Το ύπουλο σχέδιο του Ερντογάν μέσω Ιταλίας και Πολωνίας , ο διπλωματικός «Δούρειος Ίππος» στην ΕΕ και η Ελλάδα – Τι ετοιμάζει πάλι ο Σουλτάνος;

Η Τουρκία, μέσω της εξαγωγής αμυντικών συστημάτων και της εμβάθυνσης των διμερών σχέσεων, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευνοϊκό έδαφος εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βασικός στόχος του Ερντογάν είναι να παρακάμψει τις αντιρρήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου για την ένταξη της Άγκυρας στο ευρωπαϊκό αμυντικό πρόγραμμα SHAFE.

Η Άγκυρα χρησιμοποιεί την αμυντική της βιομηχανία ως προμετωπίδα για να προσεταιριστεί χώρες της ΕΕ, αποκομίζοντας οικονομικά και, κυρίως, γεωπολιτικά οφέλη. Οι κύριοι στόχοι αυτής της στρατηγικής είναι η Ισπανία, η Ιταλία, η Πολωνία, καθώς και η εκτός ΕΕ Μεγάλη Βρετανία.

Ο απώτερος στόχος είναι ξεκάθαρος: Με την υποστήριξη αυτών των χωρών, ο Ερντογάν φιλοδοξεί να κάνει by-pass (παράκαμψη) στα βέτο της Αθήνας και της Λευκωσίας και να επιτύχει την ένταξη της Τουρκίας στο κρίσιμο πρόγραμμα SHAFE της ΕΕ.

Πλευρίζοντας την Ιταλία: Ο Νεοσύστατος Σύνδεσμος

Η Τουρκία έχει εντείνει τις προσπάθειές της προς την Ιταλία, οδηγώντας στη δημιουργία του Συνδέσμου Ιταλίας-Τουρκίας στη Ρώμη.

Στόχος: Ο Σύνδεσμος, του οποίου πρόεδρος είναι ο πρώην πρέσβης της Ιταλίας στην Άγκυρα, Κάρλο Μαρσίλι, αποσκοπεί στην ενίσχυση της γεωπολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής συνεργασίας.

Γεωπολιτική Χρήση: Η εμβάθυνση των σχέσεων με την κυβέρνηση Μελόνι θεωρείται κλειδί για την τουρκική στρατηγική, καθώς προσβλέπει στην ιταλική στήριξη τόσο για το SHAFE όσο και για τις τουρκικές διεκδικήσεις περί «Γαλάζιας Πατρίδας» και τις επιδιωκόμενες εξορύξεις νοτίως της Κρήτης (σύμφωνα με το τουρκολιβυκό μνημόνιο).

Η Πολωνία Ενισχύει την Τουρκο-ΝΑΤΟϊκή Συνεργασία

Η Πολωνία, αντιμετωπίζοντας την απειλή από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, προχώρησε στην αγορά προηγμένων τουρκικών συστημάτων αναγνώρισης και επιτήρησης ARSUS 100 από την εταιρεία Aselsan.

Αμυντικό Όφελος Πολωνίας: Η αγορά εκσυγχρονίζει τα πολωνικά τεθωρακισμένα οχήματα, ενισχύοντας τις δυνατότητες αναγνώρισης και επίγνωσης της κατάστασης στα ανατολικά σύνορα (προς τον θύλακα του Καλίνινγκραντ).

Γεωπολιτικό Όφελος Τουρκίας: Η συμφωνία, η οποία προβλέπει την παράδοση έως και 286 συστημάτων, ενισχύει την αμυντική-βιομηχανική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών (δύο ισχυρών μελών του ΝΑΤΟ) και αυξάνει τη διαλειτουργικότητα, γεγονός που προωθεί την Τουρκία ως σημαντικό εταίρο εντός της Συμμαχίας.

Η Ελληνική Αντίδραση

Αναγνωρίζοντας το οργανωμένο σχέδιο της Τουρκίας για παράκαμψη των ελληνικών και κυπριακών ενστάσεων στο SHAFE, η Ελλάδα καλείται να αντιδράσει στρατηγικά:

Ενίσχυση Δεσμών: Η Αθήνα πρέπει να συσφίγξει τις σχέσεις με τις προαναφερθείσες χώρες της ΕΕ, εντασσόμενη σε κοινά αμυντικά προγράμματα (PESCO), δημιουργώντας έτσι ένα αντίβαρο στους τουρκικούς σχεδιασμούς.

Οριστική Εκπαραθύρωση: Το κρισιμότερο είναι να επιτευχθεί η οριστική εκπαραθύρωση της Τουρκίας από το πρόγραμμα SHAFE. Αυτό μπορεί να γίνει με τη στήριξη σημαντικών εταίρων όπως η Γαλλία, αλλά και η ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Κοινά Συμφέροντα: Η συνεργασία με ΗΠΑ και Ισραήλ είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς αυτές οι χώρες διαθέτουν ανώτερη αμυντική βιομηχανία και έχουν κοινό συμφέρον να μείνει η Τουρκία εκτός ευρωπαϊκών αμυντικών προγραμμάτων, προωθώντας τη δική τους συνεργασία με χώρες της ΕΕ για την ανάπτυξη προηγμένων συστημάτων.