Το ελληνικό εργοστάσιο-κολοσσός με τους 1.000 εργαζομένους που έβαλε λουκέτο-Πού βρίσκεται

Για σχεδόν τρεις δεκαετίες η Πάτρα είχε το δικό της εργοστάσιο κατασκευής ελαστικών τα οποία έφεραν την υπογραφή ενός παγκόσμιου κολοσσού.

Το ελληνικό εργοστάσιο-κολοσσός με τους 1.000 εργαζομένους που έβαλε λουκέτο-Πού βρίσκεται

Ως το επιχειρηματικό γεγονός της χρονιάς είχαν χαρακτηριστεί το 1962 τα εγκαίνια του εργοστασίου της Pirelli στη βιομηχανική περιοχή της Πάτρας, στο πλαίσιο ενός προγράμματος διεθνούς επέκτασης της ιταλικής πολυεθνικής.

Τα εγκαίνια του εργοστασίου κατασκευής ελαστικών, ενός εκ των πιο σύγχρονων εκείνης της εποχής, έγιναν με κάθε επισημότητα, παρουσία του βασιλιά Παύλου και της πολιτικής ηγεσίας της χώρας. Για σχεδόν τρεις δεκαετίες αποτέλεσε έναν ακρογωνιαίο λίθο της τοπικής παραγωγής, έχοντας τη δυνατότητα να κατασκευάζει σε ετήσια βάση περίπου 140.000 ελαστικά.

Το 1991, ωστόσο, πάνω από το εργοστάσιο άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα μαύρα σύννεφα, όταν η Pirelli ανακοίνωσε μια παγκόσμια αναδιοργάνωση, που οδήγησε σε μείωση του εργατικού δυναμικού στην παραγωγική μονάδα κατά 20%, απολύοντας 200 από τους συνολικά 1.000 εργαζομένους της.

Οι εργαζόμενοι αντέδρασαν δυναμικά, προχωρώντας σε απεργιακές κινητοποιήσεις διεκδικώντας καλύτερους μισθούς και διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους. Η διαμάχη μεταξύ συνδικάτων και διοίκησης οξύνθηκαν και οι διαπραγματεύσεις οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο.

Αυτές οι άκαρπες συζητήσεις και οι δυναμικές απεργιακές κινητοποιήσεις φαίνεται ότι ήταν και ο βασικός λόγος που η Pirelli εγκατέλειψε την Ελλάδα εν μια νυκτί και μετέφερε το εργοστάσιό της στη γειτονική Τουρκία.

Όπως φαίνεται σε βίντεο του Up Stories, το εργοστάσιο συνεχίζει να δεσπόζει στη βιομηχανική περιοχή της Πάτρας, έχοντας φυσικά εμφανή πάνω του τα σημάδια της εγκατάλειψης.

Σημειώνεται ότι πέντε χρόνια αργότερα, το 1996, είχαμε και το δεύτερο λουκέτο πολυεθνικής ελαστικών στην Ελλάδα, αυτό της Goodyear που λειτουργούσε από το 1978 στη Θεσσαλονίκη. Έως τότε το εργοστάσιο της εταιρείας στη Σίνδο διατηρούσε το 50% της ελληνιής αγοράς και ταυτόχρονα έκανε εξαγωγές ύψους 5 δισ. δραχμων (περίπου 15 εκ. ευρώ) – ποσό μεγάλο για την εποχή.