‘Βόμβα’ από τον Πούτιν: «Θα γίνει αναθεώρηση της συμφωνίας των σιτηρών – «Σαν αποικιοκράτες παίρνουν τα τρόφιμα οι δυτικοί από τους Αφρικανούς»

Ανησυχία για το μέλλον της συμφωνίας περί εξαγωγής σιτηρών από την Ουκρανία μετά την δήλωση του ρώσου προέδρου πως ο αναπτυσσόμενος κόσμος ”εξαπατήθηκε”, τις αναφορές πως θα ζητήσει ”αναθεώρηση” αυτής αλλά και τις προειδοποιήσεις περί επαπειλούμενης επισιτιστικής κρίσης.

Ο Βλάντιμρ Πούτιν, μιλώντας στο Ανατολικό Οικονομικό Φόρουμ που διεξάγεται στο Βλαδιβοστόκ, στην Άπω Ανατολή είπε πως συμφωνία που συνήφθη με την διαμεσολάβηση Τουρκίας και ΟΗΕ προέβλεπε οι εξαγωγές των ουκρανικών σιτηρών να κατευθύνονται προς τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, κάτι που ισχυρίζεται ότι δεν έγινε.

″Σχεδόν όλα τα σιτηρά που εξάγονται από την Ουκρανία στέλνονται όχι στις φτωχότερες αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά σε χώρες της ΕΕ”, είπε χαρακτηριστικά. Είπε μάλιστα ότι μόνο δύο από τα 87 πλοία, τα οποία μεταφέρουν 60.000 τόνους προϊόντων, πήγαν στις φτωχές χώρες και κατηγόρησε την Δύση ότι λειτουργεί ως αποικιοκρατική δύναμη.
″Για μια ακόμη φορά, οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν απλώς εξαπατηθεί και συνεχίζουν να εξαπατώνται. Είναι προφανές ότι αυτή η προσέγγιση, η κλίμακα των επισιτιστικών προβλημάτων στον κόσμο μόνο θα αυξάνεται…και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή”.

Έτσι, δήλωσε ότι θα φροντίσει να αναθεωρηθεί η συμφωνία ώστε να διασφαλιστεί ότι θα επιτυγχάνονται οι αρχικοί της στόχοι και θα έχει συνομιλία για το θέμα με τον τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν.

Είπε ακόμη ότι κάποιοι περιορισμοί επί των ρωσικών εξαγωγών λιπασμάτων έχουν χαλαρώσει, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν καθώς ”έξυπνες κυρώσεις” συνεχίζουν να περιπλέκουν το ρωσικό εμπόριο.

Από την πλευρά του το Κίεβο, διά του συμβούλου του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, σχολιάζει ότι η Ρωσία δεν έχει λόγους να επανεξετάσει τη συμφωνία και ότι οι όροι αυτής τηρούνται αυστηρά.

Ο Μιχαΐλο Ποντολιάκ σε δηλώσεις τους στο Reuters σχολίασε πως «…τέτοιες απρόσμενες και αβάσιμες δηλώσεις υποδηλώνουν μάλλον μια απόπειρα να βρεθούν νέα επιθετικά θέματα συζήτησης για να επηρεαστεί η παγκόσμια κοινή γνώμη και, πάνω απ’ όλα, να ασκηθεί πίεση στα Ηνωμένα Έθνη».