Γαλλο-βρετανικός παροξυσμός κατά της Ρωσίας-Μακρόν και Στάρμερ έτοιμοι να στείλουν στρατιωτική δύναμη 50.000 ανδρών στην Ουκρανία!

Ενώ ο Αμερικανός Πρόεδρος ακολουθώντας την οδό της λογικής προσπαθεί να αποσπάσει τη Μόσχα από την αγκαλιά της Κίνας και να την ξαναφέρει πιο κοντά στη Δύση, οι ηγέτες της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας έχουν καταληφθεί από τόσο μεγάλο αντιρωσικό μένος ώστε σχεδιάζουν την άμεση αποστολή στην Ουκρανία στρατιωτικής δύναμης 50.000 ανδρών, με την «δικαιολογία» ότι έτσι θα υπερασπίσουν την άμυνα της χώρας από τις ρωσικές απειλές, ακόμη και αν επιτευχθεί ένας προσωρινός τερματισμός του πολέμου.

Γαλλο-βρετανικός παροξυσμός κατά της Ρωσίας-Μακρόν και Στάρμερ έτοιμοι να στείλουν στρατιωτική δύναμη 50.000 ανδρών στην Ουκρανία!

Σε μια κίνηση που προκαλεί παγκόσμιο συναγερμό, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αποκάλυψε ότι Γαλλία και Βρετανία ετοιμάζονται να συγκροτήσουν κοινό στρατιωτικό σώμα έως και 50.000 στρατιωτών – με ρητό στόχο την πιθανή ανάπτυξή του στο ουκρανικό μέτωπο.

Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν πρόκειται πλέον για «μια απλή ταξιαρχία», αλλά για μια δύναμη επιπέδου σώματος στρατού – ικανή για συμμετοχή σε «μεγάλη πολεμική σύγκρουση». Η διακήρυξή του καταγράφεται σε συνεντεύξεις του στον γαλλικό Τύπο και φανερώνει μια δραματική κλιμάκωση της δυτικής ρητορικής.

«Αυξάνουμε το μέγεθος των κοινών δυνάμεων από ταξιαρχία σε σώμα στρατού. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αριθμούν έως 50.000 στρατιωτικούς έτοιμους για μεγάλη σύγκρουση», φέρεται να δήλωσε ο Μακρόν, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια παρερμηνειών.

Μέχρι πρότινος, το σχέδιο περιοριζόταν σε μια συμβολική «κοινή ταξιαρχία» με ρόλο σταθεροποίησης μετά το τέλος του πολέμου. Όμως τώρα η συζήτηση μετατοπίζεται σε μια δύναμη που θα μπορούσε να εμπλακεί εντός της σύγκρουσης – ακόμη και σε άμεση σύρραξη με τη Ρωσία.

Αναλυτές εκτιμούν ότι αυτή η μετατόπιση σηματοδοτεί προετοιμασία για το σενάριο κατάρρευσης του ουκρανικού μετώπου ή γενικευμένης ρωσικής προέλασης.

Μέσα σε αυτό το τεταμένο πλαίσιο, στη Ρώμη συγκλήθηκε συνάντηση κορυφής εκπροσώπων του λεγόμενου «συνασπισμού των πρόθυμων», όπου συμφωνήθηκε η ίδρυση ενός κοινού αρχηγείου συντονισμού για την μελλοντική ανάπτυξη δυνάμεων στην Ουκρανία.

Εκεί καταγράφηκε και μια αξιοσημείωτη αμερικανική παρουσία: η Washington Post αποκάλυψε ότι στην τελευταία συνάντηση συμμετείχε για πρώτη φορά επίσημη αμερικανική αντιπροσωπεία, υπό τον ειδικό εκπρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ, Keith Kellogg.

Μαζί του βρέθηκαν οι γερουσιαστές Lindsey Graham και Richard Blumenthal – γνωστοί για τη σκληρή γραμμή και για την πρόταση επιβολής δευτερογενών κυρώσεων σε όσους συνεργάζονται εμπορικά με τη Ρωσία.

Η δυτική στρατιωτική δύναμη που σχεδιάζεται θα φέρει την ονομασία «Πολυεθνική Δύναμη Ουκρανίας» – ένα όνομα που υποδηλώνει την πρόθεση για διεθνή κάλυψη και νομιμοποίηση.

Το κεντρικό της αρχηγείο προγραμματίζεται να λειτουργήσει αρχικά στο Παρίσι για τον πρώτο χρόνο και στη συνέχεια να μεταφερθεί στο Λονδίνο, ενώ θα στηθεί και πυρήνας συντονισμού στο ίδιο το Κίεβο.

Γαλλο-βρετανικός παροξυσμός κατά της Ρωσίας-Μακρόν και Στάρμερ έτοιμοι να στείλουν στρατιωτική δύναμη 50.000 ανδρών στην Ουκρανία!

Στόχος – τουλάχιστον επισήμως – η εκπαίδευση και ανασυγκρότηση του ουκρανικού στρατού, καθώς και η διασφάλιση της αεράμυνας και της ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα.

Όμως η αληθινή αποστολή παραμένει ομιχλώδης – καθώς η διαφορά μεταξύ «εκπαίδευσης» και άμεσης εμπλοκής σε μάχες φαίνεται να περιορίζεται σε μια πολιτική απόφαση.

Ακόμη δεν υπάρχει πλήρης κατάλογος των χωρών που προτίθενται να στείλουν στρατεύματα. Πληροφορίες αναφέρουν πως περίπου 30 χώρες έχουν εκφράσει καταρχήν ενδιαφέρον ή προθυμία να συνδράμουν – αν και οι περισσότερες κρατούν χαμηλούς τόνους.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, πάντως, έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν σχεδιάζουν να στείλουν μάχιμους στρατιώτες – τουλάχιστον για την ώρα.

Κεντρικοί εμπνευστές του σχεδίου φέρονται να είναι ο Μακρόν και ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, οι οποίοι περιορίστηκαν σε επικοινωνία μέσω βιντεοδιάσκεψης, επιβεβαιώνοντας πάντως την απόλυτη ετοιμότητα των δύο χωρών να ενεργοποιήσουν τα στρατεύματά τους μόλις τελειώσουν οι εχθροπραξίες – ή σε «ειδικές περιστάσεις», όπως σημειώνουν διπλωματικές πηγές.

Το μεγάλο ερώτημα βέβαια παραμένει αναπάντητο: Όταν τελειώσουν οι εχθροπραξίες, θα υπάρχει Ουκρανία όπως την ξέρουμε; Και ποια μορφή θα έχει;