Καίνε τα δάση για να “φυτέψουν” ανεμογεννήτριες – Μετά την Εύβοια ήλθε η σειρά του Έβρου – 217 ανεμογεννήτριες από δανέζικη εταιρεία και περιμένουν στην …ουρά άλλες 850 !

Δεν είναι θεωρία συνωμοσίας,είναι η απόλυτη αλήθεια! Μετά τις καμμένες βουνοκορφές της Εύβοιας,που γέμισαν με ανεμογεννήτριες,σειρά παίρνουν οι καμμένες δασικές εκτάσεις του Έβρου.

Ήδη μια δανέζικη εταιρεία ανακοίνωσε ότι αδειοδοτήθηκε για 217 ανεμογεννήτριες,ενώ πληροφορίες του europost.gr αναφέρουν ότι παίρνουν σειρά άλλες …850 ανεμογεννήτριες για τοποθέτηση τους επόμενους μήνες!

Τι περίεργη…” σύμπτωση”,λοιπόν!
Εκεί που ξαφνικά λαμπαδιαζουν τα δάση μας,έρχονται μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και….” σαν έτοιμοι από καιρό” φτιάχνουν τα δικά τους ” τερατώδη δάση” από ανεμογεννήτριες,προκαλώντας τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές στο οικοσύστημα και στο περιβάλλον!

Από την πλευρά της η Κυβέρνηση παριστάνει την ανηξερη( αλλά,αποπλανηθεισα ωστόσο …Αρσακειαδα…) και ο χορός των δισεκατομμυρίων καλά κρατεί!

Θα συνεχισθεί αυτό το αισχος μπροστά στα μάτια μας ; Αν δεν αντιδράσουμε ως τοπικές κοινωνίες,αλλά και ως Έλληνες πολίτες ,η απάντηση είναι,δυστυχώς ” ναι !”…

Πιο αναλυτικά τώρα πληροφορίες που προέρχονται από τοπικά ΜΜΕ περιγράφουν την κατάσταση ως εξής:

Δεν είναι πια μυστικό ότι όπου η φωτιά αφήνει το καταστροφικό της σημάδι, οι ανεμογεννήτριες εμφανίζονται σαν σιωπηλοί εισβολείς, εκμεταλλευόμενες την αδυναμία της φύσης και την απελπισία των κατοίκων. Αυτή η επαναλαμβανόμενη τακτική, που μοιάζει σχεδιασμένη με μαθηματική ακρίβεια, γεννά ερωτήματα. Μπορεί να είναι τυχαίο ότι τα δάση, που κάποτε στέκονταν περήφανα, μετατρέπονται σε πεδία βιομηχανικής εκμετάλλευσης; Η απάντηση κρύβεται σε μια σκληρή αλήθεια που κανείς δεν τολμά να πει φωναχτά.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την αινιγματική δήλωσή του ότι η Ελλάδα θα γίνει «η μπαταρία της Ευρώπης», φαίνεται να έχει ρίξει το θεμέλιο για αυτό το σχέδιο, το οποίο τώρα παίρνει σάρκα και οστά στον Έβρο. Η φράση αυτή, που κάποτε ακούστηκε σαν όραμα προόδου, μοιάζει πλέον να κρύβει μια σκοτεινή πρόθεση: η συστηματική εκμετάλλευση των καμένων εκτάσεων για την εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, με τις πυρκαγιές να λειτουργούν ως προπέτασμα για την υλοποίηση αυτού του οράματος. Τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτό το σενάριο – είναι ένας καλά μελετημένος χορός ανάμεσα σε καταστροφή και κέρδος, όπου η φύση πληρώνει το τίμημα και η Ελλάδα χάνει την ψυχή της, μετατρεπόμενη σε εργαλείο ξένων ενεργειακών φιλοδοξιών.

Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά 217 ανεμογεννήτριες σχεδιάζει να εγκαταστήσει στον Έβρο η δανέζικη εταιρεία αιολικής ενέργειας European Wind Farms, σύμφωνα με ανακοίνωση της Εταιρείας Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης.

Από αυτές, οι 91 προβλέπεται να τοποθετηθούν μέσα στην περιοχή που καταστράφηκε από τη μεγάλη πυρκαγιά του 2023, ενώ οι υπόλοιπες 126 σε εκτάσεις που αποτελούν κρίσιμα ενδιαιτήματα για προστατευόμενα είδη και οικοτόπους.

Το δυστύχημα είναι ότι οι προαναφερόμενες καταστάσεις ενισχύουν το αφήγημα που συνδέει τις πυρκαγιές με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, κάτι που οι εκπρόσωποι του αιολικού λόμπι της χώρας χαρακτηρίζουν «μύθο», ενώ κυβερνητικά στελέχη το έχουν αποδώσει σε θεωρίες των ψεκασμένων.

Η Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης καταγγέλλει ότι τα σχέδια αυτά παραβιάζουν ακόμη και την εγκεκριμένη Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη για τον Έβρο και τη Ροδόπη, καθώς προβλέπουν την εγκατάσταση ανεμογεννητριών εντός Ζωνών Προστασίας της Φύσης – περιοχές στις οποίες η τοποθέτησή τους απαγορεύεται, όπως αναφέρει το e-evros.gr

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αίτηση της ίδιας εταιρείας για αιολικό σταθμό στη θέση «Αμπέλια 2», κοντά στον οικισμό της Μελίας του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Το σημείο αυτό βρίσκεται ακριβώς πάνω στην έκταση όπου, από τον χειμώνα του 2024, υλοποιείται πρόγραμμα αναδάσωσης με 48.000 δενδρύλλια, ως η μοναδική περιοχή που κρίθηκε κατάλληλη για άμεση αποκατάσταση μετά την περσινή πυρκαγιά λόγω των πολλαπλών προηγούμενων καταστροφών. Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών, τονίζει η ανακοίνωση, θα υπονόμευε ευθέως τις προσπάθειες αυτές, ακυρώνοντας τη δουλειά που έχει ήδη γίνει.

Η Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης επισημαίνει ότι η αναστάτωση αυτή θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν το Υπουργείο Περιβάλλοντος είχε κινηθεί άμεσα μετά την πυρκαγιά του 2023 για να ρυθμίσει νομικά το ζήτημα της αδειοδότησης αιολικών σταθμών στον Έβρο και τη Ροδόπη. Αντί για σαφείς ρυθμίσεις, το Υπουργείο περιορίστηκε σε προφορικές εξαγγελίες χωρίς καμία νομική ισχύ, παρότι έχει στα χέρια του όλα τα απαραίτητα στοιχεία:

Την πρόταση εννέα περιβαλλοντικών οργανώσεων, που κατατέθηκε τον Οκτώβριο του 2023 και δεν έχει απαντηθεί.

Τη μελέτη του ίδιου του Υπουργείου, που ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2024 και έκτοτε παραμένει στα συρτάρια, χωρίς να κοινοποιηθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Στο μεταξύ, οι επενδυτές συνεχίζουν να υποβάλλουν αιτήσεις για περιβαλλοντική αδειοδότηση, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες καλούνται να γνωμοδοτήσουν χωρίς καμία κατεύθυνση από το Υπουργείο.

Η ανακοίνωση καταλήγει με προειδοποίηση ότι η καθυστέρηση λήψης αποφάσεων και η απουσία θεσμικής θωράκισης δημιουργούν σοβαρό κίνδυνο να χαθούν οι τελευταίες ευκαιρίες αποκατάστασης των καμένων οικοσυστημάτων του Έβρου και να αλλοιωθεί οριστικά η φυσιογνωμία των προστατευόμενων περιοχών.

Περισσότερες πληροφορίες:

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2023, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοίνωσε την αναστολή των οικονομικών δραστηριοτήτων στην πληγείσα από την πυρκαγιά περιοχή του Έβρου, ωστόσο σχεδόν δύο χρόνια μετά δεν έχουν ακόμη ληφθεί κατάλληλα και επαρκή μέτρα σχετικά με αυτό το ζήτημα. Μπορείτε να δείτε την ανακοίνωση του υπουργού εδώ.

Στις 27 Οκτωβρίου 2023, εννέα περιβαλλοντικές οργανώσεις έστειλαν επείγουσα επιστολή προς το ΥΠΕΝ με συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις, καλώντας το υπουργείο να αναστείλει με νομοθετική ρύθμιση για τουλάχιστον τρία χρόνια τα δυνητικά επιβλαβή έργα (όχι τα ωφέλιμα) και τις δραστηριότητες εντός των καμένων εκτάσεων και ειδικότερα για τα έργα αιολικής ενέργειας, την αναστολή τους και στις παρακείμενες, κρίσιμες για τα πουλιά, περιοχές του Έβρου και της Ροδόπης. Μπορείτε να δείτε την επιστολή εδώ.

Στις 6 Νοεμβρίου 2023, ο Υπουργός Περιβάλλοντος απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση ανακοίνωσε ότι τον πρώτο λόγο έχει η επιστήμη και ότι η συνέχιση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης στην πληγείσα περιοχή θα βασιστεί σε επιστημονική μελέτη που θα εκπονηθεί. Μπορείτε να δείτε τη σχετική συνεδρίαση εδώ.

Η μελέτη ανατέθηκε από τον ΟΦΥΠΕΚΑ στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης του Πανεπιστημίου Κρήτης και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2024, προτείνοντας την αναστολή των αιολικών σταθμών (καθώς και άλλων έργων) στην καμένη έκταση και στις γειτονικές άκαφτες περιοχές που όμως αποτελούν κατάλληλα ενδιαιτήματα για τα αρπακτικά πουλιά. Έως και σήμερα η μελέτη δεν έχει αναρτηθεί δημόσια και δεν έχει κοινοποιηθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες που γνωμοδοτούν ή αποφασίζουν για την αδειοδότηση των αιολικών σταθμών.

Ο αιολικός σταθμός «ΑΜΠΕΛΙΑ 2» αποτελείται από 4 ανεμογεννήτριες συνολικής ισχύος 16,8 MW και σχεδιάζεται περίπου 2 χλμ. βορειοδυτικά του οικισμού Μελία, του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Εκτός από αυτόν, άλλοι δύο αιολικοί σταθμοί («ΔΕΡΒΕΝΙ» και «ΙΣΩΜΑΤΑ 1») της εταιρείας EUROPEAN WIND FARMS έχουν υποβληθεί για περιβαλλοντική αδειοδότηση στην καμένη περιοχή και η διαδικασία έγκρισης ή απόρριψης τους δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Η Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας της Θράκης έχει αναρτήσει σχόλια στη δημόσια διαβούλευση εκφράζοντας την αρνητική της θέση για την περιβαλλοντική αδειοδότηση του αιολικού σταθμού. Μπορείτε να δείτε τα σχόλια της ΕΠΒΘ εδώ.

Τον Ιούλιο 2024, η Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού περιβάλλοντος του ΥΠΕΝ ανακήρυξε ανάδοχο αποκατάστασης και αναδάσωσης της περιοχής που σχεδιάζεται ο αιολικός σταθμός την Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας της Θράκης, η οποία, βάσει εγκεκριμένης μελέτης, υλοποιεί την αναδάσωση με ιδίους πόρους. Το έργο ξεκίνησε το 2024 και θα ολοκληρωθεί το 2027, πραγματοποιώντας φυτεύσεις δέντρων σε μια έκταση 1146 στρεμμάτων. Από τον Δεκέμβριο του 2024 έως τον Φεβρουάριο του 2025 φυτεύτηκαν συνολικά 47.946 δέντρα, επιδιώκοντας τη δημιουργία ενός «ψηλού δάσους» στο μέλλον, με μίξη διαφορετικών ειδών δέντρων (δρύες, πεύκα, γαύροι, φράξοι, σφενδάμια και αγριοκερασιές), που θα συμβάλει στις παράλληλες δράσεις αποκατάστασης των καμένων περιοχών, στη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα των δασικών οικοσυστημάτων και στη διατήρηση των σπάνιων αρπακτικών πουλιών της περιοχής.