“Βόμβα”: Ο σκοτεινός άξονας ναρκωτικών από τη Λατινική Αμερική στην Ευρώπη: Οι βαριές καταγγελίες για Μαδούρο, Ερντογάν και το δίκτυο που –σύμφωνα με αποκαλύψεις– πλημμύρισε την ήπειρο με κοκαΐνη – Τα αθέατα παιχνίδια ανάμεσα σε παρανομία και εξουσία

Στο φως έρχονται ξανά σοβαρότατες καταγγελίες που περιγράφουν ένα πολυετές και βαθιά σκοτεινό δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών, με αφετηρία τη Βενεζουέλα και τελικό προορισμό την Ευρώπη, μέσω Τουρκίας. Σύμφωνα με ισχυρισμούς που διατυπώνονται από δημοσιογράφους, πρώην αξιωματούχους και πρόσωπα του υποκόσμου, το καθεστώς του Νικολάς Μαδούρο φέρεται να αξιοποίησε θαλάσσιες οδούς για τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων κοκαΐνης προς την Τουρκία, από όπου –πάντα σύμφωνα με τις ίδιες πηγές– τα φορτία διοχετεύονταν στις ευρωπαϊκές αγορές.

«Η κοκαΐνη έφτανε στην Τουρκία και από εκεί εξαπλωνόταν στην Ευρώπη, καταστρέφοντας μια ολόκληρη γενιά», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Κούρδος δημοσιογράφος Diliman Abdulkader, επικαλούμενος πληροφορίες από το εσωτερικό της Τουρκίας. Όπως τονίζει, το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στα ναρκωτικά, αλλά αφορά ένα ευρύτερο πλέγμα παράνομων δραστηριοτήτων με τεράστια οικονομικά οφέλη για κύκλους εξουσίας.

Η σκιά της Βενεζουέλας και η «τουρκική πύλη»

Οι καταγγελίες κάνουν λόγο για συνεργασία των καθεστώτων Μαδούρο και Ερντογάν, όχι μόνο στη διακίνηση ναρκωτικών, αλλά και σε παράλληλα δίκτυα πετρελαίου, όπλων και χρυσού. Η Τουρκία φέρεται να λειτούργησε ως βασικός κόμβος διέλευσης, αξιοποιώντας τη γεωγραφική της θέση και τις εμπορικές της υποδομές.

Ιδιαίτερα ερωτήματα προκαλεί το γεγονός ότι, εδώ και χρόνια, τουρκικά πλοία αρνούνται ελέγχους από τη ναυτική επιχείρηση της ΕΕ «Ειρήνη» στη Μεσόγειο, χωρίς να σημειώνεται ουσιαστική αντίδραση από ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Για πολλούς αναλυτές, αυτή η ανοχή τροφοδοτεί υποψίες περί πολιτικής «σιωπής» απέναντι σε έναν σύμμαχο που θεωρείται στρατηγικά χρήσιμος.

Οι αποκαλύψεις Πεκέρ και οι κατηγορίες του 2021

Το 2021, οι ισχυρισμοί πήραν εκρηκτική διάσταση όταν ο καταδικασμένος Τούρκος αρχηγός της μαφίας Σεντάτ Πεκέρ, αυτοεξόριστος τότε, δημοσίευσε σειρά βίντεο στα οποία κατηγορούσε ευθέως πρόσωπα της τουρκικής πολιτικής ελίτ. Ανάμεσα στις πιο σοβαρές καταγγελίες του ήταν ότι υπήρχε νέα διαδρομή κοκαΐνης από τη Βενεζουέλα προς την Τουρκία, με εμπλοκή υψηλόβαθμων κύκλων.

Ο Πεκέρ είχε κατονομάσει τον Ερκάμ Γιλντιρίμ, γιο του πρώην πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ, υποστηρίζοντας ότι ταξίδια του στη Βενεζουέλα είχαν στόχο τη δημιουργία αυτής της οδού διακίνησης. Οι ισχυρισμοί διαψεύστηκαν κατηγορηματικά από τον Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος μίλησε για συκοφαντίες, τονίζοντας ότι το ταξίδι του γιου του αφορούσε ανθρωπιστική βοήθεια εν μέσω πανδημίας.

Την ίδια περίοδο, η κατάσχεση 4,9 τόνων κοκαΐνης στην Κολομβία, με φερόμενο προορισμό την Τουρκία, αναζωπύρωσε τις υποψίες περί συστηματικής διαδρομής ναρκωτικών με άξονα το καθεστώς Μαδούρο.

Μαφία, λιμάνια και «χρυσές» διαδρομές

Στις καταγγελίες Πεκέρ περιλαμβάνονταν και αναφορές σε μαρίνες-κλειδιά, όπως αυτή του Yalıkavak στην Αλικαρνασσό, όπου –σύμφωνα με τους ισχυρισμούς– θα μπορούσαν να καταλήγουν φορτία κοκαΐνης μέσω γιοτ. Παράλληλα, συνδέθηκαν οι ίδιες υποδομές με τη διακίνηση χρυσού από τη Βενεζουέλα, ο οποίος φέρεται να κατέληξε στην Τουρκία και σε τρίτες χώρες.

Όλες αυτές οι κατηγορίες διαψεύστηκαν επισήμως από τα πρόσωπα που κατονομάστηκαν, ωστόσο ουδέποτε διερευνήθηκαν σε βάθος από διεθνείς οργανισμούς, γεγονός που ενισχύει τη δυσπιστία και την οργή σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.

Το μεγάλο ερώτημα για ΕΕ και ΗΠΑ

Σύμφωνα με επικριτές της δυτικής στάσης, η Τουρκία εμφανίζεται ως κεντρικός κόμβος παράνομων δικτύων, με δραστηριότητα που εκτείνεται από τη Λιβύη και τη Σομαλία έως τη Μεσόγειο και την Ευρώπη. Παρ’ όλα αυτά, Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον κατηγορούνται ότι επιλέγουν να «κλείνουν τα μάτια», επικαλούμενες γεωπολιτικούς λόγους.

Το ερώτημα που επανέρχεται πιεστικά είναι αν η διεθνής κοινότητα θα συνεχίσει να θεωρεί τον Ερντογάν «αναγκαίο σύμμαχο» ή αν κάποια στιγμή θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει ανοιχτά τις καταγγελίες για ένα εκτεταμένο δίκτυο τύπου μαφίας, που –σύμφωνα με όσους τις διατυπώνουν– έχει αφήσει βαθύ και αιματηρό αποτύπωμα στην Ευρώπη.