Το Αssociated Press αναφέρεται στην Παναγία την Χοζοβιώτισα της Αμοργού που δίνει ελπίδα στους νησιώτες μας λίγα μίλια από το βαθύ σεισμικό ρήγμα των Κυκλάδων – Ποιος είναι ο μοναχός Σπυρίδων Δεναξάς που φυλάττει εκεί τα ιερά κειμήλια της Ορθοδοξίας ;

Στο Νότιο μέρος του νησιού της Αμοργού βρίσκεται η Ιερά Μονή της Παναγίας της Χοζοβιωτισας,σκαρφαλωμένη ανάμεσα σε πανυψηλα και άγρια βράχια.

Κάθε φορά που οι ευσεβείς συντάκτες του europost.gr βρίσκονται εκεί, απορούν με την στατική ισορροπία αυτού του πολυόροφου κτίσματος, που το μέγιστο πλάτος του δεν υπερβαίνει τα δύο μέτρα !
Λίγα μίλια πιο κάτω στο ανοιχτό Αιγαίο βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα ενεργά σεισμικά ρήγματα του Αρχιπελάγους, το οποίο τον τελευταίο καιρό δίνει χιλιάδες σεισμούς.
Τα βράχια πέφτουν γύρω από το Μοναστήρι και οι κατολισθήσεις είναι συνεχείς!
Η Παναγιά βοηθάει όμως και ούτε το Μοναστήρι χτυπιέται ούτε οι πολλοί πιστοί,που πηγαίνουν να προσκυνήσουν την Μονή που αγάπησε και τίμησε τόσο πολύ η Αυτοκράτειρα Άννα Κομνηνή!

” Ψυχή” του Μοναστηριού είναι εδώ και μισόν αιώνα ο πατέρας Σπυρίδων Δεναξάς, με καταγωγή από την γειτονική Σαντορίνη.
Το διεθνές πρακτορείο Associated Press πήγε εκεί και αποτύπωσε την μοναδικότητα της Ιεράς Μονής, αλλά και την ιερωσύνη και την αυθεντικότητα του Γέροντα Σπυρίδωνα, που το europost.gr έχει την τιμή να έχει γνωρίσει από κοντά.

Ιδού,λοιπόν ,τι μετέδωσε το διεθνές πρακτορείο σε ολόκληρο τον κόσμο: Την ώρα που η Ελλάδα γίνεται όλο και πιο κοσμική, όπως και εξάλλου και υπόλοιπη Ευρώπη που απομακρύνεται από τη θρησκεία, και την ώρα που τα νησιά του Αιγαίου υπερτουριστικοποιούνται, οι λίγοι μοναχοί που απομένουν παραμένουν κεντρικά πρόσωπα της καθημερινότητας για τους ντόπιους, τονίζει το πρακτορείο ειδήσεων.

Για τους μικρούς τόπους, σαν τα νησιά, η Εκκλησία παραμένει σημαντική, ένας δεσμός πέρα από τον θρησκευτικό του χαρακτήρα.

Ο παπα-Σπύρος ξυπνά στις 3 το πρωί για τις πρώτες προσευχές της ημέρας και πέφτει για ύπνο γύρω στις 9 το βράδυ. Είναι για τους; Αμοργιανούς ο άνθρωπος που δίνει συμβουλές ή λύνει προβλήματα.

Οι χιλιάδες σεισμοί ανάμεσα στην Αμοργό και τη Σαντορίνη βρήκαν τον παπα-Σπύρο μακριά από το νησί του για να φροντίσει την υγεία του. Το μόνο που σκεφτόταν ήταν πώς και πότε θα γύριζε στην Αμοργό που δοκιμαζόταν από τον Εγκέλαδο. «Θέλω να είμαι εδώ με την κοινότητα, γιατί είμαι υπεύθυνος. Ο Θεός με έβαλε εδώ για να τους προσέχω», λέει.

Η Παναγία Χοζοβιώτισα της Αμοργού

Η παράδοση λέει ότι το μοναστήρι χτίστηκε τον 9ο αιώνα από μοναχούς που ήθελαν να φύγουν μακριά από τις διώξεις στη Μέση Ανατολή, κουβαλώντας μαζί τους και μια εικόνα της Παναγίας.

Η Χοζοβιώτισσα είναι χτισμένη 150 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Σήμερα στη Χοζοβιώτισσα είναι μόλις δύο μοναχοί -ο παπα-Σπύρος, άλλος ένας- και ένας 35χρονος δόκιμος.

Η ανάβαση είναι δύσκολη, αλλά οι επισκέπτες πολλοί. Ο παπα-Σπύρος τους περιμένει και τους προσφέρει στους επισκέπτες κρύο νερό, γλυκά και ρακί αρωματισμένο με μέλι. «Είμαστε οικουμενικό μοναστήρι, ανοιχτό σε όλους. Όλοι παίρνουν κάτι από τη χάρη της Παναγίας», εξηγεί.

«Ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο στον παράδεισο για να τον φροντίσει και να δουλέψει σ’αυτόν. Γνωρίζετε πόσο σημαντική είναι η φύση. Η θάλασσα, τα βουνά, οι κοιλάδες και οι πεδιάδες είναι για να τα χρησιμοποιεί ο άνθρωπος, αλλά πρέπει να τα σεβόμαστε, να τα διατηρούμε και να τα προσέχουμε, λέει και καταλήγει ότι είναι πολύ ευχαριστημένος που μένει στο μοναστήρι.

«Είναι πια το φυσικό μου περιβάλλον», «είναι στο DNA μου, είμαι μπλεγμένος με το μοναστήρι και την παρουσία του», εξηγεί.

Το Μοναστήρι Παναγίας Χοζοβιώτισσας στέκει εκεί κατάλευκο από το 1088 που ιδρύθηκε. Αφορμή για το χτίσιμό του στάθηκε η εύρεση μιας εικόνας από το Χόζοβο ή Χόζοβα της Παλαιστίνης. Η τοποθεσία Χόζιβα ή Κοζιβά βρίσκεται στους Άγιους τόπους κοντά στην Ιεριχώ.

Η παράδοση λέει πως μια γυναίκα στην Ασία την περίοδο της εικονομαχίας έριξε την εικόνα της Παναγίας στην θάλασσα για να μην καταστραφεί. Η εικόνα έφτασε στην Αγία Άννα και οι νησιώτες μόλις την βρήκαν αποφάσισαν να φτιάξουν μια εκκλησία εκεί. Όσο κι αν προσπάθησαν όμως δεν τα κατάφεραν. Την ημέρα έχτιζαν, το βράδυ γκρεμίζονταν. Όλοι απογοητεύτηκαν και τότε ο πρωτεργάτης ζήτησε από την Παναγία να του υποδείξει Εκείνη έναν τόπο όπου ήθελε να χτιστεί το Μοναστήρι. Την επόμενη ημέρα πάνω σε έναν απόκρημνο βράχο, πολύ ψηλά ήταν καρφωμένη η σμίλα με το ζεμπίλι και όλα τα εργαλεία του πρωτομάστορα δείγμα πως εκεί ήθελε να ανεγερθεί ο Ναός. Το καρφί του πρωτομάστορα έμεινε καρφωμένο στο βράχο μέχρι το 1956 χρονιά κατά την οποία άρχισε η απαλλοτρίωση των κτιρίων του Μοναστηριού. Τότε έπεσε στην αυλή του Μοναστηριού και οι πιστοί θεώρησαν πως το γεγονός αυτό είναι σημάδι αντίδρασης της Παναγίας στην απαλλοτρίωση. Η σμίλα βρίσκεται σήμερα σε προθήκη στην Εκκλησία της Μονής.

Σχετικά με την ιστορία της Μονής αξίζει να σημειωθεί πως επί Αλεξίου Α’ Κομνηνού ανακαινίστηκε. Κατά τη διάρκεια τη Ενετοκρατίας σημειώθηκαν σε αυτή αρκετές αλλαγές εμφανείς έως και σήμερα. Ήταν ανέκαθεν πλούσια με αγροτεμάχια που βρίσκονταν στα γύρω νησιά, Σάμο, Ικαρία, Ίο, Νάξο, Σαντορίνη. Ο πλούτος της άλλωστε ήταν και αυτός που της εξασφάλισε την ανεξαρτησία της κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Για να φτάσεις στην Μονή πρέπει να ανέβεις αρκετά σκαλιά. Βρίσκεται σε απόσταση 300 μέτρων από τη θάλασσα, το μήκος της είναι 40 μέτρα και το πλάτος της μόλις 5. Οι διαστάσεις της είναι και αυτές που της έχουν χαρίσει τον τίτλο «Το Μοναστήρι του ενός τοίχου». Στο εσωτερικό της υπάρχουν στενές πέτρινες σκάλες οι οποίες οδηγούν στους 8 ορόφους και συνδέουν τα τμήματα του μοναστηριού δηλαδή τα κελιά, την τραπεζαρία, τα μαγειρεία, τους φούρνους, τις αποθήκες.

Το Μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας απέχει 2 χλμ από την Χώρα του νησιού. Για να φτάσεις σε αυτό θα πρέπει να ανέβεις 300 σκαλιά. Αξίζει όμως τον κόπο! Η Παναγιά θα σας ανταμείψει με την θέα του απέραντου γαλάζιου και της Αγίας Άννας και ο μοναχός θα σας καλωσορίσει κερνώντας ψημένη, το παρασοδιακό ποτό της Αμοργού, γλυκό τριαντάφυλλο ή λουκούμι.

Προσοχή για να εισέλθετε στο Μοναστήρι θα πρέπει να έχει ντυθεί ευπρεπώς με μακρύ παντελόνι ή φούστα και κοντομάνικη μπλούζα ή πουκάμισο.

Η Παναγιά η Χοζοβιώτισσα γιορτάζει στις 21 Νοεμβρίου.