Η Ευρώπη ένα βήμα από την πολεμική σύρραξη με τη Ρωσία και η Ελλάδα καλείται να αποφασίσει εάν θα πάρει ενεργά μέρος στη σύγκρουση ενώ οι Τούρκοι οργιάζουν σε Αιγαίο, Θράκη και Αν. Μεσόγειο – Τι θα κάνει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη;

Νέα εστία γεωπολιτικής έντασης διαμορφώνεται στη Βαλτική και τη Βόρεια Θάλασσα, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει πιο επιθετικούς τρόπους αντιμετώπισης της ρωσικής ναυτιλιακής δραστηριότητας.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η συζήτηση για μια ειδική ευρωπαϊκή ναυτική αποστολή, η οποία θα μπορούσε να προχωρήσει σε αυστηρότερους ελέγχους και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ακόμη και σε κατασχέσεις πλοίων που συνδέονται με τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου.

Το πρόβλημα είναι ότι μια τέτοια επιλογή δεν αφορά πλέον μόνο κυρώσεις και οικονομικές πιέσεις. Αγγίζει πλέον το πεδίο της στρατιωτικής αντιπαράθεσης.

Η ΒΑΛΤΙΚΗ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΝΕΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΤΑΣΗΣ

Η στρατιωτική παρουσία στην περιοχή αυξάνεται.

Η Σουηδία έχει ενισχύσει την επιτήρηση με κορβέτες και μαχητικά Gripen, ενώ η Ρωσία έχει μετακινήσει πολεμικές μονάδες στη Βαλτική, αυξάνοντας την παρουσία και την επιχειρησιακή ετοιμότητά της. Παράλληλα, πλοία χωρών της Συμμαχίας πραγματοποιούν περιπολίες για την προστασία κρίσιμων υποδομών.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ακόμη και ένα περιστατικό ανάμεσα σε πολεμικά και εμπορικά πλοία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πολύ μεγαλύτερη κρίση.

Και το ερώτημα πλέον είναι εάν η Ευρώπη αντιλαμβάνεται πραγματικά το μέγεθος του κινδύνου που δημιουργεί η σταδιακή στρατιωτικοποίηση της αντιπαράθεσης.

ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΛΟΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ;

Η ΕΕ επιχειρεί να περιορίσει τη δράση του λεγόμενου ρωσικού «σκιώδους στόλου», επικαλούμενη μεταξύ άλλων περιβαλλοντικούς και λόγους ασφάλειας.

Στο τραπέζι βρίσκονται αυστηρότεροι έλεγχοι, επιθεωρήσεις και νομικές διαδικασίες που θα μπορούσαν να επιτρέψουν την ακινητοποίηση πλοίων υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Όμως η Ρωσία έχει ήδη προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής ναυτικού αποκλεισμού ή βίαιης παρεμπόδισης των πλοίων της θα αντιμετωπιστεί ως σοβαρή εχθρική ενέργεια.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το επικίνδυνο σημείο.

Όταν οι κυρώσεις μετατρέπονται σε επιχειρησιακή δράση στη θάλασσα, η απόσταση από ένα οικονομικό μέτρο μέχρι ένα θερμό επεισόδιο μπορεί να γίνει ελάχιστη.

ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ;

Για την Αθήνα το ζήτημα είναι ακόμη πιο δύσκολο.

Η Ελλάδα διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς στόλους παγκοσμίως και, σύμφωνα με το δημοσίευμα, κατέχει περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου. Παράλληλα, η χώρα βρίσκεται σε μια περιοχή όπου η Τουρκία συνεχίζει να αποτελεί βασικό παράγοντα ασφάλειας και έντασης.

Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίζει τη Βαλτική σαν ένα μακρινό ευρωπαϊκό πρόβλημα.

Κάθε νέα υποχρέωση που θα μπορούσε να απαιτήσει ελληνικές ναυτικές μονάδες μακριά από το Αιγαίο πρέπει να εξετάζεται με εξαιρετικά μεγάλη προσοχή.

ΣΚΛΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ

Εδώ προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα για την κυβέρνηση.

Η Αθήνα οφείλει να εξηγήσει με απόλυτη σαφήνεια ποια θα είναι η ελληνική στάση εάν οι Βρυξέλλες ζητήσουν στρατιωτική συμμετοχή σε μια τέτοια αποστολή.

Θα αποσταλούν ελληνικά πολεμικά πλοία στη Βαλτική;

Θα αποδυναμωθεί η παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού στο Αιγαίο;

Και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη εάν την ίδια στιγμή η Τουρκία επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί ένα κενό ελληνικής παρουσίας;

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαντά σε όλα με γενικόλογες αναφορές περί «συμμαχικών υποχρεώσεων».

Οι συμμαχίες είναι σημαντικές. Εξίσου, όμως και ακόμη πιο σημαντική είναι η προστασία της εθνικής ασφάλειας.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΑΚΑΛΥΠΤΟ

Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έχει έναν πολύ συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο ευθύνης.

Το Αιγαίο, η Ανατολική Μεσόγειος και οι θαλάσσιες ζώνες της χώρας δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως δευτερεύουσες προτεραιότητες.

Εάν η Ευρώπη θέλει να αντιμετωπίσει τη Ρωσία στη Βαλτική, πρέπει να υπολογίσει ότι κάθε χώρα έχει τις δικές της κρίσιμες ανάγκες ασφαλείας.

Για την Ελλάδα, η Τουρκία βρίσκεται δίπλα στην πόρτα μας.

Η Ρωσία βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να αγνοείται.

ΤΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΒΑΛΤΙΚΗΣ

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι η κατάσταση φαίνεται να μετακινείται σταδιακά από την οικονομική αντιπαράθεση στη στρατιωτική πίεση.

Η Ευρώπη αυξάνει την επιτήρηση.

Η Ρωσία ενισχύει τη ναυτική της παρουσία.

Τα πολεμικά πλοία πλησιάζουν.

Και οι κανόνες εμπλοκής γίνονται ολοένα πιο αυστηροί.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ένα λάθος, μια παρεξήγηση ή μια απόφαση ενός κυβερνήτη πλοίου μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Η ΑΘΗΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΙ «ΟΧΙ» ΣΕ ΜΙΑ ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ

Η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει αξιόπιστος σύμμαχος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να δίνει λευκή επιταγή σε κάθε στρατιωτική πρωτοβουλία που αποφασίζεται στις Βρυξέλλες.

Η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να προστατεύσει πρώτα την ασφάλεια της χώρας.

Και αυτό απαιτεί ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές.

Δεν μπορεί η Ελλάδα να καλείται να διαθέσει πλοία, προσωπικό και στρατιωτικές δυνατότητες σε μια πιθανή σύγκρουση στη Βαλτική, ενώ την ίδια στιγμή αντιμετωπίζει καθημερινά ένα εξαιρετικά απαιτητικό περιβάλλον στο Αιγαίο.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ

Η αντιπαράθεση με τη Ρωσία έχει ήδη αποκτήσει επικίνδυνες διαστάσεις.

Η δημιουργία μιας ευρωπαϊκής στρατιωτικής αποστολής που θα μπορούσε να εμπλακεί σε παρεμπόδιση ρωσικών πλοίων αυξάνει ακόμη περισσότερο το ρίσκο.

Και αυτό δεν είναι κινδυνολογία.

Είναι η απλή πραγματικότητα μιας περιοχής όπου πολεμικές δυνάμεις δύο αντίπαλων στρατοπέδων επιχειρούν πλέον σε ολοένα μικρότερη απόσταση.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η Ευρώπη είναι έτοιμη να αναλάβει το ρίσκο μιας πραγματικής στρατιωτικής σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Και για την Ελλάδα υπάρχει ένα ακόμη πιο κρίσιμο ερώτημα:

Είναι έτοιμη η κυβέρνηση να διασφαλίσει ότι, μέσα σε αυτή τη γεωπολιτική θύελλα, το Αιγαίο δεν θα μείνει ούτε στιγμή χωρίς την απαραίτητη ελληνική ναυτική παρουσία;

Γιατί μια κρίση στη Βαλτική μπορεί να ξεκινήσει μακριά από την Ελλάδα.

Οι συνέπειές της, όμως, μπορεί να φτάσουν πολύ πιο κοντά απ’ όσο φανταζόμαστε.