Την ώρα που η Ελληνική Κυβέρνηση μας μιλάει για… “ήρεμα νερά” στο Αιγαίο οι Ρώσοι “βλέπουν” σοβαρή στρατιωτική κρίση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία – “Χείμαρρος” ο Ρώσος σύμβουλος του ΥΠΑΜ, Αντρέι Κλίντσεβιτς

Νέα προειδοποίηση για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων έρχεται από τη Ρωσία, προκαλώντας προβληματισμό στην Αθήνα. Ο Αντρέι Κλίντσεβιτς, Ρώσος στρατιωτικός και πολιτικός αναλυτής που συνδέεται με κέντρο μελετών συνεργαζόμενο με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, εκτιμά ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μιας σοβαρής στρατιωτικής κρίσης Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο.

Η συγκεκριμένη εκτίμηση δεν αποτελεί πρόβλεψη ότι ένας πόλεμος είναι βέβαιος. Ωστόσο, αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η περιοχή γνωρίζει έντονη εξοπλιστική δραστηριότητα και οι δύο χώρες επενδύουν στην ενίσχυση των στρατιωτικών τους δυνατοτήτων.

Η «ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ» ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ Η ΑΘΗΝΑ

Στο επίκεντρο της ρωσικής ανάλυσης βρίσκεται το ελληνικό σχέδιο για ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας, γνωστό ως «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Το πρόγραμμα προβλέπει τη διασύνδεση διαφορετικών συστημάτων, μεταξύ άλλων SPYDER, Barak MX, David’s Sling και Patriot, δημιουργώντας ένα ενιαίο δίκτυο αντιμετώπισης απειλών από drones, αεροσκάφη, πυραύλους cruise και βαλλιστικούς πυραύλους.

Για την Αθήνα, η ενίσχυση της αεράμυνας παρουσιάζεται ως επένδυση στην αποτροπή και στην προστασία του ελληνικού εναέριου χώρου.

Για τη Μόσχα, όμως, η εξέλιξη αυτή ερμηνεύεται διαφορετικά: ως ένδειξη ότι η Ελλάδα προετοιμάζεται για ένα περιβάλλον όπου η στρατιωτική απειλή στην Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να αγνοηθεί.

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ: ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΣΤΟ ΝΑΤΟ, ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Το πιο παράδοξο στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι Ελλάδα και Τουρκία αποτελούν μέλη της ίδιας στρατιωτικής συμμαχίας.

Κι όμως, οι διαφορές γύρω από το Αιγαίο, τις θαλάσσιες ζώνες, την Κύπρο και τον εναέριο χώρο παραμένουν.

Η ρωσική ανάλυση υποστηρίζει ότι η στρατιωτική ισορροπία μεταξύ των δύο χωρών αποκτά πλέον έντονα τεχνολογικό χαρακτήρα, με drones, πυραύλους, αντιαεροπορικά συστήματα και δικτυοκεντρικές δυνατότητες να αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία.

Και εδώ βρίσκεται ο πραγματικός κίνδυνος: μια αντιπαράθεση που ξεκινά ως πολιτική ή διπλωματική κρίση μπορεί να αποκτήσει πολύ γρήγορα στρατιωτική διάσταση.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΕΣ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επενδύσει σημαντικά στην αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων και στην ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας.

Όμως η αγορά νέων όπλων από μόνη της δεν αποτελεί στρατηγική.

Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο για το πώς θα χρησιμοποιηθούν αυτά τα συστήματα, πώς θα διασυνδεθούν, ποια θα είναι η διαθεσιμότητά τους σε μια πραγματική κρίση και κυρίως εάν η Ελλάδα διαθέτει επαρκείς ανθρώπινους και υλικούς πόρους για να αντιμετωπίσει μια παρατεταμένη ένταση.

Δεν αρκεί η κυβέρνηση να ανακοινώνει εξοπλιστικά προγράμματα και να παρουσιάζει την Ελλάδα ως ισχυρότερη από ποτέ. Οφείλει να εξηγήσει τι πραγματικά σημαίνει αυτή η ισχύς στην πράξη.

Η «ΚΟΥΡΣΑ» ΤΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ

Η κατάσταση θυμίζει πλέον μια επικίνδυνη κούρσα τεχνολογικής υπεροχής.

Η Ελλάδα επενδύει στην αεράμυνα και στην αντιπυραυλική προστασία, ενώ η Τουρκία αναπτύσσει και ενισχύει τις δικές της δυνατότητες σε drones, πυραύλους και μη επανδρωμένα συστήματα.

Αυτό δημιουργεί ένα νέο στρατιωτικό περιβάλλον στο Αιγαίο.

Και όσο περισσότερα προηγμένα συστήματα συγκεντρώνονται στην περιοχή, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτά η αποφυγή ενός λάθους, μιας λανθασμένης εκτίμησης ή μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Η Αθήνα δεν μπορεί να βασίζεται στην υπόθεση ότι μια κρίση θα παραμείνει πάντοτε σε διπλωματικό επίπεδο.

Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορεί να καλλιεργείται στην κοινωνία η εικόνα ότι ένας πόλεμος είναι αναπόφευκτος.

Χρειάζεται σοβαρότητα, ψυχραιμία και ξεκάθαρη στρατηγική.

Η κυβέρνηση οφείλει να ενημερώνει τους πολίτες για την πραγματική κατάσταση της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας, χωρίς υπερβολές αλλά και χωρίς εφησυχασμό.

Γιατί η αποτροπή δεν είναι μόνο όπλα. Είναι οικονομία, κοινωνική αντοχή, διπλωματικές συμμαχίες, επιχειρησιακή ετοιμότητα και κυρίως σαφείς κόκκινες γραμμές.

Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΘΕΙ

Η ρωσική εκτίμηση μπορεί να αποτελεί απλώς μία ακόμη γεωπολιτική ανάλυση και δεν σημαίνει ότι επίκειται ελληνοτουρκικός πόλεμος.

Ωστόσο, έρχεται να υπενθυμίσει κάτι που η Αθήνα δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει: το Αιγαίο παραμένει μία από τις πιο ευαίσθητες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου.

Η κυβέρνηση έχει πλέον μπροστά της μια δύσκολη αποστολή. Να διατηρήσει ισχυρή αποτροπή χωρίς να οδηγεί την κατάσταση σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση και να πείσει τους πολίτες ότι πίσω από τις μεγάλες εξαγγελίες για εξοπλισμούς υπάρχει πραγματικό, ολοκληρωμένο σχέδιο εθνικής ασφάλειας.

Γιατί αν κάποτε η διπλωματία αποτύχει, δεν θα κριθεί μόνο το πόσα όπλα αγόρασε η Ελλάδα. Θα κριθεί εάν η χώρα είχε προετοιμαστεί πραγματικά για την κρίσιμη ώρα.