” Βιολάντα” : Η εμπλοκή του Υπουργού Δημήτρη Παπαστεργίου στις ηλεκτρομηχανολογικές μελέτες καυσίμου του εργοστασίου δημιουργεί μείζον θέμα για την Κυβέρνηση – Προσπαθούν να τον καλύψουν για να μην πάρει το Μαξίμου στους ώμους του το βάρος για το πολύνεκρο δυστύχημα

“ Νάρκη” στα θεμέλια της Κυβέρνησης βαζει η αποκάλυψη της επαγγελματικής εμπλοκης του Υπουργού Δημήτρη Παπαστεργίου στις ηλεκτρομηχανολογικές μελέτες με τις οποίες κατασκευάστηκαν και τα δίκτυα προπανίου στο μοιραίο κτίριο.

Ειδικότερα, ακόμη και ο ίδιος ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης παραδέχθηκε με ανάρτησή του ότι πριν εκλεγεί Δήμαρχος της πόλης των Τρικάλων ανέλαβε ως μηχανολόγος την εκπόνηση όλων των μελετών ,που απαιτούντο για να πάρει άδεια το εργοστάσιο .
Μεταξύ αυτών οι μελέτες καυσίμου και πυρόσβεσης.

Πιο συγκεκριμένα:

Το εργοστάσιο της εταιρίας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ Α.Ε.» λειτουργούσε με την υπ’ αριθ. 339 και με αριθμό πρωτοκόλλου 1127 άδεια που είχε παραχωρήσει η Διεύθυνση Πολεοδομίας της τότε Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Τρικάλων.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Δημήτρης Παπαστεργίου, πριν αναλάβει δήμαρχος στα Τρίκαλα και υπουργοποιηθεί το 2007 ως ηλεκτρολόγος μηχανικός, είχε υπογράψει τις μελέτες για «παθητική και ενεργητική πυροπροστασία καθώς και τις μελέτες ηλεκτρολογικών, θέρμανσης και καύσιμου αερίου», βάσει των οποίων εκδόθηκε η άδεια για το εργοστάσιο «Βιολάντα».

Η εμπλοκή του κ. Παπαστεργίου μέσω της επαγγελματικής ιδιότητας του, στην τραγωδία του εργοστασίου Βιολάντα, αναμένεται να προκαλέσει τριγμούς στην κυβέρνηση, ειδικά μετά από το γεγονός ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαριανάκης αλλά και κορυφαίοι υπουργοί (όπως ο Αδ. Γεωργιάδης) έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να δηλώσουν ότι όλα …«έβαιναν καλώς» στην επιχείρηση σε θέματα ασφάλειας.

Η πίεση προς την κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου μετά και την «εμπλοκή» στην τραγωδία του ονόματος ενός εν ενεργεία υπουργού, οδήγησε τον Δημήτρη Παπαστεργίου, με ανάρτηση του στο Facebook, να επιβεβαιώσει ότι «ως ελεύθερος επαγγελματίας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, (…) το 2007 ασχολήθηκα με τις ηλεκτρομηχανολογικές μελέτες τμήματος της επιχείρησης, ακριβώς στη φάση της πρώτης εγκατάστασης».

Ωστόσο ο ίδιος, σπεύδει να πετάξει το «μπαλάκι» στις τότε αρμόδιες αρχές υποστηρίζοντας ότι οι συγκεκριμένες «μελέτες εγκρίθηκαν μετά από επιτόπιους ελέγχους, τόσο της Πυροσβεστικής όσο και του τότε Τμήματος Βιομηχανίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας». Ο ίδιος επίσης υποστηρίζει ότι τις μετέπειτα μελέτες λόγω και της επέκτασης της εταιρείας «συνέχισαν στην πορεία άλλοι συνάδελφοι μηχανικοί, λόγω των συνεχών επεκτάσεων αλλά και της μετέπειτα εκλογής μου στο Δήμο».

Παράλληλα ο κ. Παπαστεργίου αποφεύγει να τοποθετηθεί στις αποκαλύψεις του Πορίσματος της Πυροσβεστικής που κάνει λόγο για την ύπαρξη αυθαίρετου υπογείου στο χώρου του οποίου είχε συσσωρευθεί προπάνιο, το οποίο εξαιτίας με σπινθήρα από τον ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό του εργοστασίου οδήγησε στην έκρηξη. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με το Πόρισμα στο «κρυφό» υπόγειο των 400 τ.μ. όπου συσσωρεύτηκε το αέριο και σημειώθηκε η έκρηξη και οι δύο εξωτερικές δεξαμενές προπανίου των εγκαταστάσεων, δεν υπήρχαν στη μελέτη πυρασφάλειας, αλλά ούτε και στα πολεοδομικά σχέδια του εργοστασίου. Στο χώρο του υπογείου, υπήρχαν αποθηκευμένα χαρτόκουτα, σίδερα, αλλά και ένα μοτέρ ρύθμισης πίεσης νερού των εγκαταστάσεων, το οποίο πυροδότησε τον σπινθήρα που προκάλεσε την έκρηξη.

Ακολουθεί η ανάρτηση του Δ. Παπαστεργίου:
Πέντε μέρες μετά την τραγωδία στην ΒΙΟΛΑΝΤΑ και προφανώς το κλίμα στην πόλη μου, τα Τρίκαλα, συνεχίζει να είναι βαρύ, με τη θεσσαλική γη να υποδέχεται τις γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους.

Μια τραγωδία που όλοι ζήσαμε και ζούμε από κοντά, καθώς οι άνθρωποι της Πυροσβεστικής έκαναν γρήγορα και με ακρίβεια τη δουλειά τους.

Ως ελεύθερος επαγγελματίας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, γνωρίζω ένα πρώιμο κομμάτι της ιστορίας αρκετά καλά, αφού το 2007 ασχολήθηκα με τις ηλεκτρομηχανολογικές μελέτες τμήματος της επιχείρησης, ακριβώς στη φάση της πρώτης εγκατάστασης. Μελέτες που εγκρίθηκαν μετά από επιτόπιους ελέγχους, τόσο της Πυροσβεστικής όσο και του τότε Τμήματος Βιομηχανίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ενώ συνέχισαν στην πορεία άλλοι συνάδελφοι μηχανικοί, λόγω των συνεχών επεκτάσεων αλλά και της μετέπειτα εκλογής μου στο Δήμο.

Διαβάζω με μεγάλη συγκίνηση τις ιστορίες των γυναικών που χάθηκαν. Είναι χρέος μας να σταθούμε δίπλα στις οικογένειές τους με οποιοδήποτε τρόπο. Στις μικρές κοινωνίες μας, αυτό είναι κάτι που ευτυχώς ακόμη λειτουργεί.

Παρακολουθώ επίσης με ενδιαφέρον την λεπτομερή δουλειά που κάνουν η Δικαιοσύνη και οι αξιωματικοί της Πυροσβεστικής. Γιατί το χρωστάμε στις γυναίκες αυτές και τις οικογένειές τους. Και γιατί πρέπει να δούμε τί πήγε λάθος για να μην επαναληφθεί.