Jerusalem Post: Ο Ερντογάν έστησε το «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» γιατί τρέμει τον άξονα Ελλάδας-Κύπρου με Ισραήλ και Ινδία στην Ανατολική Μεσόγειο

Η νέα γεωπολιτική εξίσωση που διαμορφώνεται μετά τη συμφωνία Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν και ο ρόλος Αθήνας και Λευκωσίας.

Jerusalem Post: Ο Ερντογάν έστησε το «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» γιατί τρέμει τον άξονα Ελλάδας-Κύπρου με Ισραήλ και Ινδία στην Ανατολική Μεσόγειο

Η νέα αμυντική συμφωνία ανάμεσα στην Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, γνωστή ως «Σύμφωνο της Μέκκας», αναδιατάσσει με ταχύτητα τις ισορροπίες σε μια ήδη εξαιρετικά εύφλεκτη περιοχή. Και, σύμφωνα με τη Jerusalem Post, η εξέλιξη αυτή δεν προκαλεί μόνο ανησυχία στους περιφερειακούς αντιπάλους της Άγκυρας, αλλά λειτουργεί ως καταλύτης για τη συγκρότηση ενός νέου στρατηγικού πλέγματος, στο οποίο Ελλάδα και Κύπρος αποκτούν κομβική θέση.

Η ισραηλινή εφημερίδα περιγράφει μια γεωπολιτική πραγματικότητα που αρχίζει να παίρνει νέα μορφή: από τη μία πλευρά ένας ενισχυμένος άξονας Άγκυρας – Ριάντ – Ισλαμαμπάντ και από την άλλη ένα υπό διαμόρφωση αντίβαρο, με το Ισραήλ, την Ινδία, την Ελλάδα και την Κύπρο να έχουν λόγους να συντονίσουν ακόμη στενότερα τις κινήσεις τους.

Η συμφωνία, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας άμυνας που παραπέμπει σε «Άρθρο 5» του ΝΑΤΟ, αποκτά ιδιαίτερο βάρος εξαιτίας της συμμετοχής του Πακιστάν, μιας πυρηνικής δύναμης. Η εξέλιξη αυτή, όπως επισημαίνεται στην ανάλυση της Jerusalem Post, έχει ήδη αρχίσει να προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις πολύ πέρα από τα σύνορα των τριών χωρών.

Ενδεικτική της νέας κινητικότητας είναι και η επικοινωνία του Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι. Το Νέο Δελχί παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τη σύσφιξη των σχέσεων της Τουρκίας με το Πακιστάν, τον ιστορικό του αντίπαλο, καθώς στην εξίσωση προστίθενται πλέον η οικονομική ισχύς της Σαουδικής Αραβίας και οι δυνατότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η «Ασπίδα» της Μεσογείου: Αθήνα και Λευκωσία στο προσκήνιο

Το σημείο, ωστόσο, όπου η νέα γεωπολιτική εξίσωση αποκτά άμεσο ελληνικό και κυπριακό ενδιαφέρον είναι η Ανατολική Μεσόγειος.

Η Jerusalem Post υπενθυμίζει ότι το Ισραήλ, έχοντας αντιληφθεί εγκαίρως τη διεύρυνση των τουρκικών φιλοδοξιών υπό τον Ταγίπ Ερντογάν, προχώρησε τα προηγούμενα χρόνια σε μια συστηματική αναβάθμιση των σχέσεών του με την Ελλάδα και την Κύπρο. Άμυνα, ασφάλεια, ενέργεια και περιφερειακή συνεργασία αποτέλεσαν τους βασικούς πυλώνες ενός πλέγματος που σήμερα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική αξία.

Και πλέον, σύμφωνα με την ισραηλινή ανάλυση, η συγκεκριμένη σχέση φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα φάση, καθώς οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και η ενίσχυση του τουρκικού περιφερειακού αποτυπώματος δημιουργούν πρόσθετες πιέσεις.

«Οι σχέσεις αυτές είναι πιθανό να ενισχυθούν περαιτέρω μετά το Σύμφωνο της Μέκκας, καθώς Αθήνα και Λευκωσία συμμερίζονται τις ισραηλινές ανησυχίες για ενδεχόμενη διεύρυνση του τουρκικού αποτυπώματος», υπογραμμίζει η ανάλυση.

Πρόκειται για μια διαπίστωση που μεταφέρει το κέντρο βάρους της νέας γεωπολιτικής αντιπαράθεσης στην Ανατολική Μεσόγειο. Η εμβάθυνση της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως μια περιφερειακή σύμπραξη, αλλά ως πιθανό στοιχείο μιας ευρύτερης αρχιτεκτονικής ασφάλειας.

Jerusalem Post: Ο Ερντογάν έστησε το «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» γιατί τρέμει τον άξονα Ελλάδας-Κύπρου με Ισραήλ και Ινδία στην Ανατολική Μεσόγειο

Η ενίσχυση του τουρκικού άξονα με το Ριάντ και το Ισλαμαμπάντ δημιουργεί, σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, μια νέα πραγματικότητα. Τα κράτη που αισθάνονται ότι απειλούνται από τη διεύρυνση αυτής της επιρροής μπορεί να έχουν διαφορετικές αφετηρίες και προτεραιότητες, διαθέτουν όμως ένα κοινό συμφέρον: να περιορίσουν την τουρκική διείσδυση και να αποτρέψουν τη δημιουργία ενός νέου ισχυρού γεωπολιτικού μπλοκ.

Συναγερμός από το Ισραήλ

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Ισραηλινός Υπουργός Διασποράς, Αμιχάι Τσίκλι, ο οποίος προειδοποίησε για τις επιπτώσεις της νέας συμφωνίας. Ο ίδιος χαρακτήρισε τη Συμμαχία της Μέκκας «πολύ επικίνδυνη εξέλιξη», επισημαίνοντας παράλληλα ότι η Άγκυρα βρίσκεται σε άμεση αντιπαράθεση με το Ισραήλ και ότι η κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση στην περιοχή της Μεσογείου.

Η παρέμβασή του δεν περιορίστηκε στην καταγραφή του κινδύνου. Συνοδεύτηκε από μια σαφή στρατηγική πρόταση προς την ισραηλινή ηγεσία: περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων με την Ελλάδα και την Κύπρο, με στόχο τη δημιουργία ενός ισχυρού περιφερειακού αναχώματος απέναντι στην Τουρκία.

Ποια ήταν η ξεκάθαρη, δημόσια απάντηση-πρότασή του προς την ισραηλινή ηγεσία; Το Ισραήλ πρέπει εδώ και τώρα να εμβαθύνει τις στρατηγικές του σχέσεις με την Κύπρο και την Ελλάδα, δημιουργώντας ένα αδιαπέραστο τείχος απέναντι στην Τουρκία. Αν σε αυτόν τον άξονα προστεθεί (έστω και σιωπηρά) η υπερδύναμη της Ινδίας –η οποία θέλει διακαώς να μπλοκάρει την επιρροή της Τουρκίας υπέρ του Πακιστάν– τότε ο Ερντογάν θα βρει απέναντί του έναν συνασπισμό ικανό να «πνίξει» τα επεκτατικά του όνειρα στη Μεσόγειο.

Έτσι, μπροστά σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, σχηματίζεται σταδιακά ένα τετράγωνο στρατηγικής σημασίας: Ισραήλ, Ινδία, Ελλάδα και Κύπρος. Τέσσερις χώρες με διαφορετικές δυνατότητες, διαφορετικές γεωγραφικές αφετηρίες και διαφορετικά συμφέροντα, οι οποίες όμως συγκλίνουν σε ένα κρίσιμο σημείο: στην ανάγκη να ανακοπεί η περαιτέρω διεύρυνση της τουρκικής επιρροής.

Η Ανατολική Μεσόγειος, συνεπώς, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο μιας ευρύτερης αναμέτρησης ισχύος. Και αυτή τη φορά, το διακύβευμα δεν αφορά μόνο τα θαλάσσια σύνορα, την ενέργεια ή τις διμερείς σχέσεις. Αφορά το ποιοι θα διαμορφώσουν την επόμενη αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή και ποιοι θα βρεθούν απέναντι σε ποιον όταν η νέα γεωπολιτική σκακιέρα αρχίσει να παίρνει οριστική μορφή.