Βίντεο σοκ: Ρίψη υδρογονοβόμβας τριών μεγατόνων με τρομακτική ισχύ από την Κίνα – Τρύπησε στην κυριολεξία την ατμόσφαιρα!

Στις 17 Ιουνίου 1967 η Κίνα δοκίμασε την πρώτη H-Bomb λίγο μετά τη Σοβιετική Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν μια υδρογονοβόμβα τριών-μεγατόνων, με τρομακτική ισχύ όπως θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί!

Τεστ Νο. 6 είναι η κωδική ονομασία για την πρώτη δοκιμή της Κίνας μιας θερμοπυρηνικής βόμβας, επίσης, την έκτη δοκιμή πυρηνικών όπλων. Η συσκευή εξερράγη στην Βάση Λοπ Νουρ (Lop Nur), στην Malan, Xinjiang, στις 17 Ιουνίου 1967.

Με την επιτυχή δοκιμή της θερμοπυρηνικής αυτής συσκευής τριών σταδίων, η Κίνα έγινε η τέταρτη στη σειρά χώρα που επέτυχε να αναπτύξει ένα θερμοπυρηνικό όπλο, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Σοβιετική Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ερρίφθη από ένα Χονγκ-6 από τα 2960 μέτρα και η πτώση της ήταν επιβραδυνόμενη με αλεξίπτωτο.

Η υδρογονοβόμβα ήταν μια συσκευή τριών βαθμίδων με έναν ενισχυμένο U-235 κύριο μέρος και προωθητή U-238. Η απόδοση της ήταν στους 3,3 μεγατόνους.

Ήταν μια βόμβα, πλήρως λειτουργική, σε πλήρη κλίμακα, τριών σταδίων, η οποία προετοιμαζόταν επί 32 μήνες αφότου η Κίνα είχε ολοκληρώσει επιτυχώς την πρώτη σχάση, δηλαδή σε χρόνο ρεκόρ!

Ο χρόνος μεταξύ της πρώτης ατομικής δοκιμής των ΗΠΑ και την πρώτη δοκιμή βόμβας υδρογόνου ήταν 86 μήνες, για την ΕΣΣΔ ήταν 75 μήνες για το Ηνωμένο Βασίλειο 66 μηνών και αργότερα για τη Γαλλία, 105 μήνες.

Αρχικά, η Κίνα είχε λάβει εκτεταμένη τεχνική βοήθεια από τη Σοβιετική Ένωση για να ξεκινήσει το πυρηνικό της πρόγραμμα, αλλά μέχρι το 1960, το χάσμα μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Κίνας είχε γίνει τόσο μεγάλο, ώστε η Σοβιετική Ένωση έπαψε κάθε βοήθεια προς την Κίνα. Έτσι, η δοκιμή Τεστ Νο. 6 ήταν πράγματι μια ανεξάρτητη προσπάθεια, ειδικά μετά τις στρατιωτικές και οικονομικές κυρώσεις που είχαν εφαρμοστεί από τις υπερδυνάμεις της εποχής, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Σοβιετική Ένωση.

Ο στόχος της Κίνας ήταν να παράγει μια θερμοπυρηνική συσκευή απόδοσης τουλάχιστον ενός μεγατόνου που θα μπορούσε να ριφθεί από ένα αεροσκάφος ή να μεταφερθεί σε βαλλιστικό πύραυλο. Αυτής της θερμοπυρηνικής δοκιμής προηγήθηκαν αρκετές δοκιμαστικές εκρήξεις, για να ελεγχθούν τα θερμοπυρηνικά σχέδια, τα χαρακτηριστικά και η απόδοση ισχύος.
Τεστ Νο. 6 είναι η κωδική ονομασία για την πρώτη δοκιμή της Κίνας μιας θερμοπυρηνικής βόμβας, επίσης, την έκτη δοκιμή πυρηνικών όπλων. Η συσκευή εξερράγη στην Βάση Λοπ Νουρ (Lop Nur), στην Malan, Xinjiang, στις 17 Ιουνίου 1967.
Με την επιτυχή δοκιμή της θερμοπυρηνικής αυτής συσκευής τριών σταδίων, η Κίνα έγινε η τέταρτη στη σειρά χώρα που επέτυχε να αναπτύξει ένα θερμοπυρηνικό όπλο, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Σοβιετική Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ερρίφθη από ένα Χονγκ-6 από τα 2960 μέτρα και η πτώση της ήταν επιβραδυνόμενη με αλεξίπτωτο.

Η υδρογονοβόμβα ήταν μια συσκευή τριών βαθμίδων με έναν ενισχυμένο U-235 κύριο μέρος και προωθητή U-238. Η απόδοση της ήταν στους 3,3 μεγατόνους.

Ήταν μια βόμβα, πλήρως λειτουργική, σε πλήρη κλίμακα, τριών σταδίων, η οποία προετοιμαζόταν επί 32 μήνες αφότου η Κίνα είχε ολοκληρώσει επιτυχώς την πρώτη σχάση, δηλαδή σε χρόνο ρεκόρ!

Ο χρόνος μεταξύ της πρώτης ατομικής δοκιμής των ΗΠΑ και την πρώτη δοκιμή βόμβας υδρογόνου ήταν 86 μήνες, για την ΕΣΣΔ ήταν 75 μήνες για το Ηνωμένο Βασίλειο 66 μηνών και αργότερα για τη Γαλλία, 105 μήνες.

Αρχικά, η Κίνα είχε λάβει εκτεταμένη τεχνική βοήθεια από τη Σοβιετική Ένωση για να ξεκινήσει το πυρηνικό της πρόγραμμα, αλλά μέχρι το 1960, το χάσμα μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Κίνας είχε γίνει τόσο μεγάλο, ώστε η Σοβιετική Ένωση έπαψε κάθε βοήθεια προς την Κίνα. Έτσι, η δοκιμή Τεστ Νο. 6 ήταν πράγματι μια ανεξάρτητη προσπάθεια, ειδικά μετά τις στρατιωτικές και οικονομικές κυρώσεις που είχαν εφαρμοστεί από τις υπερδυνάμεις της εποχής, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Σοβιετική Ένωση.

Ο στόχος της Κίνας ήταν να παράγει μια θερμοπυρηνική συσκευή απόδοσης τουλάχιστον ενός μεγατόνου που θα μπορούσε να ριφθεί από ένα αεροσκάφος ή να μεταφερθεί σε βαλλιστικό πύραυλο. Αυτής της θερμοπυρηνικής δοκιμής προηγήθηκαν αρκετές δοκιμαστικές εκρήξεις, για να ελεγχθούν τα θερμοπυρηνικά σχέδια, τα χαρακτηριστικά και η απόδοση ισχύος.