Νέος, τεράστιος, κρατήρας ανακαλύφθηκε στο Φεγγάρι – Με μέγεθος μεγαλύτερο από το Κολοσσαίο και βάθος έως 48 μέτρα – Η σύγκρουση που συμβαίνει μια φορά κάθε 132 χρόνια και τα συγκλονιστικά μυστικά της

Ένα εντυπωσιακό σημάδι μιας κοσμικής σύγκρουσης που συνέβη πριν από περίπου δύο χρόνια εντόπισαν οι επιστήμονες στην επιφάνεια της Σελήνης.

Πρόκειται για έναν τεράστιο νέο κρατήρα, διαμέτρου περίπου 220-222 μέτρων και βάθους έως περίπου 43-48 μέτρα, ο οποίος ξεπερνά σε μέγεθος το περίφημο Κολοσσαίο της Ρώμης. Η ανακάλυψη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η δημιουργία ενός κρατήρα τέτοιου μεγέθους εκτιμάται ότι συμβαίνει περίπου μία φορά κάθε 132 χρόνια.

ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

Το εντυπωσιακότερο στοιχείο είναι ότι η ίδια η πρόσκρουση δεν καταγράφηκε τη στιγμή που συνέβη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ένα κομμάτι αστεροειδούς ή κομήτη, με μέγεθος που πιθανώς αντιστοιχούσε σε ένα κτίριο τριών έως έξι ορόφων, χτύπησε τη Σελήνη μεταξύ 11 Απριλίου και 22 Μαΐου 2024.

Η σύγκρουση ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να αναδιαμορφώσει την επιφάνεια σε μεγάλη έκταση, εκτοξεύοντας σε απόσταση σκόνη και σεληνιακό υλικό.

ΤΟ «ΤΕΡΑΣ» ΚΡΥΒΟΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Το νέο χαρακτηριστικό εντοπίστηκε χάρη στα δεδομένα του Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη εδώ και χρόνια.

Ο ερευνητής Ρόμπερτ Βάγκνερ εντόπισε τις ενδείξεις του κρατήρα στις 24 Οκτωβρίου 2025, όταν ανέλυε εικόνες της σεληνιακής επιφάνειας.

Οι επιστήμονες χρειάστηκε στη συνέχεια να συγκρίνουν παλαιότερες και νεότερες εικόνες, ώστε να επιβεβαιώσουν ότι δεν επρόκειτο για διαφορετικό φωτισμό ή κάποια άλλη μεταβολή της εικόνας.

Οι λεπτομερέστερες φωτογραφίες αποκάλυψαν τελικά το πραγματικό μέγεθος της δομής.

ΤΟ ΟΝΟΜΑΣΑΝ «MCGETCHIN»

Ο νέος κρατήρας πήρε το όνομα McGetchin, προς τιμήν του επιστήμονα Τομ ΜακΓκέτσιν, πρώην διευθυντή του Lunar and Planetary Institute στο Χιούστον.

Το μέγεθός του τον καθιστά περίπου τρεις φορές μεγαλύτερο από τον προηγούμενο νεοσχηματισμένο κρατήρα που είχε εντοπιστεί από το Lunar Reconnaissance Orbiter πριν από περίπου μία δεκαετία.

ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΜΟΝΟ Ο ΚΡΑΤΗΡΑΣ

Η σύγκρουση δεν επηρέασε μόνο το σημείο της πρόσκρουσης.

Οι επιστήμονες εντόπισαν γύρω από τον κρατήρα μια περιοχή περίπου 7 χιλιομέτρων όπου η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της σεληνιακής νύχτας είναι χαμηλότερη από το περιβάλλον.

Η εξήγηση συνδέεται με την ανατάραξη του σεληνιακού εδάφους από την πρόσκρουση. Το υλικό έγινε πιο χαλαρό και έτσι συγκρατεί διαφορετικά τη θερμότητα.

ΕΝΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΙΑΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

Η ανακάλυψη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς η NASA σχεδιάζει την επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη και την ανάπτυξη πιο μόνιμων υποδομών.

Οι επιστήμονες θέλουν πλέον να κατανοήσουν καλύτερα πόσο συχνά συμβαίνουν τέτοιες μεγάλες προσκρούσεις και πόσο μακριά μπορούν να εκτοξευθούν υλικά από ένα νέο κρατήρα.

Αυτό μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμο για τον σχεδιασμό μελλοντικών σεληνιακών εγκαταστάσεων και την προστασία εξοπλισμού και ανθρώπων.

Η ΣΕΛΗΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ «ΑΚΙΝΗΤΗ» ΟΣΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ

Η εικόνα της Σελήνης ως ενός παγωμένου και αμετάβλητου κόσμου δέχεται ακόμη ένα πλήγμα.

Κάτω από τη φαινομενικά ήρεμη επιφάνειά της συνεχίζονται οι κοσμικές διεργασίες, με αστεροειδείς και άλλα διαστημικά σώματα να μπορούν να αλλάξουν δραστικά το σεληνιακό τοπίο.

Και αυτή τη φορά, ένα χτύπημα κοσμικών διαστάσεων συνέβη χωρίς να γίνει αντιληπτό τη στιγμή που πραγματοποιήθηκε.

Μόνο όταν οι επιστήμονες επέστρεψαν στα δεδομένα και συνέκριναν εικόνες από διαφορετικές χρονικές περιόδους, το τεράστιο αποτύπωμα της σύγκρουσης αποκαλύφθηκε.

Ένας νέος κρατήρας μεγαλύτερος από το Κολοσσαίο είχε ήδη δημιουργηθεί στη Σελήνη — και η ανθρωπότητα χρειάστηκε περισσότερο από έναν χρόνο για να καταλάβει τι ακριβώς είχε συμβεί.