Τι συμβαίνει στο “στρατόπεδο” του Ντόναλντ Τραμπ; Από το Ιράν και την Κούβα μέχρι και τα “σύννεφα” μιας σύγκρουσης με την Τουρκία – Βαριές κατηγορίες ότι η Αμερικανική εξωτερική πολιτική καθορίζεται από το Ισραήλ και φόβοι για μια αλυσίδα πολέμων χωρίς τέλος

Έντονες πολιτικές αναταράξεις προκαλούν στις Ηνωμένες Πολιτείες οι εξελίξεις γύρω από τις διεθνείς συγκρούσεις και τη στάση του προέδρου Donald Trump.

Η δήλωσή του ότι το τέλος του πολέμου θα αποφασιστεί «από κοινού» με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, πυροδότησε έντονες επικρίσεις από πολιτικούς και αναλυτές που υποστηρίζουν ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική φαίνεται να επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από ξένες κυβερνήσεις.

Παράλληλα, αυξάνονται οι ανησυχίες ότι μετά την ένταση με το Ιράν και την κρίση με την Κούβα, ενδέχεται να ανοίξει ένα νέο μέτωπο που θα μπορούσε να εμπλέξει ακόμη και την Τουρκία.

Η σκληρή κριτική της Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν στον Τραμπ

Η εσωτερική κρίση στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών έγινε πιο εμφανής μετά τις δηλώσεις της πρώην βουλευτή Marjorie Taylor Greene.

Σε εμφάνισή της στο podcast της δημοσιογράφου Megyn Kelly, η Γκριν —η οποία στο παρελθόν θεωρούνταν από τους πιο πιστούς συμμάχους του Τραμπ— άσκησε σφοδρή κριτική στον πρώην πρόεδρο.

Η ίδια υποστήριξε ότι το σύνθημα «καμία εμπλοκή σε ξένους πολέμους», που αποτελούσε βασικό στοιχείο της πολιτικής του κινήματος MAGA, φαίνεται πλέον να εγκαταλείπεται, προκαλώντας δυσαρέσκεια σε μεγάλο μέρος των υποστηρικτών του.

Η προειδοποίηση Μπένετ για την Τουρκία

Η συζήτηση πήρε ακόμη πιο δραματική τροπή όταν παρουσιάστηκε βίντεο από ομιλία του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ Naftali Bennett, τον Φεβρουάριο του 2026 στην Ιερουσαλήμ.

Στην παρέμβασή του, ο Μπένετ υποστήριξε ότι η Τουρκία υπό τον πρόεδρο Recep Tayyip Erdoğan εξελίσσεται σε έναν νέο στρατηγικό αντίπαλο για το Ισραήλ.

Κατηγόρησε μάλιστα την Άγκυρα και το Κατάρ ότι ενισχύουν την επιρροή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην περιοχή, δημιουργώντας —όπως είπε— έναν νέο γεωπολιτικό άξονα που θα μπορούσε να επεκταθεί από τη Συρία μέχρι τη Λωρίδα της Γάζας.

Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε επίσης ότι η Τουρκία επιχειρεί να ενισχύσει τη γεωπολιτική της επιρροή και να δημιουργήσει έναν ευρύτερο συνασπισμό που θα μπορούσε να περιλαμβάνει ακόμη και το πυρηνικά οπλισμένο Πακιστάν.

Κατηγορίες για «πόλεμο προς όφελος του στρατιωτικού κατεστημένου»

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν έντονη αντίδραση από τη Γκριν, η οποία κατηγόρησε την ισραηλινή κυβέρνηση ότι ωθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες σε διαρκείς στρατιωτικές συγκρούσεις.

Σύμφωνα με την ίδια, πίσω από τέτοιες πολιτικές κρύβεται το λεγόμενο «στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα», το οποίο —όπως υποστήριξε— επωφελείται οικονομικά από την παραγωγή όπλων, αεροσκαφών και drones.

Η Γκριν τόνισε ότι πολλοί Αμερικανοί πολίτες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και δεν επιθυμούν η χώρα τους να εμπλέκεται σε νέους πολέμους στο εξωτερικό.

Παράδοξες πολιτικές συμμαχίες στις ΗΠΑ

Ένα ακόμη αξιοσημείωτο στοιχείο της πολιτικής κρίσης είναι ότι ορισμένες απόψεις της Γκριν φαίνεται να συγκλίνουν με θέσεις που παραδοσιακά εκφράζουν οι Δημοκρατικοί.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η πρώην υπουργός Εξωτερικών Hillary Clinton έχει αναφερθεί σε δηλώσεις της Γκριν στο πλαίσιο πολιτικών συζητήσεων, γεγονός που καταδεικνύει μια απρόσμενη σύμπτωση απόψεων μεταξύ πολιτικών που μέχρι πρόσφατα βρίσκονταν σε πλήρη αντιπαράθεση.

Ενδεχόμενες συνέπειες για τον Τραμπ

Η πολιτική πίεση προς τον Τραμπ αυξάνεται, ιδιαίτερα μετά τη δήλωσή του στους The Times of Israel ότι οι αποφάσεις για τον τερματισμό του πολέμου θα ληφθούν σε συνεργασία με τον Νετανιάχου.

Για τους επικριτές του, η τοποθέτηση αυτή ενισχύει την άποψη ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αναλυτές προειδοποιούν ότι εάν το κίνημα MAGA αρχίσει να συγκρούεται ανοιχτά με την ηγεσία του Τραμπ ή ακόμη και να συνεργάζεται με πολιτικούς αντιπάλους του, τότε η πολιτική του ισχύς ενδέχεται να δεχθεί σοβαρό πλήγμα.

Σε μια περίοδο όπου οι διεθνείς εντάσεις αυξάνονται, η συζήτηση για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στις παγκόσμιες συγκρούσεις φαίνεται πως μόλις ξεκινά.