Εκρηκτική παρέμβαση Μαρινάκη ταράζει τη διεθνή ναυτιλία: “Φλεγόμενο” το Hormuz, πρόταση-σοκ για “τέλος διέλευσης” 100.000–200.000 δολαρίων, προειδοποιήσεις για ναυτιλιακό χάος στη Μέση Ανατολή και στρατηγική αποχώρηση στόλου της Capital από την πιο επικίνδυνη θαλάσσια δίοδο του πλανήτη

Με μια αιχμηρή τοποθέτηση που προκάλεσε έντονες συζητήσεις στον ναυτιλιακό κόσμο, ο εφοπλιστής Ευάγγελος Μαρινάκης ανέδειξε το Στενό του Ορμούζ ως μια εξαιρετικά επικίνδυνη και ασταθή ζώνη, προτείνοντας παράλληλα ένα εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης της κρίσης μέσω οικονομικής επιβάρυνσης στη διέλευση πλοίων.

Μιλώντας σε διεθνές ναυτιλιακό φόρουμ στο πλαίσιο των Ποσειδωνίων, υποστήριξε ότι η ναυτιλία ήδη επιβαρύνεται με υπέρογκα ασφάλιστρα χωρίς αντίστοιχη διασφάλιση ασφάλειας, θέτοντας στο τραπέζι την ιδέα ενός «ρυθμιστικού τέλους» για τη διέλευση από το στρατηγικό πέρασμα. Το ποσό, όπως ανέφερε, θα μπορούσε να κυμαίνεται σε επίπεδα εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων ανά transit, κάτι που –κατά την άποψή του– θα ήταν προτιμότερο από ένα ενδεχόμενο κλείσιμο των Στενών και την πλήρη αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου εμπορίου.

Η τοποθέτησή του έρχεται σε μια περίοδο έντασης, καθώς το Ιράν φέρεται να εξετάζει επίσης μηχανισμούς επιβολής τελών διέλευσης, στο πλαίσιο ενίσχυσης του ελέγχου του σε μια από τις πιο κρίσιμες θαλάσσιες αρτηρίες ενέργειας παγκοσμίως. Η προοπτική αυτή έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις από ΗΠΑ και ΕΕ, που απορρίπτουν οποιαδήποτε μονομερή οικονομική επιβάρυνση στη ναυσιπλοΐα.

Ο Μαρινάκης αποκάλυψε επίσης ότι ο όμιλος Capital είχε επιλέξει στρατηγικά να κρατήσει τον στόλο του εκτός της περιοχής του Περσικού Κόλπου τη στιγμή που ξέσπασε η κρίση, προκειμένου να αποφευχθεί η έκθεση πληρωμάτων και πλοίων σε επιχειρησιακούς κινδύνους. Περιέγραψε την απόφαση ως καθαρά προληπτική και ενιαία για όλο τον όμιλο, υπογραμμίζοντας ότι η προτεραιότητα είναι η ασφάλεια έναντι οποιουδήποτε πρόσθετου κέρδους.

Παράλληλα, υιοθέτησε συγκρατημένη στάση απέναντι στις προσδοκίες της αγοράς για εκρηκτική άνοδο των ναύλων μετά την κρίση, σημειώνοντας ότι οι όποιες αυξήσεις πιθανότατα θα είναι πιο ομαλές και όχι επανάληψη ακραίων προηγούμενων περιόδων.

Η συνολική του τοποθέτηση σκιαγραφεί μια ναυτιλιακή πραγματικότητα όπου η γεωπολιτική αστάθεια μετατρέπεται σε καθοριστικό παράγοντα στρατηγικών αποφάσεων, με το Hormuz να παραμένει στο επίκεντρο της παγκόσμιας ενεργειακής και εμπορικής νευρικότητας.