Βασίλης Παπακωνσταντίνου: Το φανταριλίκι με τον Μητροπάνο, οι αναμνήσεις και η σχέση με τη νέα γενιά

Ο ίδιος μιλάει για τη σχέση τους αλλά και για το πόσο κοντά έχει έρθει με τη νέα γενιά καλλιτεχνών… 
Λίγοι γνωρίζουν πως είχες κάνει φαντάρος με τον αξέχαστο Δημήτρη Μητροπάνο.
Είχαμε παρουσιαστεί στην Τρίπολη, εκείνος ήταν μεγαλύτερος από μένα, εξ αναβολής. Είχε κάνει την «Κυρά Φροσύνη» και ήταν αρκετά γνωστός. Εμένα με ρώτησαν με τι ασχολούμαι, τους είπα ότι είμαι μουσικός, έπαιξα κάποια όργανα, τραγούδησα και μου είπαν πως θα με κρατήσουν στους μουσικούς του στρατού. Οταν ήρθαν τα πολιτικά φρονήματα, εκείνος έγινε μουλαράς και εγώ οδηγός σε τανκ. Μου έλεγε «εγώ θα το αγαπήσω το μουλάρι, εσύ τι θα αγαπήσεις, τα σίδερα;». Η φιλία μας κράτησε μέχρι το τέλος. Νομίζω πως το τελευταίο τραγούδι που τραγούδησε ο Μητροπάνος ήταν το «Σαν ναυαγός», ένα δικό μου, το οποίο τραγουδήσαμε μαζί σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου.
Ποια είναι η σχέση σου με τη νέα γενιά;
Ανήκω στη νέα γενιά ως σκέψη και η σχέση μου μαζί της είναι απόλυτα φυσιολογική και συντροφική. Μετά τη Μεταπολίτευση, οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο πολιτικοποιημένοι και ενδιαφέρονταν περισσότερο για τα κοινά και για τη ζωή τους. Σιγά-σιγά η ψεύτικη ευημερία της Μεταπολίτευσης αλλοτρίωσε τα πράγματα. Η νέα γενιά μοιάζει να είναι αδιάφορη, αλλά είναι απογοητευμένη, γιατί δεν έχει όραμα. Φεύγουν τα καλύτερα παιδιά μας, τα καλύτερα μυαλά, και λυπάμαι πολύ. Κι εμείς πιστέψαμε ότι από τη στιγμή που η Αριστερά βγήκε μπροστά θα άλλαζαν τα πράγματα, αλλά η Αριστερά δεν έκανε τίποτα. Τώρα ήταν Αριστερά; Μάλλον η Αριστερά που ονειρεύομαι εγώ είναι άλλο πράγμα.