Τουρκία: Ο Ερντογάν σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου» σφυρίζει αδιάφορα με όσα γίνονται στο Ιράν – Ο Σουλτάνος «γυρίζει την πλάτη» στις ΗΠΑ ακόμη μια φορά-Ποια θα είναι η στάση του Τράμπ αυτή τη φορά;

Για μια ακόμη φορά, η Τουρκία αναλαμβάνει τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου», επιλέγοντας να μην στηρίξει την, κατά τα άλλα, στρατηγική σύμμαχο των ΗΠΑ, μια χώρα στην οποία οφείλει πολλά.

Τουρκία: Ο Ερντογάν σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου» σφυρίζει αδιάφορα με όσα γίνονται στο Ιράν – Ο Σουλτάνος «γυρίζει την πλάτη» στις ΗΠΑ ακόμη μια φορά-Ποια θα είναι η στάση του Τράμπ αυτή τη φορά;

Η ένταση στη Μέση Ανατολή αυξάνεται, καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν την ενίσχυση των αεροναυτικών δυνάμεών τους στον Περσικό Κόλπο και σε στρατηγικές βάσεις συμμάχων τους. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα προσφέρει σημαντική υποστήριξη: το αεροπλανοφόρο USS Ford κατέπλευσε στη Σούδα, για να πλεύσει αργότερα ανοιχτά των ακτών του Ισραήλ, ενισχύοντας την αεράμυνά του.

Παράλληλα, δεκάδες αεροσκάφη διαφόρων τύπων έχουν σταθμεύσει στη Σούδα, αποδεικνύοντας ότι η χώρα μας συμμετέχει ενεργά στην υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, σε αντίθεση με την Τουρκία.

Ενώ διεθνή ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύζονται από πληροφορίες και δορυφορικές εικόνες σχετικά με τις κινήσεις των αμερικανικών αεροσκαφών σε συμμαχικές χώρες, η βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία παραμένει ουσιαστικά αόρατη. Γιατί; Η απάντηση βρίσκεται στην ιστορική στρατηγική της Τουρκίας: η Άγκυρα προτιμά να τηρεί ουδέτερη στάση, αποφεύγοντας να εμπλακεί άμεσα σε αντιπαράθεση με το Ιράν, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι η χώρα της δεν θα αποτελέσει στόχο των ιρανικών πυραύλων.

Αυτή η στρατηγική δεν είναι νέα. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τουρκία διατήρησε ουδέτερη στάση μέχρι τις τελευταίες ημέρες της σύγκρουσης, «παζαρεύοντας» την είσοδό της στον πόλεμο με τις δυνάμεις του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας, επιδιώκοντας εδαφικά οφέλη. Στο τέλος, κήρυξε πόλεμο στη Γερμανία όταν η έκβαση είχε ήδη αποφασιστεί και, για να αποφύγει την επιθετικότητα της Σοβιετικής Ένωσης, εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ υπό την προστασία των ΗΠΑ.

Οι κινήσεις Ερντογάν και η διπλωματική «υποκρισία»

Ο Ταγίπ Ερντογάν τις τελευταίες εβδομάδες επιχείρησε να παρουσιάσει μια διπλωματική λύση στην κρίση με το Ιράν, εμφανιζόμενος ως μεσολαβητής που αποσκοπεί στην αποφυγή σύγκρουσης. Στην πραγματικότητα, όμως, η Τουρκία εξυπηρετεί αποκλειστικά τα δικά της συμφέροντα, διαπραγματευόμενη ουδετερότητα σε αντάλλαγμα την ασφάλειά της.

Τουρκία: Ο Ερντογάν σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου» σφυρίζει αδιάφορα με όσα γίνονται στο Ιράν – Ο Σουλτάνος «γυρίζει την πλάτη» στις ΗΠΑ ακόμη μια φορά-Ποια θα είναι η στάση του Τράμπ αυτή τη φορά;

Αξιοσημείωτο είναι ότι, παρά την γενναιοδωρία του Τράμπ προς την Τουρκία –η οποία περιελάμβανε την «παράδοση» της Συρίας, την εγκατάλειψη των Κούρδων SDF και την ενίσχυση του Συριακού Στρατού υπό τουρκική καθοδήγηση–, η Άγκυρα ανταποδίδει με «στροφή πλάτης» στην κρίσιμη στιγμή απέναντι στο Ιράν.

F-35 και κινητήρες F-110: τα τουρκικά σχέδια για το ΚΑΑΝ

Στο τραπέζι παραμένουν οι τουρκικές απαιτήσεις για την απόκτηση μαχητικών F-35 και κινητήρων F-110, κρίσιμων για την ανάπτυξη του εθνικού αεροσκάφους ΚΑΑΝ. Παράλληλα, η Τουρκία έχει προσπαθήσει να εμπλέξει τη Σαουδική Αραβία ως χρηματοδότη, θέλοντας να δημιουργήσει μια μορφή συμπαραγωγής που θα απειλήσει σταδιακά την αγορά των F-35 στη Μέση Ανατολή, περιορίζοντας τα κέρδη των ΗΠΑ.

Η Ουάσιγκτον καλείται να αποφασίσει με προσοχή, καθώς η παράδοση τεχνολογίας αιχμής θα ισοδυναμούσε με αυτο-βλάβη, ενισχύοντας στρατηγικά την Τουρκία σε βάρος των συμφερόντων της ίδιας και των συμμάχων της.

Ελλάδα, ΗΠΑ και Ισραήλ: παράδειγμα πραγματικής συμμαχίας

Αντίθετα, η συνεργασία Ελλάδας, ΗΠΑ και Ισραήλ συνεχίζει να ενισχύεται. Η υπογραφή πρόσφατης συμφωνίας με την CHEVRON για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου αναδεικνύει τη χώρα μας ως αξιόπιστο σύμμαχο, ικανό να επωφεληθεί στρατηγικά από τη γεωπολιτική σταθερότητα που προσφέρει.

Επόμενος στόχος είναι η αξιοποίηση των περιοχών του Αιγαίου, όπως η περιοχή «ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ» μεταξύ Θάσου, Σαμοθράκης και Λήμνου, πλούσια σε κοιτάσματα «μαύρου χρυσού», ενισχύοντας περαιτέρω τη θέση της Ελλάδας στην ενεργειακή σκακιέρα της περιοχής.