήνες του 2026. Παράλληλα, μέσα σε διάστημα δύο μηνών αποχώρησαν 16 μόνιμοι πολιτικοί υπάλληλοι του ΥΠΕΘΑ και του ΓΕΣ, με τους 13 από αυτούς να φεύγουν μόνο μέσα στον Ιούλιο. Οι μισοί περίπου προέρχονταν από τεχνικές ειδικότητες.

Στο Πολεμικό Ναυτικό, απόφαση του υφυπουργού Θανάση Δαβάκη έθεσε σε αποστρατεία οκτώ στελέχη, μεταξύ των οποίων πέντε υπαξιωματικοί ηλικίας από 28 έως 32 ετών.

Οι αριθμοί παρουσιάζουν επίσης αξιοσημείωτη μεταβολή. Κατά το πρώτο τετράμηνο του 2026 καταγράφηκαν στο Πολεμικό Ναυτικό 150 παραιτήσεις, έναντι 101 το αντίστοιχο διάστημα του 2025.

Ήδη από το ΦΕΚ της 31ης Αυγούστου είχαν καταγραφεί 23 αξιωματικοί του Στρατού και του Πολεμικού Ναυτικού που αποχωρούν, μεταξύ των οποίων και πέντε κάτω των 31 ετών, γεννημένοι το 1996 και το 1997.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι επομένως σύνθετη: αποχωρούν νέοι αξιωματικοί, αλλά και έμπειροι τεχνικοί που έχουν επενδύσει χρόνια στην υπηρεσία και έχουν λάβει εξειδικευμένη εκπαίδευση, ακόμη και στο εξωτερικό. Αποχωρούν ΕΜΘ με δεκαετίες υπηρεσίας, αλλά και ΕΠΟΠ σε μεγάλους αριθμούς.

Πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες προσωπικού, διαφορετικές ηλικίες και διαφορετικές διαδρομές μέσα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Κοινό τους σημείο είναι ότι η αποχώρηση εμφανίζεται πλέον ως επιλογή που αφορά τόσο νεότερα όσο και πιο έμπειρα στελέχη.

Η πίεση πίσω από τους αριθμούς

Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται, σύμφωνα με όσα καταγράφονται, οικονομικές πιέσεις, επαγγελματική εξουθένωση και η αίσθηση ότι τα διαθέσιμα κίνητρα δεν επαρκούν για να αντισταθμίσουν τις απαιτήσεις της στρατιωτικής ζωής.

Οι αποδοχές, σε συνδυασμό με την αύξηση του κόστους ζωής, δημιουργούν ένα ολοένα πιο δύσκολο περιβάλλον για πολλά στελέχη. Για ορισμένους, η παραμονή στο στράτευμα φαίνεται να γίνεται μια ολοένα δυσκολότερη εξίσωση, καθώς οι οικονομικές απαιτήσεις της καθημερινότητας συναντούν τις αυξημένες υπηρεσιακές υποχρεώσεις.

Έτσι, πίσω από κάθε αριθμό παραίτησης δεν βρίσκεται απλώς μία διοικητική πράξη. Βρίσκεται ένας άνθρωπος, μια επαγγελματική διαδρομή που διακόπτεται και, σε αρκετές περιπτώσεις, χρόνια εκπαίδευσης και εμπειρίας που εγκαταλείπουν το στράτευμα.

Και στην περίπτωση του νεαρού ιπτάμενου, το ερώτημα παραμένει ιδιαίτερα εύγλωττο: τι μπορεί να κάνει έναν αξιωματικό που δεν έχει ακόμη συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής του να επιλέξει την έξοδο, ακόμη και με το οικονομικό κόστος που αυτή συνεπάγεται;