Τουρκία: Στο φουλ δουλεύει η πολεμική προπαγάνδα του Ερντογάν!- Λογαριασμοί Τούρκων εθνικιστών καλούν με χάρτες τους μουσουλμάνους να «απελευθερώσουν την Τσαμουριά από τους Έλληνες τρομοκράτες»

Στο πλαίσιο των σημερινών γεωπολιτικών ανακατατάξεων, η Τουρκία φαίνεται να επιχειρεί να επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της Τσαμουριάς, αξιοποιώντας συστηματικά μηχανισμούς προπαγάνδας και ιστορικών αφηγημάτων με στόχο την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας.

Τουρκία: Στο φουλ δουλεύει η πολεμική προπαγάνδα του Ερντογάν!- Λογαριασμοί Τούρκων εθνικιστών καλούν με χάρτες τους μουσουλμάνους να «απελευθερώσουν την Τσαμουριά από τους Έλληνες τρομοκράτες»

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που αποδίδονται σε κύκλους συνδεδεμένους με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (MIT), εξαπολύουν εκκλήσεις προς τον μουσουλμανικό κόσμο για την «απελευθέρωση» της περιοχής από «Έλληνες τρομοκράτες», αναμοχλεύοντας ένα ζήτημα που η ελληνική πλευρά θεωρεί ιστορικά και νομικά κλεισμένο.

Ένδειξη αυτής της στρατηγικής αποτελεί η ανάρτηση του λογαριασμού @TurkishCentury: «Ήρθε η ώρα ο #Muslim κόσμος να βοηθήσει τους Αλβανούς αδελφούς μας να απελευθερώσουν την κατεχόμενη περιοχή #Çamëria / #Chameria από τους Έλληνες τρομοκράτες». Τέτοιου είδους δημοσιεύσεις επιδιώκουν να αναζωπυρώσουν εθνοτικές εντάσεις και να παρέμβουν στην ιστορική μνήμη της περιοχής.

Η άνοδος του αλβανικού εθνικισμού υπό τουρκική καθοδήγηση

Τη στιγμή που οι διεκδικήσεις από ομάδες αυτοαποκαλούμενων Τσάμηδων κλιμακώνονται, η Άγκυρα εμφανίζεται να καθοδηγεί και να ενισχύει τέτοιες πρωτοβουλίες, είτε μέσω προπαγανδιστικών εκστρατειών είτε με πολιτική στήριξη. Από τις πορείες στα ελληνοαλβανικά σύνορα το 2012 έως τη συνεχή αναπαραγωγή του αφηγήματος περί «γενοκτονίας», η στρατηγική στόχευση παραμένει σαφής: η υπονόμευση των ελληνικών συνόρων και η δημιουργία πιέσεων στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Ειδικοί αναφέρουν ότι η συνδυασμένη επίδραση ιστορικής άγνοιας στις νεότερες γενιές και η πίεση που δέχεται η Ελλάδα σε πολλαπλά μέτωπα καθιστούν τέτοιες προκλήσεις ιδιαίτερα επικίνδυνες.

Το ιστορικό παράδοξο της υπηκοότητας και η εξαίρεση από την ανταλλαγή πληθυσμών

Οι ρίζες του ζητήματος ανιχνεύονται στις αρχές του 20ού αιώνα. Μετά το 1913, οι μουσουλμάνοι της Θεσπρωτίας βρέθηκαν σε κατάσταση ρευστής ταυτότητας, δηλώνοντας κατά περίπτωση οθωμανική ή ελληνική υπηκοότητα ανάλογα με τα συμφέροντά τους. Παρά το γεγονός ότι το 1924 η πλειονότητά τους δήλωνε τουρκική καταγωγή και επιθυμούσε τη μετακίνησή της στη Μικρά Ασία, διεθνείς πιέσεις και πολιτικές παλινωδίες οδήγησαν στην εξαίρεσή τους από την ανταλλαγή πληθυσμών το 1928, με αποτέλεσμα να παραμείνουν εντός της ελληνικής επικράτειας.

Τουρκία: Στο φουλ δουλεύει η πολεμική προπαγάνδα του Ερντογάν!- Λογαριασμοί Τούρκων εθνικιστών καλούν με χάρτες τους μουσουλμάνους να «απελευθερώσουν την Τσαμουριά από τους Έλληνες τρομοκράτες»

Εξισλαμισμοί και αποκοπή από τον ελληνικό κορμό

Ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Θεσπρωτίας προέκυψε από βίαιους ή εκούσιους εξισλαμισμούς που ακολούθησαν την καταστολή της επανάστασης του Διονυσίου του Φιλοσόφου το 1611. Με την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1913, οι Τσάμηδες απολάμβαναν πλήρη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα από την Ελληνική Πολιτεία. Ωστόσο, η ιταλική και αργότερα η κεμαλική προπαγάνδα προσπάθησαν να καλλιεργήσουν μια πλασματική αλβανική συνείδηση, μετατρέποντάς τους σε εργαλείο πίεσης κατά της Ελλάδας.

Κατοχή, συνεργασία και δικαστική καταδίκη

Η σκοτεινότερη περίοδος καταγράφηκε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν τμήματα του τσάμικου πληθυσμού συνεργάστηκαν με τις ιταλικές και γερμανικές δυνάμεις κατοχής, συμμετέχοντας σε ένοπλες μονάδες που διέπραξαν εκτεταμένα εγκλήματα κατά του χριστιανικού πληθυσμού, φτάνοντας μέχρι τη συγκρότηση Τάγματος SS. Η σφαγή των 49 προκρίτων της Παραμυθιάς και οι λεηλασίες οδήγησαν, μετά την απελευθέρωση, στην καταδίκη 1.930 Τσάμηδων από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων Ιωαννίνων το 1945. Στη συνέχεια, η πλειονότητα εκδιώχθηκε από την Ελλάδα και κατέφυγε στην Αλβανία.

Σύγχρονες προεκτάσεις και εθνική εγρήγορση

Σήμερα, η Τουρκία συνεχίζει να εργαλειοποιεί το ζήτημα των Τσάμηδων, αυξάνοντας τη δραστηριότητά της σε περιοχές όπως η Κονίσπολη, στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει τόσο την ιστορική λήθη όσο και την εξωτερική προπαγάνδα με ψυχραιμία, τεκμηρίωση και διαρκή εθνική εγρήγορση, συνειδητοποιώντας ότι οι «ανοιχτές πληγές» στα Βαλκάνια μπορούν εύκολα να κακοφορμίσουν, εάν αφεθούν χωρίς σωστή διαχείριση.