Η Τουρκία ‘βυθίζει’ ξανά τις προθέσεις για διερευνητικές επαφές, προωθώντας απίστευτες αξιώσεις για το Αιγαίο

Η «ναυμαχία» ανακοινώσεων ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα, με αφορμή Ελληνικές ασκήσεις σε Αιγαίο και Μεσόγειο, φέρνει νέα ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις την ώρα που μετά από περίπου ένα 6μηνο βρίσκονται σε ύφεση και φυσικά η γείτονα δείχνει ότι ξεκίνησε η προσπάθεια να τορπιλίσει τις όποιες διερευνητικές επαφές.

Η Ελληνική πλευρά βρίσκεται εν αναμονή της πρόσκλησης για διερευνητικές συνομιλίες ωστόσο η διάθεση της Τουρκίας θυμίζει πολύ έντονα τον περασμένο Οκτώβριο όταν με πολύ απλό τρόπο, μέσω της Navtex για το ερευνητικό Oruc Reis, βύθισε οποιαδήποτε διάθεση για διάλογο.

Και όσο η Αθήνα επιμένει στην Εθνική γραμμή, ότι το μόνο θέμα προς συζήτηση είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, τόσο η Άγκυρα επιχειρεί να «φορτώσει» με θέματα αξιώσεων την ατζέντα.

Άλλωστε η Τουρκία συνεχίζοντας την πολιτική των «πυροτεχνημάτων», εκτός της ανακοίνωσης του τουρκικού ΥΠΕΞ, επιμένει να καλεί την Ελληνική πλευρά σ’ έναν διάλογο, άνευ όρων και πλαισίου.
Η τακτική της Τουρκίας είναι γνωστή και τώρα επιχειρεί να στρεβλώσει την πραγματικότητα, να δημιουργήσει εντυπώσεις και να φορτώσει σε άλλους την ευθύνη για την ένταση για την οποία η ίδια ευθύνεται.

Βεβαίως η γείτων έχει πλάσει απαντήσεις για όλες τις αξιώσεις που έχει, όπως εν παραδείγματι, μια αξίωση που προβάλει ολοένα και περισσότερο επιχειρώντας να πιέσει την Ελληνική πλευρά να συρρικνώσει τις περιοχές των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στο Αιγαίο, δηλαδή στον ζωτικό χώρο της Ελλάδας, θεωρώντας ότι αυτές οι ασκήσεις δημιουργούν εντάσεις.

Και μπορεί αυτή τη φορά η Τουρκία να διαμαρτύρεται με την αεροναυτική άσκηση Τρίαινα, που γίνεται κάθε χρόνο και δεσμεύει ακριβώς τις ίδιες περιοχές εδώ και χρόνια, το έχει πράξει όμως και με άλλες ασκήσεις και των τριών κλάδων.

Από τη μια πλευρά αξιώνει να μην γίνονται ασκήσεις του Στρατού Ξηράς σε αποστρατιωτικοποιημένα για την ίδια νησιά κι από την άλλη προχωρά σε υπερπτήσεις.

Το τρικ της γείτονος για τις ασκήσεις του Πολεμικού Ναυτικού είναι η αμφισβήτηση της αρμοδιότητας της Ελληνικής υδρογραφικής υπηρεσίας να εκδίδει ναυτικές οδηγίες για τις ασκήσεις αυτές και βεβαίως δεν μένει μόνο εκεί. Και πάλι προλάβει την αξίωση της αποστρατιωτικοποίσης και στη θαλάσσια περιοχή που λαμβάνουν μέρος οι ασκήσεις, αν αυτή συμπεριλαμβάνεται στον μακρύ κατάλογο των νησιών με αυτό το καθεστώς.
Στην Πολεμική Αεροπορία η Τουρκία «ξεσπά» μόλις τα Ελληνικά γεράκια ξεχύνονται ανατολικότερα του 25ου Μεσημβρινού. Και αυτό το κάνει η Τουρκία επειδή εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει ένα πάγιο αίτημα… Να κόψει στα δύο το Αρχιπέλαγος και ανατολικά της μέσης γραμμής να μην υπάρχει από την Ελλάδα στρατιωτική εκπαιδευτική δραστηριότητα.

Το ξέσπασμα αυτό της Τουρκίας φαίνεται και μέσα από τα στατιστικά στοιχεία της παραβατικής συμπεριφοράς που διατηρεί το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας καθώς εκεί ξεκαθαρίζει το τοπίο για το ποιος προκαλεί και που, όπως επίσης ποιος είναι αυτός που με οπλισμένα αεροσκάφη εισβάλλει στον Εθνικό Εναέριο Χώρο μιας χώρας Συμμάχου στο ΝΑΤΟ, χωρίς να δίνει αναφορά.

Η Ελληνική απάντηση δίδεται ουσιαστικά σε επιχειρησιακό επίπεδο, με τις διαρκείς ασκήσεις και την μόνιμη παρουσία της γαλανόλευκης σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.