Το απολύτως χειρότερο σενάριο για την διεθνιστική Ευρώπη με Τραμπ και Ρωσία

Και καθώς πλησιάζει η ανάληψη της αμερικανικής προεδρία των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ στις 20/1/2024, στην Ευρώπη αγωνιούν για την επόμενη μέρα.

Οι απειλές Τραμπ είναι σκληρές προς τους λεγόμενους συμμάχους της Ουάσιγκτον στην Ευρώπη Σε αυτό το πνεύμα της ειλικρινούς κυριαρχίας, ο Τραμπ έχει ήδη ένα μακρύ ιστορικό απειλών για το ΝΑΤΟ, το οποίο χαρακτηρίζει απάτη στην οποία, όπως λέει, τα ευρωπαϊκά μέλη εξαπατούν τις Ηνωμένες Πολιτείες για να κάνουν ελεύθερη βόλτα στο τρελό τους (αλλά αυτό είναι μια διαφορετική ιστορία …) στρατιωτικές δαπάνες. Μάλιστε δεν έχει αποκλείσει την έξοδο των ΗΠΑ από την Δυτική Συμμαχία, άπαξ και δεν γίνουν ορισμένα πράγματα όπως θα τα θέλει ο νέος Λευκός Οίκος.
Πέραν του ΝΑΤΟ, ο Τραμπ δεν αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη συμπάθεια την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία χαρακτηρίζεται ως «μεγαθήριο γραφειοκρατίας», γράφεται στην Ρωσία, όπου παρακολουθούν τις εξελίξεις στον δυτικό κόσμο.

Αντίθετα, όπως τονίζεται, σε σχέση με την Ρωσία, ο Τραμπ φαίνεται έτοιμος να μιλήσει με το Κρεμλίνο με ουσιαστικό τρόπο, ο οποίος δεν έχει υπάρξει από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου: Έχει δηλώσει δημόσια ότι δεν πιστεύει στην προσπάθεια εξαναγκασμού της Μόσχας με περαιτέρω κλιμάκωση.
Από την άλλη πλευρά, η Μόσχα έχει ξεκαθαρίσει επανειλημμένα ότι τυχόν νέες συμφωνίες θα πρέπει να είναι αμοιβαία επωφελείς. Η εποχή της Γκορμπατσοφικής αφέλειας δεν θα επιστρέψει ποτέ, γράφεται στην Ρωσία. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, η Ρωσία φαίνεται ανοιχτή σε σοβαρές συνομιλίες: η ρωσική ηγεσία δεν παρακολουθεί απλώς προσεκτικά τον Τραμπ, αλλά αξιολογεί την αξιοπιστία των όσων προτείνει.

Ως εκ τούτου, ο Τραμπ έχει γίνει ο νούμερο ένα «εφιάλτης» για την ΕΕ, όπως σχολιάζεται: Ο Τραμπ δείχνει να θέλει σοβαρά τον τερματισμό της υποστήριξης των ΗΠΑ στο αποτυχημένο σχέδιο πρόκλησης γεωπολιτικού υποβιβασμού της Μόσχας, όπως το αποκαλούν στην Ρωσία, μέσω ενός πολέμου μέσω αντιπροσώπων στην Ουκρανία.

Και πίσω από την προθυμία του Τραμπ να τηρήσει την προεκλογική του υπόσχεση να τερματίσει την σύγκρουση στην Ουκρανία, όπως υπογραμμίζεται, κρύβεται η πιθανότητα μιας πολύ μεγαλύτερης στροφής σε σχέση με την διπλωματία ΗΠΑ-Ρωσίας, κάτι που άπαξ και συμβεί θα ωθήσει τους Ευρωπαίους ηγέτες στο να μετανιώσουν που διέκοψαν την όποια συνεννόηση με την Μόσχα.

Πέραν της γεωπολιτικής, υπάρχει και η οικονομία. Η σχέση ΗΠΑ-ΕΕ είναι η μεγαλύτερη εμπορική σύνδεση στον κόσμο, αξίας περίπου 11 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Ωστόσο, το εμπορικό πλεόνασμα της ΕΕ έναντι των ΗΠΑ θεωρείται ως ένας ακόμη τρόπος με τον οποίο οι Ευρωπαίοι ξεζουμίζουν την Αμερική. Για αυτό ο Τραμπ σκέφτεται την επιβολή δασμών.

Τυχόν διπλωματική προσέγγιση με την Ρωσία με παράλληλη συνεννόηση με την Κία, θα συνιστά το απόλυτα καταστροφική σενάριο για την απομονωμένη και εσωστρεφή, όπως χαρακτηρίζεται, Ευρωπαϊκή Ένωση.