«Βουβή»: Γιατί ονομάζεται έτσι η τελευταία εβδομάδα πριν τη Μ. Εβδομάδα

«Βουβή» ή «κουφή» έχει μείνει στην συνείδηση των πιστών η έκτη και η τελευταία εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής, η οποία ονομάζεται «Εβδομάδα των Βαΐων», δεδομένου ότι στις 13 Απριλίου, εορτάζουμε την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού, καθισμένου πάνω σε γαϊδουράκι στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι Τον υποδέχθηκαν ως βασιλιά, κρατώντας βάγια και απλώνοντας στο έδαφος τα ρούχα τους, ζητωκραυγάζοντας «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Πώς προκύπτει, όμως, ο χαρακτηρισμός «βουβή» ή «κουφή»; Ποιος είναι ο λόγος που ονομάστηκε έτσι;

Το ότι δεν τελείται η χαρμόσυνη Ακολουθία των Χαιρετισμών στην Υπεραγία Θεοτόκο την εβδομάδα αυτή, ίσως και να οδήγησε σ’ αυτή την παρεξήγηση.

Αρκεί μια ματιά στα Λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας για να μας πείσει ότι, μόνο «βουβή» και «κουφή» δεν είναι η Εβδομάδα πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Για έξι μέρες πριν το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαϊων η λατρεία της Εκκλησίας μας ωθεί ν’ ακολουθήσουμε το Χριστό, καθώς πρώτος αναγγέλλει το θάνατο του φίλου Του και κατόπιν αρχίζει το ταξίδι Του στη Βηθανία και στην Ιερουσαλήμ.

Στο κέντρο της προσοχής είναι ο Λάζαρος – η αρρώστια του, ο θάνατός του, ο θρήνος των συγγενών του και η αντίδραση του Χριστού σ’ όλα αυτά. Η τελευταία εβδομάδα δηλαδή περνάει με πνευματική περισυλλογή πάνω στην ερχόμενη συνάντηση του Χριστού με το θάνατο – πρώτα στο πρόσωπο του φίλου Του Λαζάρου, έπειτα στο θάνατο του ίδιου του Χριστού.

Πλησιάζει η «ώρα του Χριστού» για την οποία τόσο συχνά μιλούσε και προς αυτήν προσανατολιζόταν όλη η επίγεια διακονία Του.