Βουλή: Ο Πρωθυπουργός γελά, η κοινωνία αγανακτεί – Μια προκλητική παράσταση αλαζονείας παίχτηκε στο βήμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου

Σε μια προκλητική και αδιάφορη στάση απέναντι στην οργή της κοινωνίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε στη Βουλή κεφάτος, χαμογελαστός και με διάθεση για χιούμορ, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Ο πρωθυπουργός όχι μόνο δεν ανέλαβε καμία ευθύνη για την τραγωδία των Τεμπών, αλλά επιχείρησε να μεταθέσει τις ευθύνες σε αόρατες εξωτερικές δυνάμεις, τα μέσα ενημέρωσης και την αντιπολίτευση. Με ύφος αλαζονικό, απέρριψε κάθε κριτική και έκανε λόγο για «βιομηχανία bots» που, σύμφωνα με τον ίδιο, χειραγωγούν τη δημόσια συζήτηση, αγνοώντας τις χιλιάδες φωνές των πολιτών που ζητούν δικαιοσύνη.

Βουλή: Ο Πρωθυπουργός γελά, η κοινωνία αγανακτεί

Ο Μητσοτάκης κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι εκμεταλλεύεται την τραγωδία για πολιτικά οφέλη, ενώ ο ίδιος δεν δίστασε να επιστρατεύσει κάθε επικοινωνιακό τέχνασμα για να αποσπάσει την προσοχή από τις κυβερνητικές ευθύνες. Η αναφορά του στην υπόθεση της Marfin και οι επιθέσεις του προς πολιτικούς αντιπάλους έδειξαν την πρόθεσή του να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση. Αντί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβει την πολιτική ευθύνη για ένα έγκλημα που κόστισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, επέλεξε να αστειεύεται, να ειρωνεύεται και να επιδεικνύει πλήρη έλλειψη ενσυναίσθησης.

Η συμπεριφορά του δεν ήταν απλώς ατυχής· ήταν εξοργιστική. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ο πρωθυπουργός εθεάθη να γελά και να κάνει κακόγουστα σχόλια, την ώρα που στη Βουλή συζητούνταν η σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τις κυβερνητικές ευθύνες στο δυστύχημα των Τεμπών. Η έλλειψη σοβαρότητας και η αδιαφορία που έδειξε προκαλούν το δημόσιο αίσθημα, καθώς φαίνεται να πιστεύει πως, θυσιάζοντας κάποια πολιτικά πρόσωπα, θα αποφύγει τις δικές του ευθύνες.

Βουλή: Ο Πρωθυπουργός γελά, η κοινωνία αγανακτεί

Πρόκειται για μια επίδειξη αλαζονείας δίχως προηγούμενο, μια προσβολή στη μνήμη των θυμάτων και στις οικογένειές τους. Αντί για απαντήσεις και ανάληψη ευθυνών, η κυβέρνηση επιλέγει να επιτίθεται σε όσους την αμφισβητούν, να μιλά για θεωρίες συνωμοσίας και να παρουσιάζει ένα προκλητικό αφήγημα άρνησης. Αν αυτή είναι η εικόνα ενός ηγέτη που υπόσχεται σταθερότητα και ασφάλεια, τότε η κοινωνία έχει κάθε λόγο να ανησυχεί.