Και ξαφνικά… στα απορρίμματα η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη! Η Γερμανία έκλεισε μόνη της συμφωνία-‘μαμούθ’, στον τομέα της ενέργειας, με το Κατάρ αφήνοντας απ’ έξω την Ευρωπαϊκή Ένωση!

Για όσους έτρεφαν ψευδαισθήσεις ότι η Γερμανία θα επεδείκνυε ευρωπαΐκή αλληλεγγύη, καιρός να επιστρέψουν στην πραγματικότητα.

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Ρόμπερτ Χάμπεκ συναντήθηκε με τον εμίρη του Κατάρ, Σεΐχη Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θάνι και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Κατάρ εχθές, Κυριακή για να συζητήσουν την ενεργειακή συμφωνία και άλλους τρόπους βελτίωσης των διμερών σχέσεων, σύμφωνα με επίσημη δήλωση της Γερμανικής κυβέρνησης. Ο Γερμανός εκπρόσωπος είπε ότι επιτεύχθηκε συμφωνία μεταξύ των προμηθευτών φυσικού αερίου του Κατάρ και των γερμανικών εταιρειών, με τις δύο πλευρές να ξεκινούν διαπραγματεύσεις για τη σύμβαση.

Οι ηγέτες του Κατάρ είπαν ότι βλέπουν την εξέλιξη θετικά. η κυβέρνηση σημείωσε ότι είχε επιδιώξει στενότερες ενεργειακές σχέσεις με τη Γερμανία για δεκαετίες, αλλά οι ενεργειακές συζητήσεις μεταξύ Ντόχα και Βερολίνου δεν οδήγησαν ποτέ σε καμία σταθερή συμφωνία. Το Κατάρ έχει τα τρίτα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο, μετά τη Ρωσία και το Ιράν.

Η δήλωση του Κατάρ ανέφερε επίσης ότι η Γερμανία είχε εκδηλώσει το αυξανόμενο ενδιαφέρον της για λήψη «υγροποιημένου φυσικού αερίου» (LNG), το οποίο είναι πολύ πιο πυκνό και μεταφέρεται συνήθως με δεξαμενόπλοια. Το Κατάρ υπήρξε πρωτοπόρο στη μεταφορά LNG. Ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς ανακοίνωσε την κατασκευή δύο μεγάλων τερματικών σταθμών LNG στις πόλεις Brunsbuttel και Wilhelmshaven τον Φεβρουάριο ως μέρος μιας προσπάθειας διαφοροποίησης των προμηθειών φυσικού αερίου της ως απάντηση στους κινδύνους της εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Με απλά λόγια, για άλλη μια φορά Γερμανία πούλησε την Ευρώπη, όπως έκανε μέχρι σήμερα. Όταν η Ελλάδα επιχείρησε να φτιάξει τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, έπεσε η κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή η Γερμανία έπαιρνε άφθονο και φτηνό φυσικό αέριο από την Ρωσία, χωρίς κανένας να την ενοχλεί. Αυτός ήταν και ένας από τους κύριους λόγους για τους ρυθμούς ανάπτυξης και τα πλεονάσματα που καταγράφει η γερμανική οικονομία τόσα χρόνια.