Wall Street Journal: «Αυτός ο πόλεμος αποκάλυψε στους συμμάχους μας όλες τις αδυναμίες της αμερικανικής πολεμικής μηχανής»- «Καρφιά» στον Τραμπ για τον πόλεμο στο Ιράν

Η στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν δεν δοκιμάζει μόνο τις αντοχές της Τεχεράνης, αλλά φέρνει ταυτόχρονα στην επιφάνεια τα όρια της αμερικανικής ισχύος.

Wall Street Journal: «Αυτός ο πόλεμος αποκάλυψε στους συμμάχους μας όλες τις αδυναμίες της αμερικανικής πολεμικής μηχανής»- «Καρφιά» στον Τραμπ για τον πόλεμο στο Ιράν

Όπως αναδεικνύει ανάλυση της εφημερίδας The Wall Street Journal, ο πόλεμος κατέδειξε στους συμμάχους της Ουάσιγκτον τα σαφή «όρια της σκληρής ισχύος» (limits of hard power) των ΗΠΑ. Παρά την πρωτοφανή τεχνολογική και στρατιωτική υπεροχή τους, οι μαζικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί δεν κατάφεραν να κάμψουν οριστικά την ιρανική αντίσταση ούτε να διασφαλίσουν πλήρως την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εκείνη μιας υπερδύναμης που μπορεί να προκαλέσει τεράστιες καταστροφές από αέρος, αλλά δυσκολεύεται να μετατρέψει αυτή την καταστροφική ισχύ σε ένα καθαρό και διαρκές στρατηγικό αποτέλεσμα. Η ασύμμετρη στρατηγική της Τεχεράνης αποδείχθηκε ικανή να αξιοποιήσει ακριβώς αυτά τα κενά, προκαλώντας σοβαρά πλήγματα και υποχρεώνοντας την αμερικανική κυβέρνηση να μετατοπίσει σταδιακά το βάρος της πίεσης από τα όπλα στην οικονομία.

Τα αποθέματα όπλων στο επίκεντρο

Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τους συμμάχους των ΗΠΑ, καθώς η ένταση και η διάρκεια των επιχειρήσεων ανέδειξαν το κόστος της αμερικανικής στρατιωτικής υπεροχής. Ο Λευκός Οίκος, πάντως, αρνείται ότι ο αμερικανικός στρατός αντιμετωπίζει έλλειψη πυρομαχικών.

Σύμφωνα, ωστόσο, με εκτιμήσεις εμπειρογνωμόνων, οι ΗΠΑ έχουν ήδη δαπανήσει περίπου το ήμισυ των προπολεμικών αποθεμάτων τους σε πυραύλους αναχαίτισης Patriot και Thaad, ενώ στη Μέση Ανατολή έχει χρησιμοποιηθεί περίπου το ένα τρίτο του πυραυλικού οπλοστασίου Tomahawk και JASSM.

Η μεγάλη κατανάλωση προηγμένων και εξαιρετικά ακριβών πυρομαχικών δεν αποτελεί απλώς ζήτημα κόστους. Δημιουργεί κενά στα αμερικανικά οπλοστάσια, τα οποία δεν μπορούν να αναπληρωθούν μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες. Για την παραγωγή και την αντικατάσταση κρίσιμων πυραύλων αναχαίτισης απαιτούνται χρόνια, γεγονός που προκαλεί ανησυχία στους συμμάχους της Ουάσιγκτον και γεννά ερωτήματα για το κατά πόσο οι ΗΠΑ μπορούν να ανταποκριθούν ταυτόχρονα σε πολλαπλές κρίσεις.

Αξιωματούχοι από άλλες χώρες περιγράφουν, μάλιστα, την κατάσταση με ιδιαίτερα σκληρούς όρους, κάνοντας λόγο για «βιομηχανική παρακμή, στρατηγική ασυνέπεια και πολιτική δυσλειτουργία» στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα βασικά συμπεράσματα της Wall Street Journal

Αποτυχία των αεροπορικών επιδρομών: Παρά τα χιλιάδες πλήγματα που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και υποδομές, οι ιρανικές δυνάμεις δεν εξουδετερώθηκαν πλήρως. Η στρατιωτική υπεροχή αποδείχθηκε ικανή να προκαλέσει βαριές απώλειες, όχι όμως και να εξαλείψει την ικανότητα της Τεχεράνης να συνεχίσει να αντιστέκεται.

Τρωτότητα των αμυντικών συστημάτων: Οι εξελιγμένοι βαλλιστικοί πύραυλοι του Ιράν κατάφεραν να πλήξουν αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο και την Ιορδανία, αναδεικνύοντας τις δομικές αδυναμίες ακόμη και των πλέον προηγμένων συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας. Για τους συμμάχους, το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις συγκεκριμένες επιθέσεις, αλλά το κατά πόσο η αμερικανική «ομπρέλα» μπορεί να προσφέρει αποτελεσματική προστασία σε μια παρατεταμένη σύγκρουση.

Οικονομικό αδιέξοδο: Η Τεχεράνη χρησιμοποίησε το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ ως ισχυρό μοχλό πίεσης, προκαλώντας σοβαρές αναταράξεις στις διεθνείς αγορές και εκτινάσσοντας την τιμή του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια. Με αυτόν τον τρόπο, η σύγκρουση έπαψε να αφορά αποκλειστικά τα πεδία των μαχών και μεταφέρθηκε στην καρδιά της παγκόσμιας οικονομίας.

Η ανθεκτικότητα του Ιράν: Οι σκληροπυρηνικοί ηγέτες της Τεχεράνης αξιοποίησαν τις διπλωματικές παύσεις όχι ως ένδειξη αδυναμίας, αλλά ως ευκαιρίες για αναδιοργάνωση και προσαρμογή. Η αντοχή που επέδειξε το ιρανικό καθεστώς φαίνεται να ήταν σημαντικά υψηλότερη από εκείνη που είχε υπολογίσει το Πεντάγωνο, ανατρέποντας κρίσιμες παραδοχές πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η αμερικανική στρατηγική.

Wall Street Journal: «Αυτός ο πόλεμος αποκάλυψε στους συμμάχους μας όλες τις αδυναμίες της αμερικανικής πολεμικής μηχανής»- «Καρφιά» στον Τραμπ για τον πόλεμο στο Ιράν

Από τις βόμβες στον οικονομικό στραγγαλισμό

Καθώς η στρατιωτική οδός αποδείχθηκε ανεπαρκής για την επίτευξη μιας αποφασιστικής αλλαγής καθεστώτος ή για τον πλήρη έλεγχο των θαλάσσιων διόδων, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στράφηκε σε μια διαφορετική μορφή πίεσης: έναν ασφυκτικό ναυτικό και οικονομικό αποκλεισμό.

Σύμφωνα με τις αναφορές της The Wall Street Journal, ο αποκλεισμός αυτός, που χαρακτηρίζεται «Economic D-Day», επιχειρεί να στερήσει από το Ιράν κρίσιμους οικονομικούς πόρους και να αυξήσει δραματικά το κόστος της συνέχισης του πολέμου. Πρόκειται ουσιαστικά για μια μετάβαση από την άμεση στρατιωτική σύγκρουση σε μια μάχη οικονομικής αντοχής, όπου το ζητούμενο δεν είναι πλέον μόνο ποιος μπορεί να καταστρέψει περισσότερους στόχους, αλλά ποιος μπορεί να αντέξει περισσότερο.

Και αυτή ακριβώς η εξέλιξη αποκαλύπτει ίσως το σημαντικότερο παράδοξο του πολέμου. Η Ουάσιγκτον διαθέτει την ισχύ να πλήξει βαθιά το Ιράν, αλλά όχι κατ’ ανάγκη τη δυνατότητα να επιβάλει γρήγορα και οριστικά το αποτέλεσμα που επιδιώκει. Αντίστοιχα, η Τεχεράνη, παρά τις βαριές απώλειες και τις καταστροφές που έχει υποστεί, αποδεικνύει ότι διαθέτει σημαντικά μεγαλύτερες αντοχές από όσες είχε υπολογίσει η αμερικανική στρατηγική.

Έτσι, ύστερα από 40 ημέρες ανοιχτού πολέμου, το επίκεντρο μετατοπίζεται από το πεδίο των αεροπορικών επιδρομών στο πεδίο της οικονομικής ασφυξίας. Και ο αποκλεισμός εμφανίζεται, σύμφωνα με την Wall Street Journal, ως αποτελεσματικότερο εργαλείο πίεσης προς την ιρανική ηγεσία από ό,τι αποδείχθηκαν οι προηγούμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Για τους συμμάχους των ΗΠΑ, όμως, το ερώτημα παραμένει πολύ μεγαλύτερο από την έκβαση της σύγκρουσης με το Ιράν. Είναι το ερώτημα εάν η αμερικανική στρατιωτική ισχύς μπορεί να παραμένει αξιόπιστος παράγοντας αποτροπής σε έναν κόσμο όπου οι αντίπαλοι της Ουάσιγκτον διαθέτουν ολοένα περισσότερα μέσα για να παρακάμπτουν την τεχνολογική της υπεροχή. Η διάρκεια του πολέμου και η κατανάλωση των αμερικανικών αποθεμάτων μετατρέπουν, έτσι, τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή σε ένα ευρύτερο τεστ αξιοπιστίας για την ίδια την αμερικανική ισχύ.