Τουρκία: Στο φως τα σκοτεινά σχέδια του τουρκικού στρατιωτικού κατεστημένου για την τελική επικράτηση της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο!- Οι κίνδυνοι που εγκυμονούν για Ελλάδα και Κύπρο

Η πολυσέλιδη και ιδιαίτερα αποκαλυπτική ανάλυση του Τούρκου αναλυτή Γκιουρσέλ Τοκμάκογλου, η οποία φιλοξενήθηκε στην Independent Turkish, αποτυπώνει με ωμό και αποκαλυπτικό τρόπο το εύρος, τη μεθοδικότητα και τη διαρκή κλιμάκωση της αναθεωρητικής στρατηγικής που υλοποιεί η Άγκυρα στην ανατολική Μεσόγειο.

Τουρκία: Στο φως τα σκοτεινά σχέδια του τουρκικού στρατιωτικού κατεστημένου για την τελική επικράτηση της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο!- Οι κίνδυνοι που εγκυμονούν για Ελλάδα και Κύπρο

Στο επίκεντρο αυτής της επιθετικής γεωπολιτικής προσέγγισης βρίσκονται η Ελλάδα και η Κύπρος, οι οποίες αντιμετωπίζονται ως τα βασικά εμπόδια στην προσπάθεια της Τουρκίας να μεταβάλει τις ισορροπίες και να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα στην περιοχή.

Μέσα από ένα σύνθετο πλέγμα μονομερών αξιώσεων και αμφισβητήσεων, ο Τοκμάκογλου επιχειρεί να παρουσιάσει τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκουν να αναδιαμορφώσουν το υφιστάμενο πλαίσιο ασφαλείας, πλήττοντας ευθέως τα ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Την ώρα που, σύμφωνα με την κριτική του κειμένου, η Αθήνα και η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίζονται να υποτιμούν τη σοβαρότητα των εξελίξεων, η Αγκυρα δεν αντιμετωπίζει τα ανοιχτά γεωπολιτικά μέτωπα ως μεμονωμένες διαφορές ή αποσπασματικά ζητήματα.

Αντίθετα, προωθεί μια συνολική και επιθετική «ολιστική γεωπολιτική» στρατηγική, η οποία απλώνεται από τις θαλάσσιες περιοχές δυτικά της Μεσογείου, κοντά στις ακτές της Ιταλίας και της Λιβύης, έως την ανατολική Μεσόγειο και το Λεβάντε.

Ο βασικός στόχος αυτής της προσέγγισης είναι η ανατροπή των ελληνικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων, η δημιουργία ενός νέου συσχετισμού ισχύος και η αμφισβήτηση της γεωπολιτικής παρουσίας του Ελληνισμού στην περιοχή.

Η πλέον άμεση και επικίνδυνη πτυχή αυτής της στρατηγικής αφορά την πάγια τουρκική επιδίωξη να περιορίσει ή ακόμη και να μηδενίσει την επήρεια των ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες ζώνες, στην υφαλοκρηπίδα και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.

Ο Τούρκος αναλυτής επιχειρεί να συνδέσει το Αιγαίο με το σύνολο της ανατολικής Μεσογείου, παρουσιάζοντας τις τουρκικές διεκδικήσεις ως ενιαίο γεωπολιτικό ζήτημα και επιδιώκοντας να εγκλωβίσει την ελληνική στρατηγική σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που εξυπηρετεί τις επιδιώξεις της Αγκυρας.

«Αν το ζήτημα εξεταστεί από την οπτική γωνία των χωρών και των προβλημάτων, είναι δυνατόν να θεωρηθούν το Αιγαίο και η Μεσόγειος ως ξεχωριστά αρχεία. Ωστόσο, αυτά τα δύο προβληματικά αρχεία είναι αλληλένδετα» τονίζει χαρακτηριστικά ο Τούρκος αναλυτής.

Μέσω αυτής της τεχνητής ενοποίησης διαφορετικών ζητημάτων, η Αγκυρα επιχειρεί να ενισχύσει το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας», παρουσιάζοντας το νόμιμο και διεθνώς κατοχυρωμένο δικαίωμα της Ελλάδας να οριοθετεί τις θαλάσσιες ζώνες της βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS) ως δήθεν παράνομη ενέργεια.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Τοκμάκογλου στρέφεται ευθέως κατά της ελληνικής πλευράς, υποστηρίζοντας προκλητικά ότι «το πραγματικό ζήτημα είναι οι αβάσιμες διεκδικήσεις της Ελλάδας».

Τουρκία: Στο φως τα σκοτεινά σχέδια του τουρκικού στρατιωτικού κατεστημένου για την τελική επικράτηση της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο!- Οι κίνδυνοι που εγκυμονούν για Ελλάδα και Κύπρο

Η τουρκική αναθεωρητική στόχευση γίνεται ακόμη πιο σαφής όταν η ανάλυση εστιάζει ειδικά στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, το οποίο αποτελεί τον γεωστρατηγικό κρίκο που συνδέει την ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ. Για την Αγκυρα, η ύπαρξη αυτού του μικρού αλλά εξαιρετικά σημαντικού νησιωτικού συμπλέγματος αποτελεί εμπόδιο στους σχεδιασμούς της για τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής.

Το κείμενο του Τούρκου αναλυτή αποκαλύπτει την πάγια άρνηση της Αγκυρας να αναγνωρίσει πλήρη δικαιώματα θαλάσσιων ζωνών στα ελληνικά νησιά, αναφέροντας χαρακτηριστικά:

«Ακόμα και τα χωρικά ύδατα του νησιού Μεγίστη, που βρίσκεται μόλις ένα ναυτικό μίλι από το Κας της Αττάλειας, περιγράφονται εδώ με υπερβολικό τρόπο. Παρεμπιπτόντως, η απόσταση μεταξύ του νησιού Μεγίστης και της Ρόδου, του πλησιέστερου ελληνικού νησιού, είναι 72 ναυτικά μίλια».

Με αυτόν τον τρόπο, το Καστελόριζο παρουσιάζεται από την τουρκική πλευρά ως μια απομονωμένη «γεωγραφική εξαίρεση», η οποία -σύμφωνα με το τουρκικό επιχείρημα- δεν θα πρέπει να επηρεάζει την πρόσβαση της ηπειρωτικής Τουρκίας σε τεράστιες θαλάσσιες εκτάσεις.

Παράλληλα, κεντρικό εργαλείο αυτής της επεκτατικής στρατηγικής αποτελεί το παράνομο και διεθνώς αμφισβητούμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο που υπέγραψε η Αγκυρα με την κυβέρνηση της Τρίπολης. Η συμφωνία αυτή παρουσιάζεται από τον Τοκμάκογλου ως κομβική εξέλιξη για την τουρκική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο.

«Η συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης του 2019 αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα στην Αν. Μεσόγειο» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η Αγκυρα επιχειρεί να χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο μνημόνιο ως γεωπολιτικό ανάχωμα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο, προβάλλοντας αξιώσεις σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νότια της Κρήτης. Παράλληλα, ο Τοκμάκογλου ξεκαθαρίζει ότι η τουρκική στρατηγική δεν περιορίζεται στα σημερινά δεδομένα, αλλά αποσκοπεί στην επέκτασή της.

«Για την Τουρκία, τόσο η Λεβάντε όσο και τα ύδατα ανοιχτά της Λιβύης βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη».

Στο ίδιο πνεύμα, προαναγγέλλει την επιδίωξη της Αγκυρας να δημιουργήσει ένα δίκτυο συμφωνιών ΑΟΖ με τρίτες χώρες, σημειώνοντας:

«Η Τουρκία πρέπει να συνάψει συμφωνίες ΑΟΖ με την Αίγυπτο, τον Λίβανο και άλλες χώρες, και αυτές πρέπει να καταχωρηθούν από τον ΟΗΕ».

Πρόκειται, σύμφωνα με την κριτική προσέγγιση του άρθρου, για μια προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων που θα περιορίζουν τον ρόλο της Αθήνας και θα δυσχεραίνουν την παρουσία δυτικών ενεργειακών εταιρειών στην περιοχή.