Κατάθεση “ψυχής” από τον Πύρρο Δήμα : «Στα λεωφορεία κρατιόμουν με τα δυο μου χέρια για να μην φοβούνται τις τσέπες τους, με πείραζε πολύ»

Τετ α Τετ με τον Τάσο Τρύφωνος βρέθηκε ο Πύρρος Δήμας, το απόγευμα της Κυριακής, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην Κυπριακή τηλεόραση. Μεταξύ άλλων, ο Χρυσός μας Ολυμπιονίκης γύρισε πίσω στον χρόνο και μίλησε για τις ημέρες που ήρθε από την Αλβανία στην Ελλάδα και τις ρατσιστικές συμπεριφορές που συνάντησε τότε.

Πιο συγκεκριμένα, ο Πύρρος Δήμας εξομολογήθηκε χαρακτηριστικά πως «ήταν να φύγω αεροπορικώς, είχε ομίχλη, δεν πέταξα ποτέ με την Ολυμπιακή. Υποχρεώθηκα να πάρω τον γείτονα, που ήταν στον τρίτο όροφο, με τον οποίο φύγαμε στη 1 τη νύχτα με ταξί από τα Τίρανα. Πηγαίνοντας για το αεροδρόμιο, από το οποίο τελικά δεν έφυγα ποτέ, είχα κλείσει την τσάντα και φεύγοντας με το ταξί σκέφτηκα πως μπορώ να πάρω περισσότερα πράγματα γιατί είχα τον φόβο με το βάρος. Ε, στην τσάντα μπήκε και ο γάτος μου! Χώθηκε μέσα στα ρούχα μου, ναι».

«Μέχρι που πέρασε και το τελωνείο, δεν έβγαλε κιχ ο γάτος. Με περίμενε από εδώ άλλο ταξί, γιατί ο αδελφός μου είχε φύγει στις 15 Ιανουαρίου και γω είχα φύγει στις 7 Φεβρουαρίου. Τα δεύτερα γενέθλια μου. 13 Οκτωβρίου είναι τα γενέθλια μου και 7 Φεβρουαρίου είναι τα δεύτερα γενέθλια μου».

«Τότε, φαντάσου, στη Νέα Σμύρνη, που θυμάμαι εγώ, ξεκίνησαν να μπαίνουν οι πρώτες πόρτες ασφαλείας. Δεν υπήρχαν μέχρι τότε, μιλάμε για το ’91. Έμπαινα στο σούπερ μάρκετ, γυρνούσαν όλοι και έλεγαν «πρόσεξε τον αυτόν, έχε το νου σου». Σίγουρα το είχαμε λίγο αυτό το «φρέσκο». Με πείραζε πάρα πολύ. Θυμάμαι ότι έμπαινα στα λεωφορεία και κρατούσα και τα δύο χέρια, όχι με το ένα χέρι, για να μην φοβούνται τις τσέπες τους γιατί όλοι κοιτιόντουσαν μεταξύ τους να μην τους αρπάξω το πορτοφόλι» περιέγραψε, εν συνεχεία, ο Πύρρος Δήμας στη νέα τηλεοπτική του συνέντευξη.

«Γίνονταν όμως, συνέβαινε, γιατί τότε είχαν ανοίξει τα σύνορα και οι φυλακές και είχαν έρθει εδώ πολλοί επικίνδυνοι άνθρωποι. Οπότε ήταν λογικό ο κόσμος να φοβάται και μαζί με τα ξερά καίγονταν και τα χλωρά, έτυχε να μας παίρνει η μπάλα όλους μας».