Υπεγράφη η Αγιοκατάταξη του μοναχού Βησαρίωνα Αγαθωνίτη – Ο βίος του και οι φιλανθρωπίες – Τι αντίκρισαν οι μοναχοί όταν άνοιξαν το φέρετρό του;

Υπογράφηκε στο Φανάρι η αγιοκατάταξη του μοναχού Βησαρίωνος Αγαθωνίτη η οποία είχε αποφασιστεί τον περασμένο Ιούνιο.

Ο Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας το έτος 1908, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα.

Το κοσμικό του όνομα ήταν Ανδρέας. Στα 18 του χρόνια πήγε στην Καλαμάτα, όπου συνδέθηκε με πνευματικούς ανθρώπους και αποφάσισε να εισέλθει στον ιερό κλήρο.

Έγινε μοναχός και πήρε το όνομα Βησσαρίων. Έπειτα χειροτονήθηκε Διάκονος, Ιερέας και έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου.

Εν έτει 1935, κι έπειτα από πρόσκληση του Μητροπολίτη Καρδίτσας Ιεζεκιήλ, ο π. Βησσαρίων πήγε στην Καρδίτσα, για να αφοσιωθεί στο έργο της διακονίας Σε ολόκληρη τη ζωή του οδηγός του ήταν η φιλανθρωπία. Ακόμα και λίγο πριν αποδημήσει εις Κύριον, ο Όσιος Βησσαρίων ρωτούσε από το κρεβάτι του πόνου στο νοσοκομείο Σωτηρία για τα παιδιά, τους φτωχούς, για την Εκκλησία και τα προβλήματα της κοινωνίας.

Μετά την Απελευθέρωση και τον Εμφύλιο ο π. Βησσαρίων έφυγε από την Καρδίτσα. Ήδη Αρχιμανδρίτης με πολύχρονο ασκητικό βίο και πλούσιο πνευματικό και κοινωνικό έργο, πήγε στην Ιερά Μονή Αγάθωνος μετά το 1955.

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη πήγαινε στα Νοσοκομεία της Λαμίας, έβλεπε τους ασθενείς, τους παρηγορούσε και τους εξομολογούσε.

Ο π. Βησσαρίων εξομολογούσε και τα παιδιά στο Εκκλησιαστικό Λύκειο της Λαμίας και ήταν ο πνευματικός τους. Εξομολογούσε τα παιδιά και στο τέλος πάντοτε τους έβαζε “κάτι” στο χέρι, για να τα ενισχύσει.

Ο π. Βησσαρίων όσα μάζευε τα μοίραζε σε δύο “σακιά”. Ένα σακί έφερνε στο Μοναστήρι για τις ανάγκες του, καθώς τότε λειτουργούσε εδώ η Γεωργοτεχνική Σχολή και η Ιερά Μονή φιλοξενούσε 82 άπορα παιδιά. Όσα περιείχε το άλλο “σακί” τα μοίραζε κατευθείαν στους φτωχούς.

Ο Όσιος Βησσαρίων κοιμήθηκε στις 22 Ιανουαρίου στο νοσοκομείο Σωτηρία από πνευμονικό οίδημα.

Η σορός του μεταφέρθηκε στο Μονή Αγάθωνος, αλλά εξαιτίας της σφοδρής κακοκαιρίας που επικρατούσε εκείνη την περίοδο δεν μπορούσε να ενταφιαστεί στο κοιμητήριο και τελικά κηδεύτηκε στα Βαπτιστήρια.

Όταν έπειτα από χρόνια έγινε η εκταφή του λόγω καθίζησης στην ανατολική πλευρά του Μοναστηριού, το φέρετρό του βρέθηκε σε άριστη κατάσταση.

Οι μοναχοί το μετέφεραν στο κοιμητήριο για να αφαιρέσουν τα οστά του γέροντα, αλλά όταν άνοιξαν το καπάκι είδαν με έκπληξη ότι το σώμα του ήταν άφθαρτο.

Το άφθαρτο σώμα του Γέροντα μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσιο της Αγίας Τριάδας για να προστατεύεται και έκτοτε εκεί βρίσκεται προς προσκύνηση από χιλιάδες πιστούς.