Τουρκία: Ο Ερντογάν ζητάει από τους Κινέζους να του αναβαθμίσουν τεχνολογικά δύο τύπους Τουρκικών πυραύλων “αέρος- αέρος” για να εξουδετερώσει την διαφαινόμενη υπεροπλία της Ελλάδος πάνω από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσογειο

Μανιωδώς προσπαθεί ο Ερντογάν να αναβαθμίσει την τεχνολογία και την δύναμη πυρός της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας,επιδιώκοντας να εξουδετερώσει την υπεροχή που αποκτά σταδιακά η Ελλάδα πάνω από το Αιγαίο και την Ν.Α.Μεσογειο.

Έτσι,μετά την συμφωνία με τους Γερμανούς και τους Εγγλέζους για τα Eurofighter,που θα περάσει παρά τις ( αναιμικες) αντιδράσεις της Ελλάδος,ο Τούρκος Πρόεδρος ζητάει επιμόνως από τους Κινέζους να αγοράσει τεχνογνωσία για την αναβάθμιση δύο Τουρκικών πυραύλων “αερος- αέρος” που θα φορτώνει στα μαχητικά του,με στόχο τα Ελληνικά προηγμένα αεροσκάφη

Πιο συγκεκριμένα:

Είναι σαφές ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επενδύσει στρατηγικά στην ενίσχυση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, με στόχο να καταστήσει την Τουρκία αυτόνομη και κυρίαρχη δύναμη στην ευρύτερη περιοχή.

Τα τελευταία χρόνια, η γειτονική χώρα έχει επιταχύνει την παραγωγή οπλικών συστημάτων, οχημάτων και πυρομαχικών, ενισχύοντας σημαντικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Οι νέοι τουρκικοί πύραυλοι Bozdoğan και Gökdoğan

Στο πλαίσιο αυτό, η Άγκυρα αναπτύσσει και δοκιμάζει δύο νέους πυραύλους αέρος-αέρος, τους Bozdoğan και Gökdoğan, που αποτελούν προϊόν του προγράμματος GÖKTUĞ, υπό την επίβλεψη του ερευνητικού ινστιτούτου TÜBİTAK SAGE. Σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης, αν οι πύραυλοι αυτοί αποδειχθούν αξιόπιστοι, μπορεί να αναβαθμίσουν σημαντικά την τουρκική αεροπορία και να ενισχύσουν τις εξαγωγικές δυνατότητες της χώρας.

Η ανάπτυξή τους θεωρείται κρίσιμο βήμα για την απεξάρτηση της Τουρκίας από τα δυτικά, κυρίως αμερικανικά οπλικά συστήματα, όπως οι πύραυλοι AIM-9X Sidewinder και AIM-120 AMRAAM.

Ο Bozdoğan είναι πύραυλος μικρής εμβέλειας, με υπέρυθρη καθοδήγηση και υψηλή ευελιξία, κατάλληλος για μάχες σε αποστάσεις έως 20-30 χλμ.
Ο Gökdoğan, αντίθετα, είναι πύραυλος μεσαίας και μεγάλης εμβέλειας, καθοδηγούμενος από ενεργό ραντάρ, με βεληνεκές που ξεπερνά τα 65 χλμ, σχεδιασμένος για άμεση πρόσκρουση στον στόχο.

Μελλοντικά σχέδια και εξαγωγικές φιλοδοξίες

Η Άγκυρα σκοπεύει να αναπτύξει νέες εκδόσεις των πυραύλων με εμβέλεια έως 400 χιλιόμετρα και κινητήρες ramjet, ώστε να μπορούν να ανταγωνιστούν προηγμένα συστήματα από Ρωσία, Κίνα και Ινδία. Παράλληλα, χώρες όπως το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν, το Κατάρ και η Μαλαισία έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον για αγορά τουρκικών οπλικών συστημάτων, με τους νέους πυραύλους να αναμένεται να προστεθούν στο εξαγωγικό χαρτοφυλάκιο της Τουρκίας.

Πραγματική επιχειρησιακή αξία

Παρότι η τουρκική κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης προβάλλουν έντονα τις επιτυχίες των νέων όπλων, η πραγματική τους αξιοπιστία σε συνθήκες μάχης παραμένει αβέβαιη. Δεν είναι ακόμη γνωστό πόσο αποτελεσματικά θα ενσωματωθούν στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και πώς θα αποδώσουν επιχειρησιακά.

Ωστόσο, πρόκειται για ουσιαστική εξέλιξη, αφού οι πύραυλοι αέρος-αέρος είναι καθοριστικής σημασίας για την αεροπορική υπεροχή και την αποτροπή. Στο πλαίσιο της επιδίωξης της Άγκυρας για περιφερειακή κυριαρχία, ιδίως απέναντι σε χώρες όπως η Ελλάδα και εν μέσω τεταμένων σχέσεων με Ρωσία και Μέση Ανατολή, τέτοια συστήματα μπορούν να προσφέρουν στρατηγικό πλεονέκτημα.

Ο ρόλος του Πακιστάν και η πιθανή κινεζική επιρροή

Η πρόσφατη δοκιμή των Bozdoğan και Gökdoğan συνέπεσε χρονικά με τη χρήση του κινεζικού πυραύλου PL-15E από την πακιστανική αεροπορία, γεγονός που προκαλεί ερωτήματα, δεδομένων των στενών δεσμών Άγκυρας–Ισλαμαμπάντ. Δεν αποκλείεται η Τουρκία να αντλεί τεχνολογικά στοιχεία από την κινεζική τεχνολογία, όπως έχει κάνει στο παρελθόν με τα drones, ελικόπτερα και άρματα μάχης.

Αν οι νέοι τουρκικοί πύραυλοι καταφέρουν να αντιγράψουν ή να προσαρμόσουν την κινεζική τεχνολογία, θα αποκτήσουν μεγαλύτερη εμβέλεια και ακρίβεια, γεγονός που θα μπορούσε να ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Παρά τις αβεβαιότητες, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: η Τουρκία συνεχίζει σταθερά και μεθοδικά την πορεία της προς την αυτοδυναμία στην άμυνα και την κατοχύρωση ρόλου περιφερειακής υπερδύναμης.