Η Τουρκία περισφίγγει την Ελλάδα στα 6 μίλια χωρικών υδάτων στο Αιγαίο και στην Κρήτη – Στέλνει πολεμικά πλοία για να μας αφαιρέσει τα κυριαρχικά δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα και στην ΑΟΖ – Εφαρμόζει το Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο και καταπατά τις οριοθετημένες ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου

Του Πάνου Παναγιωτόπουλου

Η Τουρκία περισφίγγει την Ελλάδα στα 6 μίλια χωρικών υδάτων στο Αιγαίο: Ενώ η Ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί μέσω των συστημικών ΜΜΕ να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη πως το περιστατικό έντασης, που σημειώθηκε τις μέρες αυτές, μεταξύ του Ελληνικού και του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού ανάμεσα σε Κάσο και Κάρπαθο αποτελεί «ένα τυχαίο συμβάν, από αυτά που συνηθίζονται κατά καιρούς» η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική και αναδεικνύεται από το europost.gr στις γραμμές που ακολουθούν: Σε πείσμα της πολιτικής του κατευνασμού, που ακολουθεί η Αθήνα, η Άγκυρα εφαρμόζει στην πράξη, χρησιμοποιώντας στην προκείμενη περίπτωση το Πολεμικό της ναυτικό, την μόνιμη και σταθερή στρατηγική της, που έχει ως κεντρικό πυλώνα τον περιορισμό της Εθνικής Κυριαρχίας, αλλά και των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της Ελλάδος, στα 6 μίλια Χωρικών Υδάτων σε όλο το Αιγαίο και στην Κρήτη, με κατηγορηματική άρνηση της ύπαρξης Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και Ελληνικής ΑΟΖ πέραν των 6 μιλίων.

Γι αυτό και ο Ερντογάν έστειλε 6 Τουρκικά πολεμικά πλοία, μόλις διαπίστωσε ότι ένα άσχετο με τα στρατιωτικά θέματα Ιταλικό πλοίο, που ερευνά τους ενδεδειγμένους τρόπους πόντισης καλωδίων για τη μεταφορά ρεύματος από την Κρήτη στην Κύπρο, «ξεμύτισε» μόλις μισό μίλι έξω από τα Ελληνικά Χωρικά Ύδατα των 6 μιλίων!

Η Ελληνική κυβέρνηση φρόντισε να μην δοθεί η σωστή ερμηνεία των πρωτοβουλιών της Τουρκίας στη συγκεκριμένη περιοχή και να μην συνδεθεί συνειρμικά με προηγούμενα παρόμοια συμβάντα, όταν τουρκική φρεγάτα παρενόχλησε ερευνητικό σκάφος, μισθωμένο από την Αθήνα, που πραγματοποιούσε σεισμολογικές έρευνες 2 μίλια έξω από τα χωρικά μας ύδατα, Ανατολικά της Κρήτης και πάνω από την Ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Βεβαίως, το Ελληνικό ΥΠΕΞ σε καμία περίπτωση δεν αποδέχεται αυτή την ερμηνεία και αξιολόγηση των γεγονότων και περιορίζεται στο να επαναλαμβάνει τις πάγιες ελληνικές θέσεις για την άσκηση όλων των δικαιωμάτων της χώρας μας, που αφορούν τα χωρικά μας ύδατα, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ με την συνεχή υπόμνηση ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας είναι η μόνη εκκρεμότητα που αναγνωρίζουμε στις σχέσεις μας με την Τουρκία.

Άλλα όμως τα λόγια και τα γραπτά των επισήμων ανακοινώσεων και άλλα αυτά που λέγονται στις συνομιλίες μέσα στις κλειστές αίθουσες των Ελληνοτουρκικών συναντήσεων.

Το europost.gr γνωρίζει καλά ότι η Τουρκία σε κάθε επικοινωνία κυβερνητικών και κρατικών αξιωματούχων με την Ελληνική πλευρά εμφανίζεται ανυποχώρητη στη θέση της ότι «τα νησιά, συμπεριλαμβανομένης και της Κρήτης, δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ». Και σε κάθε περίπτωση η Άγκυρα επιμένει ότι η Ελλάδα στο Αιγαίο και στην Κρήτη δεν έχει κάτι να διεκδικήσει πέραν των χωρικών υδάτων των 6 μιλίων, που διαθέτει και σήμερα.

Εκείνο που πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα είναι ότι, τόσο με τα γεγονότα Ανατολικά της Κρήτης που προηγήθηκαν, όσο και με το πρόσφατο περιστατικό μεταξύ Κάσου και Καρπάθου, η Τουρκία έρχεται να καταπατήσει τις οριοθετημένες Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου. Με διμερείς Συμφωνίες, που έχουν επικυρωθεί από τα δύο Κοινοβούλια στην Αθήνα και στο Κάιρο.

Αντί γι αυτήν τη Συμφωνία, την οποία πετάει στο καλάθι των αχρήστων, η Τουρκία εφαρμόζει με απόλυτη συνέπεια το παράνομο Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα, εν προκειμένω σε βάρος της Ελλάδος.

Η αντίδραση της Αθήνας δεν είναι η πρέπουσα και δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι άλλα λέμε στα επίσημα βήματα διαλόγου και άλλα αποδεχόμαστε στην πράξη ως τετελεσμένα, που στην πορεία των επομένων μηνών και ετών δεν θα είναι καθόλου εύκολο να αμφισβητηθούν και να ανατραπούν.

Καλό είναι να υπάρχει κλίμα ύφεσης και αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ των δύο χωρών, υπό την προϋπόθεση όμως ότι η Τουρκία δεν επωφελείται από αυτήν την κατάσταση για να μας οδηγήσει σε τετελεσμένα και σε κεκτημένα επί του πεδίου, τα οποία δημιουργούν -είτε το θέλουμε είτε όχι- ένα νέο καθεστώς.