«Τίποτα δεν μένει μυστικό»: Πρώην πληροφοριοδότης της CIA “Σπάει” τη σιωπή του για τις Μυστικές Υπηρεσίες των ΗΠΑ και την “αόρατη” εξουσία

Πίσω από τις κλειστές πόρτες των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών βρίσκεται ένας κόσμος που, σύμφωνα με τον πρώην αξιωματούχο και πληροφοριοδότη της CIA Τζον Κιριάκου, παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστος στο ευρύ κοινό.

Σε συνέντευξή του στο podcast «Diary of a CEO», ο Κιριάκου μίλησε για τη λειτουργία των υπηρεσιών πληροφοριών, την παρακολούθηση, τη συλλογή προσωπικών δεδομένων και τη δική του εμπειρία όταν αποκάλυψε στοιχεία σχετικά με το πρόγραμμα βασανιστηρίων της CIA.

«ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΛΛΕΧΘΟΥΝ»

Ένας από τους πιο έντονους ισχυρισμούς του Κιριάκου αφορά τα ψηφιακά ίχνη που αφήνουν καθημερινά οι πολίτες.

Όπως υποστήριξε, η τεράστια ανάπτυξη των ψηφιακών υπηρεσιών έχει δημιουργήσει έναν τεράστιο όγκο δεδομένων, από τις διαδικτυακές δραστηριότητες μέχρι τις επικοινωνίες και τις πληροφορίες που δημοσιεύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Κατά τον ίδιο, η δυνατότητα απόκτησης μεταδεδομένων έχει αλλάξει σημαντικά το τοπίο της επιτήρησης, καθώς πληροφορίες που αφορούν τις κινήσεις και τις επικοινωνίες ενός ανθρώπου μπορούν να συγκεντρωθούν και να αναλυθούν.

Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις αποτελούν τις προσωπικές εκτιμήσεις και εμπειρίες του Κιριάκου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη απόδειξη ότι κάθε αμερικανική υπηρεσία έχει απεριόριστη πρόσβαση στα δεδομένα όλων των πολιτών.

Η «ΑΟΡΑΤΗ» ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

Το ιδιαίτερα ανησυχητικό σημείο της αφήγησής του αφορά τον τρόπο με τον οποίο φαινομενικά ασήμαντες πληροφορίες μπορούν να αποκτήσουν αξία όταν συνδυαστούν.

Μια ανάρτηση, μια επικοινωνία, μια διαδικτυακή αναζήτηση ή ένα ψηφιακό αποτύπωμα μπορεί να αποτελεί μεμονωμένα μια απλή πληροφορία. Όταν όμως συγκεντρωθούν τεράστιοι όγκοι δεδομένων, δημιουργείται μια πολύ πιο λεπτομερής εικόνα για τις συνήθειες και τις δραστηριότητες ενός ανθρώπου.

Ο Κιριάκου υποστήριξε ότι η ίδια η καθημερινότητα των πολιτών έχει καταστήσει ευκολότερη αυτή τη διαδικασία, καθώς μεγάλο μέρος της προσωπικής ζωής μεταφέρεται πλέον στο διαδίκτυο.

Η CIA ΚΑΙ ΤΑ «ΛΑΘΗ» ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο πρώην αξιωματούχος έκανε επίσης μια ιδιαίτερα αιχμηρή τοποθέτηση για τις δυνατότητες των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Αμφισβήτησε την εικόνα ότι οι υπηρεσίες διαθέτουν πάντοτε πλήρη γνώση των διεθνών εξελίξεων, υποστηρίζοντας ότι από την ίδρυση της CIA το 1947 έχουν υπάρξει σημαντικές περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αμερικανικές υπηρεσίες δεν κατάφεραν να προβλέψουν ή να αποτρέψουν κρίσιμες εξελίξεις.

Η δήλωση αυτή αποτελεί τη δική του αξιολόγηση της λειτουργίας των υπηρεσιών και όχι έναν επίσημο απολογισμό της CIA.

Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

Ο Κιριάκου δεν μίλησε μόνο για τις υπηρεσίες πληροφοριών, αλλά και για την προσωπική του εμπειρία.

Έγινε γνωστός ως πληροφοριοδότης μετά τις δημόσιες αποκαλύψεις του σχετικά με το πρόγραμμα βασανιστηρίων της CIA και στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπος με σοβαρές δικαστικές συνέπειες.

Η υπόθεσή του αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύγκρουσης που μπορεί να προκύψει όταν ένας άνθρωπος που έχει εργαστεί σε μια υπηρεσία πληροφοριών αποφασίζει να δημοσιοποιήσει απόρρητες πληροφορίες.

ΤΟ «ΨΗΦΙΑΚΟ ΙΧΝΟΣ» ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ

Το μήνυμα που επιχειρεί να περάσει ο πρώην πληροφοριοδότης είναι ότι η εποχή της ψηφιακής ζωής έχει αλλάξει ριζικά την έννοια της ιδιωτικότητας.

Οι πολίτες αφήνουν καθημερινά πίσω τους τεράστιες ποσότητες δεδομένων, συχνά χωρίς να γνωρίζουν ποιος μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτά, για πόσο χρονικό διάστημα αποθηκεύονται ή με ποιον τρόπο μπορούν να συνδυαστούν.

Η συζήτηση που άνοιξε ο Κιριάκου αγγίζει έτσι ένα πολύ μεγαλύτερο ζήτημα: μέχρι πού μπορεί να φτάσει η κρατική επιτήρηση στην ψηφιακή εποχή και ποια είναι τα πραγματικά όρια προστασίας της ιδιωτικής ζωής.

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ

Οι υπηρεσίες πληροφοριών λειτουργούν εκ φύσεως σε μεγάλο βαθμό πίσω από το πέπλο του απορρήτου. Ένα σημαντικό μέρος των δραστηριοτήτων τους δεν δημοσιοποιείται και ορισμένα αρχεία αποχαρακτηρίζονται μόνο μετά την πάροδο πολλών ετών.

Αυτό δημιουργεί ένα μόνιμο κενό ανάμεσα σε όσα γνωρίζει το κοινό και σε όσα γνωρίζουν οι ίδιες οι υπηρεσίες.

Και αυτό ακριβώς το κενό επιχειρεί να φωτίσει η μαρτυρία του Κιριάκου: έναν κόσμο κατασκόπων, απόρρητων αρχείων και ψηφιακών δεδομένων, όπου η πραγματική έκταση της κρατικής γνώσης παραμένει σε πολλές περιπτώσεις άγνωστη στο κοινό.