Το Πακιστάν αψηφά ανοιχτά τις Αμερικανικές κυρώσεις και «σπάει τα δεσμά» του εμπάργκο, ανοίγοντας έξι κρίσιμους διαδρόμους προς το Ιράν – Νέα εμπορική αρτηρία για το Ιρανικό πετρέλαιο μέσω Καράτσι, Γκουαντάρ και Μπαλουχιστάν που αλλάζει τις ισορροπίες ισχύος στην περιοχή

Σε μια κίνηση με έντονο γεωπολιτικό αποτύπωμα, το Πακιστάν προχώρησε στη χάραξη έξι νέων χερσαίων εμπορικών οδών προς το Ιράν, αμφισβητώντας στην πράξη τους περιορισμούς που σχετίζονται με το αμερικανικό εμπάργκο.

Η απόφαση, που ενεργοποιήθηκε στις 25 Απριλίου μέσω επίσημης οδηγίας του Υπουργείου Εμπορίου, επιτρέπει πλέον τη μεταφορά φορτίων τρίτων χωρών διαμέσου πακιστανικού εδάφους με τελικό προορισμό το Ιράν, αξιοποιώντας οδικά δίκτυα αντί θαλάσσιων διαδρομών.

Η εξέλιξη αυτή συνέπεσε χρονικά με την επίσκεψη υψηλόβαθμου Ιρανού αξιωματούχου στο Ισλαμαμπάντ, όπου πραγματοποιήθηκαν επαφές με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Πακιστάν, ενισχύοντας το κλίμα συντονισμού ανάμεσα στις δύο χώρες.

Σύμφωνα με την πακιστανική πλευρά, το νέο πλαίσιο στοχεύει στην ενίσχυση της περιφερειακής εμπορικής δραστηριότητας και στην αναβάθμιση του ρόλου της χώρας ως διαμετακομιστικού κόμβου μεταξύ Νότιας και Δυτικής Ασίας.

Οι νέοι διάδρομοι συνδέουν μεγάλα λιμάνια όπως το Καράτσι, το Πορτ Κασίμ και το Γκουαντάρ με χερσαίες διελεύσεις προς το Ιράν μέσω του Μπαλουχιστάν, μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο και το κόστος μεταφοράς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διαδρομή Γκουαντάρ–σύνορα περιορίζει τη μετακίνηση σε λίγες μόνο ώρες, καθιστώντας τη ροή εμπορευμάτων πολύ πιο άμεση σε σχέση με τις παραδοσιακές οδούς.

Η απόφαση αυτή έρχεται σε μια περίοδο έντονης πίεσης στο θαλάσσιο εμπόριο της περιοχής, καθώς οι περιορισμοί στις ιρανικές θαλάσσιες υποδομές έχουν οδηγήσει σε συμφόρηση εμπορευμάτων και αυξημένο κόστος μεταφοράς και ασφάλισης.

Παράλληλα, αναλυτές εκτιμούν ότι η κίνηση του Ισλαμαμπάντ δεν έχει μόνο οικονομική διάσταση, αλλά αντανακλά και μια σταδιακή αναπροσαρμογή των περιφερειακών συμμαχιών, με το Πακιστάν να διαφοροποιεί τις εμπορικές του εξαρτήσεις και να αναζητά νέους διαδρόμους επιρροής πέρα από τις παραδοσιακές γεωπολιτικές ισορροπίες.