Ξεφεύγει επικίνδυνα η κατάσταση με τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια: Κατά πολύ ακριβότερο το «Πειραιάς – Πάρος» από το «Δανία – Νορβηγία.»

Η ακτοπλοϊκή πραγματικότητα στην Ελλάδα μοιάζει πλέον να φλερτάρει με τη φαρσοκωμωδία. Μπορεί για έναν Νορβηγό ή έναν Δανό τουρίστα το να αγοράσει εισιτήρια για την Πάρο ή τη Ρόδο να είναι υπόθεση ρουτίνας, όμως για τον μέσο Έλληνα, με τον μισθό του να παλεύει για τα βασικά, η υπόθεση εξελίσσεται σε είδος πολυτελείας.

Ξεφεύγει επικίνδυνα η κατάσταση με τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια: Κατά πολύ ακριβότερο το «Πειραιάς – Πάρος» από το «Δανία – Νορβηγία.»

Ας ξεκινήσουμε με ένα παράδειγμα που προκαλεί τουλάχιστον απορία – αν όχι θυμηδία. Στη βόρεια Δανία υπάρχει το λιμάνι του Hirtshals, απ’ όπου αναχωρούν πλοία για το Kristiansand της Νορβηγίας. Η διαδρομή διαρκεί περίπου τέσσερις ώρες (και μπορεί να πέσει ακόμη και στις 3 ώρες και 15 λεπτά με ταχύτερα πλοία). Αν μια τετραμελής οικογένεια –δύο ενήλικες και δύο παιδιά– θελήσει να ταξιδέψει με αυτοκίνητο το Σάββατο 28 Ιουνίου, το κόστος αγγίζει τα 347 ευρώ: 277,6 ευρώ για τα εισιτήρια και 69,4 ευρώ για το αυτοκίνητο. Όλα αυτά με πλοίο υψηλής ταχύτητας της Colorline, και τιμές προσβάσιμες μέσω ferryhopper.com.

Και τώρα, ας κάνουμε τη «θαρραλέα» σύγκριση με τα ελληνικά δεδομένα. Πλοίο Πειραιάς – Πάρος, 09:15 π.μ., διάρκεια ταξιδιού 3 ώρες και 45 λεπτά (δηλαδή περισσότερο από το Hirtshals – Kristiansand). Κόστος για την ίδια οικογένεια: 381 ευρώ. Δηλαδή 296 ευρώ για τα εισιτήρια και 85 ευρώ για το αυτοκίνητο. Συμπέρασμα; Πιο οικονομικά πας από τη μία χώρα της Σκανδιναβίας στην άλλη, παρά από την Αττική στις Κυκλάδες.

Και όλα αυτά χωρίς καν να μιλήσουμε για τις διαφορές στα εισοδήματα. Γιατί αν προσθέσουμε στην εξίσωση τον μέσο μισθό στη Νορβηγία ή στη Δανία και τον συγκρίνουμε με αυτόν της Ελλάδας, τότε δεν μιλάμε απλώς για “ψαλίδα”, αλλά για χάσμα.

Η αφορμή για τη δημόσια συζήτηση δόθηκε από τις δηλώσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος στην ΕΡΤ, ο οποίος με κάθε σοβαρότητα αναρωτήθηκε γιατί το εισιτήριο από τον Πειραιά στη Ρόδο είναι πιο ακριβό από εκείνο μεταξύ Κοπεγχάγης και Όσλο. Αλήθεια, γιατί; Μήπως φταίνε τα “εμπόδια εισόδου” στην αγορά ή απλώς η μονοπωλιακή αδιαφορία των ακτοπλοϊκών εταιρειών;

Ξεφεύγει επικίνδυνα η κατάσταση με τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια: Κατά πολύ ακριβότερο το «Πειραιάς – Πάρος» από το «Δανία – Νορβηγία.»

Επειδή δεν βρήκαμε ακριβή τιμή για τη διαδρομή Κοπεγχάγης – Όσλο, ας ξαναδούμε κάτι πιο… ελληνικό. Πειραιάς – Ρόδος: 14,5 ώρες ταξίδι χωρίς καν καμπίνα και κόστος 525,5 ευρώ. Ναι, καλά διαβάσατε. Πέντε εκατοντάρικα και κάτι ψιλά για να ταξιδέψει μια οικογένεια με αυτοκίνητο από την Αθήνα στο Αιγαίο. Και όλα αυτά για υπηρεσίες που δεν συνάδουν με τις τιμές – εκτός αν θεωρούμε πολυτέλεια το να καθίσεις ανθρώπινα για μισή μέρα.

Ο Νορβηγός και ο Δανός δεν θα παραπονεθούν – ούτε θα εκπλαγούν. Για εκείνους η Ελλάδα είναι οικονομικός παράδεισος. Ο Έλληνας όμως, με καθαρό μέσο μισθό λίγο πάνω από τα 1.000 ευρώ, χρειάζεται τον μισό (ή και παραπάνω) μισθό του για να πάει και να επιστρέψει οικογενειακώς στη Ρόδο. Αν δηλαδή του περισσεύει κάτι στο τέλος του μήνα.

Αν το αφήσουμε έτσι, θα συνεχίσουμε να έχουμε μια ακτοπλοΐα κομμένη και ραμμένη αποκλειστικά στα μέτρα των τουριστών – οι οποίοι κρατούν τη ζήτηση ψηλά, συνεπώς και τις τιμές. Όσο για τους ντόπιους; Αυτοί θα βλέπουν τα νησιά τους από μακριά – ή θα περιμένουν τις προσφορές του Σεπτεμβρίου. Αν φυσικά δεν έχουν τελειώσει οι άδειες ή τα κουράγια τους μέχρι τότε.