Στο φως το σχέδιο «Ανακόντα» του Πούτιν για την Ουκρανία: Τα σενάρια, τα πυρηνικά όπλα και το τέλος του πολέμου

Το Κρεμλίνο δηλώνει έτοιμο να σταματήσει την επίθεσή του «ανά πάσα στιγμή» εάν η Ουκρανία ικανοποιήσει μια λίστα απαιτήσεων, συμπεριλαμβανομένης της αναγνώρισης της Κριμαίας ως ρωσικού εδάφους και της αναγνώρισης των αυτονομιστικών δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα εδάφη.

«Είναι σαφές ότι ο πόλεμος που έχουν δεν είναι ο πόλεμος που περίμεναν», λέει ο Δρ Κρις Τακ, ειδικός στις συγκρούσεις και την ασφάλεια από το King’s College του Λονδίνου. «Αυτή υποτίθεται ότι ήταν μια πολύ γρήγορη και αποφασιστική επιχείρηση… αυτό που έχουν είναι μια εκστρατεία που δεν περίμεναν και δεν ήταν προετοιμασμένοι», προσθέτει χαρακτηριστικά. «Δεν είχαν οργανωθεί από άποψη υλικοτεχνικής υποστήριξης, διοίκησης και ελέγχου, ρυθμίσεις για κοινό πόλεμο ή για την κλίμακα των μαχών που έπρεπε να εμπλακούν», τονίζει.

Ποιες είναι οι επιλογές του Ρώσου Προέδρου;
Σύμφωνα με τον Δρ. Τακ, ο οποίος μίλησε στο Sky News ο Ρώσος πρόεδρος έχει τρεις επιλογές αφού δεν κατόρθωσε να πάρει γρήγορα τον έλεγχο της Ουκρανίας:

Επιλογή 1: Κλιμάκωση στρατιωτικής δράσης – συμπεριλαμβανομένης της χρήσης χημικών ή πυρηνικών όπλων

Ο Δρ Τακ υπογράμμισε ότι υπάρχουν ήδη στοιχεία κλιμάκωσης της στρατιωτικής δράσης του Πούτιν με την αυξανόμενη χρήση του πυρός – αλλά πιστεύει ότι η χρήση χημικών ή πυρηνικών όπλων «δεν είναι στα χαρτιά». Αυτό οφείλεται στο ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία βασίστηκε στον ισχυρισμό ότι οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί είναι «ένας λαός», προσθέτει.

«Η ισοπέδωση των πόλεων είναι πρόβλημα για αυτόν». «Χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν στη Συρία επειδή ουσιαστικά η συριακή κυβέρνηση είχε εγκαταλείψει κάθε ιδέα επίλυσης συγκρούσεων», υποστηρίζει και προσθέτει: «Αυτό δεν συμβαίνει στην Ουκρανία. Οι Ουκρανοί πρέπει να είναι σε θέση να συμφιλιωθούν με κάποιο είδος πολιτικής διευθέτησης που περιλαμβάνει ότι η Ρωσία να πάρει αυτό που θέλει. Αν ακολουθήσεις αυτήν την οδό κλιμάκωσης, νομίζω ότι θα γίνει εξαιρετικά δύσκολο. Και φυσικά, υπάρχουν και ευρύτερες διεθνείς πολιτικές επιπτώσεις».

Επιλογή 2: Η στρατηγική «Ανακόντα»

Ο Δρ Τακ λέει ότι ο Πούτιν επιδιώκει αυτήν τη στιγμή μια στρατηγική «παράτασης» πραγματοποιώντας μεθοδικές στρατιωτικές επιχειρήσεις για να περικυκλώσει βασικά κέντρα αντίστασης «και ελπίζει ότι το ηθικό της Ουκρανίας θα καμφθεί».

«Είναι ένα είδος στρατηγικής Ανακόντα», λέει, αναφερόμενος στο στρατιωτικό σχέδιο που επινοήθηκε στον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο που περιελάμβανε αποκλεισμούς και παρομοιάστηκε με ένα ανακόντα που πνίγει το θύμα του. «Συνεχίζεις να παρατείνεις τη σύγκρουση, περικυκλώνεις όσες περισσότερες πόλεις μπορείς, ασκείς πίεση σε αυτές, παίρνεις όσα περισσότερα μπορείς», εξηγεί ο Δρ. Τακ.

«Ουσιαστικά προσπαθείς να δείξεις στους Ουκρανούς ότι η επιμονή στον πόλεμο θα έχει χειρότερο αποτέλεσμα και θα ήταν καλύτερα να διευθετηθεί νωρίτερα παρά αργότερα. «Αυτή, νομίζω, είναι η διαδρομή που ακολουθεί αυτή τη στιγμή. Θα δείτε αυτή τη σύγκρουση να συνεχίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα», εκτιμά.

Επιλογή 3: Διαπραγμάτευση ειρηνευτικής συμφωνίας

Ο Δρ Τακ υπογράμμισε ότι μια ειρηνευτική συμφωνία υπό διαπραγμάτευση είναι απίθανη σε αυτό το στάδιο «επειδή ο Πούτιν έχει δεσμευτεί τόσο πολύ, από πολιτική άποψη, με την επιτυχία αυτής της επιχείρησης». Η αποδοχή οτιδήποτε λιγότερο από τις πλήρεις απαιτήσεις του θα ήταν «μεγάλο πλήγμα για το κύρος του», προσθέτει ο ειδικός.

Η αναγνώριση της Κριμαίας ως ρωσικού εδάφους και η αναγνώριση του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα εδάφη θα ήταν «βασική απαίτηση για οποιαδήποτε διευθέτηση» για τη Ρωσία, προσθέτει.

«Η δυσκολία φυσικά είναι αν η Ουκρανία μπορεί να το αποδεχθεί, αν μια κυβέρνηση Ζελένσκι μπορεί να το δεχτεί», λέει ο Δρ. Τακ. «Διαπραγματεύονται και οι δύο αυτή τη στιγμή, αλλά δεν νομίζω ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις είναι πιθανό να έρθουν σε αποτέλεσμα σε μεγάλο βαθμό, επειδή πιστεύω ότι από τη ρωσική προοπτική θα υπάρχει η πεποίθηση ότι μπορούν ακόμα να βγάλουν περισσότερα από αυτό συνεχίζοντας να αγωνίζονται, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση».

Ο Δρ Τακ εκτιμά επίσης ότι οποιοσδήποτε πιθανός ρόλος θα μπορούσε να παίξει η Κίνα στις διαπραγματεύσεις θα ήταν «εξαιρετικά περιορισμένος».