Βασίλης Δημάκης – Με στίχους του Λειβαδίτη το “αντίο” της Ερασμίας Μάνου: «Λοιπόν, αντίο! Τα πιο ωραία ποιήματα δεν θα γραφτούν ποτέ»

Άγνωστη παραμένει η αιτία θανάτου του Βασίλη Δημάκη μέσα στις φυλακές Κορυδαλλού, με την οικογένειά του να περιμένει το πόρισμα του ιατροδικαστή.

Την ώρα που το μεσημέρι γινόταν η κηδεία του Βασίλη Δημάκη σε χωριό του Αγρινίου, όπου ήταν ο τόπος καταγωγής του, η πρώην σύζυγός του Ερασμία Μάνου, που έχει εκφράσει τη συντριβή της με δηλώσεις και αναρτήσεις της, τον αποχαιρετά με ένα ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη.

Η ανάρτηση της Ερασμίας Μάνου:

Κάποτε μια νύχτα

θ΄ ανοίξω τα μεγάλα κλειδιά των τρένων

για να περάσουν οι παλιές μέρες

οι κλειδούχοι θα ΄χουν πεθάνει,

στις ράγιες θα φυτρώνουν μαργαρίτες

απ΄τα παιδικά μας πρωινά

Κανείς δεν έμαθε ποτέ πώς έζησα,

κουρασμένος από τους τόσους χειμώνες

τόσα τρένα που δεν σταμάτησαν πουθενά,

τόσα λόγια που δεν ειπώθηκαν,

οι σάλπιγγες βράχνιασαν, τις θάψαμε στο χιόνι

πού είμαι; γιατί δεν παίρνω απάντηση στα γράμματά μου;

Κι αν νικηθήκαμε

δεν ήταν απ΄ την τύχη ή τις αντιξοότητες,

αλλά απʼ αυτό το πάθος μας για κάτι πιο μακρινό

κι ο αγέρας που κλείνει απότομα τις πόρτες

και μένουμε πάντοτε έξω

όπως απόψε σε τούτο το ερημικό τοπίο που παίζω την τυφλόμυγα με τους νεκρούς μου φίλους.

Όλα τελειώνουν κάποτε.

Λοιπόν, αντίο!

Τα πιο ωραία ποιήματα δεν θα γραφτούν ποτέ…

Τάσος Λειβαδίτης