CNN: Η σύνοδος Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα μοιάζει με μια αργή κι επώδυνη ήττα για την Ουκρανία

Το σενάριο της πολυαναμενόμενης συνόδου της Παρασκευής μοιάζει να έχει γραφτεί από τη Μόσχα: ευνοϊκή ατμόσφαιρα, συμβολισμοί που γέρνουν τη ζυγαριά προς το Κρεμλίνο, και μια γεωπολιτική σκακιέρα που δίνει στον Βλαντίμιρ Πούτιν την πρωτοβουλία των κινήσεων.

CNN: Η σύνοδος Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα μοιάζει με μια αργή κι επώδυνη ήττα για την Ουκρανία

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο Ρώσος πρόεδρος έσπευσε να αρπάξει αυτή την ευκαιρία μετά από μήνες επίπλαστων διαπραγματεύσεων. Η τοποθεσία δεν είναι τυχαία. Η Αλάσκα – γη που η Ρωσία πούλησε στις ΗΠΑ πριν από 158 χρόνια για το πενιχρό, για τα σημερινά δεδομένα, ποσό των 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων – γίνεται τώρα το σκηνικό μιας πιθανής «συμφωνίας του αιώνα». Ο Πούτιν ετοιμάζεται να προτείνει την παραχώρηση από το Κίεβο εδαφών που ακόμη δεν έχει κατακτήσει, αλλά τα διεκδικεί ανοιχτά.

Σύμφωνα με το CNN, τα πρώτα μηνύματα που διέρρευσαν από τον απεσταλμένο του Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, προκαλούν τρόμο τόσο στο Κίεβο όσο και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Η ιδέα να εγκαταλείψει η Ουκρανία τα υπόλοιπα τμήματα του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ με αντάλλαγμα μια κατάπαυση του πυρός, ακούγεται σαν παγίδα καλοστημένη για να δώσει στη Ρωσία αυτά που θέλει χωρίς να ρίξει ούτε μία επιπλέον σφαίρα.

Ο Γουίτκοφ, που στο παρελθόν έχει δείξει χαλαρή στάση απέναντι στην ουκρανική κυριαρχία, φαίνεται πρόθυμος να ακούσει προτάσεις για «ειρήνη» που στην πράξη σημαίνουν απώλεια πόλεων όπου η Ουκρανία έχει θρηνήσει χιλιάδες στρατιώτες. Στρατιωτικά, η Ρωσία πλησιάζει να περικυκλώσει την Ποκρόφσκ και την Κοστιαντινίβκα, και μια πιθανή παράδοσή τους ίσως να ήταν ζήτημα χρόνου για το Κίεβο, ώστε να εξοικονομήσει δυνάμεις για τις μάχες που έρχονται.

Όμως οι μεγαλύτερες πόλεις του Ντονέτσκ, Κραματόρσκ και Σλοβιάνσκ, παραμένουν σκληρός στόχος. Εκεί ζουν χιλιάδες πολίτες και η Μόσχα θα επιδίωκε μαζικές εκκενώσεις, ώστε να καταλάβει τις πόλεις χωρίς μάχη. Η άρνηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι να συζητήσει οποιαδήποτε παραχώρηση αντικατοπτρίζει την πίεση που δέχεται: να διατηρήσει την ψυχολογία του στρατού και να μην προδώσει την εμπιστοσύνη ενός λαού που υφίσταται καθημερινές βομβιστικές επιθέσεις.

Το αντάλλαγμα που θα μπορούσε να πάρει η Ουκρανία, ακόμη και με τους πιο αισιόδοξους υπολογισμούς, μοιάζει πενιχρό: ίσως μικρά τμήματα εδάφους στις περιφέρειες Σούμι και Χάρκιβ που κατέχει τώρα η Ρωσία. Αλλά όχι κάτι που να αλλάζει ουσιαστικά την εικόνα.

CNN: Η σύνοδος Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα μοιάζει με μια αργή κι επώδυνη ήττα για την Ουκρανία

Η ίδια η κατάπαυση του πυρός, που παρουσιάζεται ως ο «μεγάλος στόχος», δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να υλοποιηθεί. Ο Πούτιν έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν την αποδέχεται χωρίς «τεχνική προετοιμασία», δηλαδή διαδικασίες που θα του έδιναν χρόνο να εδραιώσει τα κέρδη του. Η Ευρώπη θυμάται πικρά την εμπειρία του 1938 και τη Συμφωνία του Μονάχου: όταν η κατευναστική πολιτική απέναντι στον Χίτλερ οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή.

Ο Ρώσος ηγέτης δεν κρύβει τον τελικό του στόχο: πλήρης έλεγχος της Ουκρανίας ή πλήρης υποταγή της, συν μια νέα διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ που θα αφήνει το Κίεβο εκτός παιχνιδιού. Η Αλάσκα, σύμφωνα με τον στενό του συνεργάτη Γιούρι Ουσακόφ, είναι «ιδανικός τόπος» για να συζητηθεί όχι μόνο η Ουκρανία, αλλά και η μελλοντική οικονομική συνεργασία Ουάσινγκτον–Μόσχας.

Το CNN προειδοποιεί για το ενδεχόμενο «χημείας» μεταξύ Τραμπ και Πούτιν που θα επιτρέψει στον πρώτο να ανεχθεί διαδοχικές τεχνικές συναντήσεις, καθυστερώντας αποφάσεις και ωθώντας την Ουκρανία σε μια συμφωνία με δυσμενείς όρους. Το σενάριο αυτό θα συνοδευόταν από αμερικανικά τελεσίγραφα για βοήθεια και πληροφορίες, υπό τον όρο ότι το Κίεβο θα δεχθεί την πρόταση.

Τι έχει αλλάξει από την τελευταία φορά που ο Τραμπ έδειξε να κινείται σε τροχιά προσέγγισης με τη Μόσχα; Δύο στοιχεία: η πρόσφατη επικοινωνία Ινδίας και Κίνας με το Κρεμλίνο – χώρες που ανησυχούν για τις εμπορικές και ενεργειακές τους σχέσεις – και η αλλαγή τόνου του Τραμπ απέναντι στον Πούτιν, με πιο σκληρές εκφράσεις, αν και χωρίς ουσιαστική μεταβολή στη στάση του.

Όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό όπου ο Πούτιν εισέρχεται στις συνομιλίες με ισχυρό χαρτί: στρατιωτικά κέρδη στο πεδίο, την πρώτη πρόσκληση εδώ και μια δεκαετία να επισκεφθεί τις ΗΠΑ για «ειρηνευτικές» συζητήσεις χωρίς την παρουσία της Ουκρανίας, και πιθανότητα να αποσπάσει εδάφη χωρίς μάχη.

Με έξι ημέρες να απομένουν, η Παρασκευή ήδη διαγράφεται ως η αρχή μιας αργής, αλλά σταθερής ήττας για το Κίεβο.