Μέση Ανατολή: «Θα μας εξοντώσουν μέσα σε λίγα λεπτά!»-Η σοκαριστική αλήθεια για την κατάρρευση του Αμερικανικού Στρατού- Πώς ο αποτυχημένος πόλεμος του Τραμπ στο Ιράν μπορεί να σημάνει το τέλος της παγκόσμιας κυριαρχίας των Αμερικανών!

Ο Αμερικανικός Στρατός δεν βιώνει απλώς μια περίοδο αμφισβήτησης ή οργανωτικών δυσλειτουργιών.

Μέση Ανατολή: «Θα μας εξοντώσουν μέσα σε λίγα λεπτά!»-Η σοκαριστική αλήθεια για την κατάρρευση του Αμερικανικού Στρατού- Πώς ο αποτυχημένος πόλεμος του Τραμπ στο Ιράν μπορεί να σημάνει το τέλος της παγκόσμιας κυριαρχίας των Αμερικανών!

Σύμφωνα με ολοένα και περισσότερες επικριτικές φωνές από το εσωτερικό του στρατιωτικού κόσμου, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια βαθιά, δομική κρίση που απειλεί να μετατραπεί σε ιστορική κατάρρευση της επιχειρησιακής του ισχύος.

Πίσω από τις εντυπωσιακές παρουσιάσεις στο Κογκρέσο, τα πανάκριβα προγράμματα στρατολόγησης και τις επίσημες διαβεβαιώσεις περί ετοιμότητας, πολλοί υποστηρίζουν ότι η αμερικανική πολεμική μηχανή υπονομεύεται από τις ίδιες τις παθογένειες της ηγεσίας της.

Μια εδραιωμένη στρατιωτική γραφειοκρατία φέρεται να έχει θέσει σε δεύτερη μοίρα τη μαχητική αποτελεσματικότητα, δίνοντας προτεραιότητα στην προσωπική ανέλιξη, τη διατήρηση προνομίων και τις στενές σχέσεις με τη βιομηχανία των εξοπλισμών.

Στρατηγοί της «άνεσης» και το νεκροταφείο των δισεκατομμυρίων

Ο Συνταγματάρχης Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ, μαζί με σειρά στρατιωτικών αναλυτών, εκπέμπει σήμα κινδύνου για την κατάσταση που επικρατεί στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Όπως επισημαίνουν, το πρόβλημα δεν αφορά την έλλειψη χρηματοδότησης, αλλά τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται οι τεράστιοι διαθέσιμοι πόροι.

Παρά τα αστρονομικά κονδύλια που εγκρίνονται κάθε χρόνο, η στρατιωτική ηγεσία εξακολουθεί να επενδύει σε επιχειρησιακά δόγματα και οργανωτικές δομές που παραπέμπουν περισσότερο στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου παρά στις απαιτήσεις των σύγχρονων πολέμων.

Προγράμματα-φαντάσματα

Το πρόγραμμα «Future Combat Systems» απορρόφησε περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια, χωρίς ποτέ να αποδώσει το επιχειρησιακό αποτέλεσμα που είχε υποσχεθεί, αποτελώντας χαρακτηριστικό παράδειγμα δαπανηρού σχεδιασμού χωρίς ουσιαστική εφαρμογή. Αντίστοιχα, το «Warfighter Information Network» κατέληξε να κοστίσει ακόμη 6 δισεκατομμύρια δολάρια, χωρίς να δικαιολογήσει τις αρχικές προσδοκίες.

Καταστολή της καινοτομίας

Κριτικοί του συστήματος υποστηρίζουν ότι οι πραγματικά καινοτόμες προτάσεις συχνά προσκρούουν σε ένα τείχος γραφειοκρατικών αντιστάσεων. Οτιδήποτε αμφισβητεί τα καθιερωμένα επιχειρησιακά μοντέλα ή απειλεί την ισορροπία ισχύος στους ανώτατους βαθμούς τείνει να παραγκωνίζεται, ενώ δισεκατομμύρια συνεχίζουν να διοχετεύονται σε αμφιλεγόμενα τεχνολογικά προγράμματα και αναβαθμίσεις παλαιότερων οπλικών συστημάτων.

Η «περιστρεφόμενη πόρτα» του Πενταγώνου

Ένα ακόμη ζήτημα που προκαλεί έντονες συζητήσεις είναι η διαρκής μετακίνηση ανώτατων αξιωματούχων μεταξύ του Πενταγώνου και μεγάλων αμυντικών εταιρειών. Για πολλούς επικριτές, η πρακτική αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα σχετικά με τα κίνητρα πίσω από σημαντικές στρατιωτικές αποφάσεις και προμήθειες.

Η διασπορά δυνάμεων και η «κούφια» αυτοκρατορία των 800 βάσεων

Η τεράστια γεωγραφική διασπορά των αμερικανικών δυνάμεων αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα ανησυχίας. Με περίπου 200.000 στρατιωτικούς κατανεμημένους σε εκατοντάδες βάσεις ανά τον κόσμο, από την Αφρική μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Ασία, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο ο αμερικανικός στρατός μπορεί να συγκεντρώσει γρήγορα και αποτελεσματικά τη μαχητική του ισχύ σε μια κρίσιμη αναμέτρηση.

Το μάθημα του Μακάρθουρ

Η ιστορική εμπειρία, ήδη από το 1932, ανέδειξε τους κινδύνους της υπερβολικής διασποράς στρατιωτικών δυνάμεων. Η ανάπτυξη μικρών αποσπασμάτων σε πολλαπλά μέτωπα ενδέχεται να περιορίζει σημαντικά την ικανότητα ενός στρατού να αντιδράσει συντονισμένα απέναντι σε έναν ισχυρό και τεχνολογικά προηγμένο αντίπαλο.

Ασκήσεις που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απειλές

Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι σημαντικό μέρος των στρατιωτικών ασκήσεων εξακολουθεί να βασίζεται στην παραδοχή της απόλυτης αεροπορικής υπεροχής των Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, η ταχύτατη εξέλιξη των αντιαεροπορικών συστημάτων, των πυραυλικών όπλων μεγάλου βεληνεκούς και των σμηνών μη επανδρωμένων αεροσκαφών δημιουργεί ένα εντελώς διαφορετικό πεδίο μάχης.

«Ασκήσεις-αυτοκτονία: Οι αμερικανικές δυνάμεις συνεχίζουν να εκτελούν ασκήσεις αεροαποβάσεων υποθέτοντας απόλυτη υπεροχή. Απέναντι στα σύγχρονα αντιαεροπορικά δίκτυα, το πυραυλικό πυροβολικό και τα σμήνη drones της Ρωσίας, της Κίνας ή του Ιράν, οι αλεξιπτωτιστές θα εξοντώνονταν μέσα σε ελάχιστα λεπτά!»

Ο θάνατος των Ταξιαρχιών

Οι Μαχητικές Ομάδες Ταξιαρχίας (Brigade Combat Teams – BCT), που για χρόνια αποτέλεσαν τον πυρήνα της αμερικανικής χερσαίας ισχύος, θεωρούνται πλέον από αρκετούς ειδικούς ιδιαίτερα ευάλωτες απέναντι στα σύγχρονα όπλα ακριβείας μεγάλης εμβέλειας, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητά τους σε μια σύγκρουση υψηλής έντασης.

Μέση Ανατολή: «Θα μας εξοντώσουν μέσα σε λίγα λεπτά!»-Η σοκαριστική αλήθεια για την κατάρρευση του Αμερικανικού Στρατού- Πώς ο αποτυχημένος πόλεμος του Τραμπ στο Ιράν μπορεί να σημάνει το τέλος της παγκόσμιας κυριαρχίας των Αμερικανών!

Η κρίση στρατολόγησης και το πολιτισμικό μπλακ άουτ

Η κρίση δεν περιορίζεται στα οπλικά συστήματα και τη στρατηγική. Επεκτείνεται και στο ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο αποτελεί τον σημαντικότερο πολλαπλασιαστή ισχύος κάθε στρατού.

Έλλειμμα προσωπικού

Οι δυσκολίες στρατολόγησης που αντιμετωπίζουν οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν λάβει μεγάλες διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. Η μειωμένη διάθεση των νέων να ακολουθήσουν στρατιωτική καριέρα έχει οδηγήσει σε προβληματισμό σχετικά με τη διατήρηση των απαιτούμενων ποιοτικών και ποσοτικών προδιαγραφών.

Ατροφία πολεμικών δεξιοτήτων

Η εικοσαετής εμπλοκή σε επιχειρήσεις ανταρτοπολέμου και αποστολές σταθεροποίησης φέρεται να έχει περιορίσει την εμπειρία μεγάλου μέρους του σώματος των αξιωματικών σε συμβατικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, που απαιτούν διαφορετική στρατηγική σκέψη και επιχειρησιακές δεξιότητες.

Γραφειοκρατικός εφιάλτης

Παράλληλα, η διόγκωση των διοικητικών διαδικασιών και η έμφαση σε εσωτερικές αξιολογήσεις και αναφορές ετοιμότητας δημιουργούν, σύμφωνα με τους επικριτές, ένα περιβάλλον στο οποίο η πραγματική επιχειρησιακή ικανότητα δεν αποτελεί πάντοτε την ύψιστη προτεραιότητα.

Η ύστατη προειδοποίηση: Δεν θα υπάρξει δεύτερη ευκαιρία

Οι στρατηγικοί αντίπαλοι των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν αφιερώσει δύο ολόκληρες δεκαετίες μελετώντας τις αδυναμίες του αμερικανικού στρατιωτικού μοντέλου και επενδύοντας στην ανάπτυξη οπλικών συστημάτων που μπορούν να εκμεταλλευτούν τα επιχειρησιακά του κενά.

Σε περίπτωση μιας μεγάλης σύγκρουσης ανάλογης με εκείνη της Κορέας, αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βρεθούν αντιμέτωπες με πρωτόγνωρες προκλήσεις, οι οποίες δεν θα επιτρέψουν τα περιθώρια προσαρμογής που υπήρχαν σε προηγούμενες πολεμικές αναμετρήσεις.

«Αν η Ουάσινγκτον δεν επιβάλει κάθαρση στην κορυφή της διοίκησης και ριζικό ανασχεδιασμό των μονάδων από το μηδέν, η πρώτη μάχη του επόμενου πολέμου θα τελειώσει με μια συντριπτική στρατηγική ήττα. Και στον σύγχρονο πόλεμο, δεύτερη ευκαιρία δεν υπάρχει!»

Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι εάν ο ισχυρότερος στρατός του πλανήτη διαθέτει ακόμη τον χρόνο και τη βούληση να αναθεωρήσει τις στρατηγικές του επιλογές πριν βρεθεί αντιμέτωπος με μια κρίση που δεν θα μπορεί πλέον να διαχειριστεί.