Τράβαει κι άλλο το σκοινί το Ιράν: Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ζητά δίωξη των ηγετών ΗΠΑ-Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου

Σε μήνυμα που απηύθυνε την Κυριακή , με αφορμή την Εβδομάδα Εθνικής Δικαιοσύνης στο Ιράν, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ έδωσε σαφή κατεύθυνση προς τη Δικαιοσύνη της χώρας, ζητώντας την προώθηση διώξεων κατά προσώπων που ευθύνονται για εγκλήματα σε βάρος του ιρανικού λαού κατά τους πολέμους του Ιουνίου 2025 και του Μαρτίου 2026.

Τραβάει κι άλλο το σκοινί το Ιράν: Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ζητά δίωξη των ηγετών ΗΠΑ-Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου

Όπως τόνισε ότι η απόδοση ευθυνών δεν μπορεί να παραμείνει σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά οφείλει να μετουσιωθεί σε συγκεκριμένες νομικές πράξεις και διεθνείς διαδικασίες.

«Οι δράστες αυτών των εγκλημάτων πρέπει να συλληφθούν και να λογοδοτήσουν γι’ αυτά», δήλωσε ο Χαμενεΐ, περιγράφοντας τα φερόμενα αδικήματα ως «έναν φάκελο υπόθεσης ανάμεσα σε εκατοντάδες, μάλιστα χιλιάδες, σημαντικά νομικά ζητήματα που πρέπει να διερευνηθούν με σοβαρότητα στα εγχώρια και διεθνή δικαστήρια».

Στο πλαίσιο της αναφοράς του σε συγκεκριμένα περιστατικά, έκανε λόγο για δολοφονίες παιδιών στο Μινάμπ και το Λαμέρντ, για επιθέσεις σε ιατρικές και υγειονομικές υποδομές, καθώς και για τη δολοφονία του Σαγίντ Αλί Χαμενεΐ, εντάσσοντας τα παραπάνω σε ένα ευρύτερο πλέγμα, όπως το χαρακτήρισε, «εκτεταμένης σωματικής, ψυχολογικής, υλικής και πνευματικής βλάβης που προκλήθηκε στον ιρανικό λαό».

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η Δικαιοσύνη οφείλει να κινηθεί με βάση τις ήδη υπάρχουσες κατευθύνσεις για την τεκμηρίωση και διερεύνηση των υποθέσεων που σχετίζονται με τον προηγούμενο πόλεμο, επιμένοντας στη συνέχιση των διαδικασιών μέχρι την τελική δικαστική κρίση και την εφαρμογή των αποφάσεων.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η πορεία αυτή πρέπει να συνεχιστεί «μέχρι να εκδοθεί απόφαση και η εκτέλεσή της να ανατεθεί σε αρμόδια μέρη».

Σε άλλο σημείο της τοποθέτησής του, επεδίωξε να ενισχύσει τη νομική βαρύτητα των ισχυρισμών του, επικαλούμενος δημόσιες τοποθετήσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

«Οι ομολογίες, ακόμη και η αναίσχυντη καυχησιολογία ορισμένων Αμερικανών και Σιωνιστών ηγετών του εχθρού για αυτά τα εγκλήματα, ισοδυναμούν με παραδοχή ενοχής», είπε, προσθέτοντας ότι τέτοια σχόλια «έθεσαν τις κατάλληλες βάσεις για την αποκατάσταση των παραβιασμένων δικαιωμάτων του έθνους».

Επεκτείνοντας το θεσμικό του πλαίσιο, ο Χαμενεΐ υποστήριξε ότι η αποστολή της δικαστικής εξουσίας δεν περιορίζεται στην επίλυση μεμονωμένων διαφορών, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της κρατικής λειτουργίας και της κοινωνικής συνοχής.

Τραβάει κι άλλο το σκοινί το Ιράν: Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ζητά δίωξη των ηγετών ΗΠΑ-Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου

«Η τιμή της δικαστικής εξουσίας έγκειται στην αποκατάσταση των δημοσίων δικαιωμάτων, στην καταπολέμηση της διαφθοράς, στον καθορισμό ορίων εξουσίας και στην εποπτεία της εφαρμογής του νόμου», είπε ακόμη ο Χαμενεΐ.

Παράλληλα, σημείωσε ότι μια ουσιαστική μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος θεωρείται απαραίτητη για τη συνολική αναβάθμιση των κρατικών θεσμών, επιμένοντας ότι η δικαιοσύνη πρέπει να διαπερνά κάθε επίπεδο της δημόσιας ζωής — «από τις αίθουσες των δικαστικών συγκροτημάτων και τις συνεδριάσεις των δικαστηρίων έως τους δημόσιους χώρους και την κοινωνική σφαίρα».

Σε πιο ανθρωποκεντρικό τόνο, υποστήριξε ότι η Δικαιοσύνη θα πρέπει να αποκτήσει χαρακτήρα πραγματικού καταφυγίου για τους πολίτες, απαλλαγμένου από πολιτικές επιρροές και προσωπικές διασυνδέσεις. «κάθε αδικημένος άνθρωπος θα τη θεωρεί καταφύγιό του», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Πέρα από τις επιμέρους νομικές υποθέσεις, διεύρυνε την έννοια της δικαιοσύνης ώστε να περιλαμβάνει ζητήματα κοινωνικής και οικονομικής ισορροπίας, όπως η οικονομική ασφάλεια, οι ίσες ευκαιρίες, η πρόσβαση στους φυσικούς πόρους, η περιβαλλοντική προστασία και η αποτελεσματική διακυβέρνηση.

Κλείνοντας την τοποθέτησή του, επανέλαβε με έμφαση τη θέση ότι οι υπεύθυνοι για εγκλήματα κατά του Ιράν και της ηγεσίας του πρέπει να λογοδοτήσουν πλήρως. «Οι δράστες αυτών των εγκλημάτων πρέπει να συλληφθούν και να λογοδοτήσουν γι’ αυτά», είπε, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η δικαιοσύνη θα αποδοθεί τελικά μέσα από τη θεσμική επιμονή, τις μεταρρυθμίσεις και την προσήλωση στο κράτος δικαίου.