Ο εφιάλτης της Ελλάδας “σκεπάζει” την Ευρώπη και η Γαλλία στη δίνη του χρέους – Θα μπορέσει να αποτραπεί ένα νέο οικονομικό ντόμινο σε όλη την Ευρωζώνη ή θα βυθιστούμε στο χάος; – Προειδοποίηση σοκ από τον νομπελίστα οικονομολόγο Πολ Κρούγκμαν

Ένα επικίνδυνο σενάριο αρχίζει να απασχολεί όλο και εντονότερα τις Ευρωπαϊκές Πρωτεύουσες: Τι θα συμβεί εάν η Γαλλία, μία από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, βρεθεί αντιμέτωπη με μια ανεξέλεγκτη κρίση χρέους; Οι ανησυχίες εντείνονται, οι αγορές παρακολουθούν με νευρικότητα τις εξελίξεις και το Παρίσι καλείται να αντιμετωπίσει έναν συνδυασμό δημοσιονομικών πιέσεων και πολιτικής αστάθειας.

Η γαλλική οικονομία βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο των συζητήσεων για τη σταθερότητα της Ευρωζώνης. Το υψηλό δημόσιο χρέος, το επίμονο έλλειμμα και η άνοδος του κόστους δανεισμού δημιουργούν ένα δύσκολο περιβάλλον για την κυβέρνηση, την ώρα που οι επενδυτές ζητούν σαφείς ενδείξεις ότι η χώρα μπορεί να βάλει τα δημόσια οικονομικά της σε σταθερή τροχιά.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν μια σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης θα μπορούσε να περιοριστεί εντός της Γαλλίας ή αν θα άνοιγε τον δρόμο για μια νέα κρίση σε ολόκληρη την Ευρώπη.

ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΧΡΕΟΣ – ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ

Οι ανησυχίες δεν είναι θεωρητικές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ρεπορτάζ, το γαλλικό δημόσιο χρέος πλησιάζει τα 3,6 τρισεκατομμύρια ευρώ, ενώ οι προβλέψεις το θέλουν να ξεπερνά το 120% του ΑΕΠ.

Την ίδια στιγμή, οι αποδόσεις των δεκαετών γαλλικών ομολόγων έχουν κινηθεί κοντά στο 5%, σε επίπεδα που είχαν να εμφανιστούν από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η άνοδος του κόστους δανεισμού αυξάνει την πίεση στον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς η εξυπηρέτηση του συσσωρευμένου χρέους απαιτεί ολοένα περισσότερους πόρους.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο επειδή η Γαλλία πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη περιορισμού του ελλείμματος και στις κοινωνικές απαιτήσεις για δημόσιες υπηρεσίες, εκπαίδευση και στήριξη των νοικοκυριών.

Όσο ακριβότερος γίνεται ο δανεισμός, τόσο δυσκολότερη μπορεί να αποδειχθεί η προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης. Και όσο παραμένει ασαφής η πολιτική κατεύθυνση, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να κλονιστεί η εμπιστοσύνη των αγορών.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΣΗ ΣΥΝΘΕΤΟΥΝ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ ΜΕΙΓΜΑ

Η οικονομική πίεση δεν εξελίσσεται σε πολιτικό κενό. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εξασφάλιση της αναγκαίας κοινοβουλευτικής στήριξης για τον προϋπολογισμό και τα μέτρα περιορισμού των ελλειμμάτων, ενώ οι αντιδράσεις σε πιθανές περικοπές δαπανών δημιουργούν επιπλέον εμπόδια.

Παράλληλα, η χώρα εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027. Οι διαφορετικές προτάσεις για τη φορολογία, τις δημόσιες δαπάνες και τη διαχείριση του χρέους δυσκολεύουν την επίτευξη μιας σταθερής συμφωνίας.

Το δίλημμα για το Παρίσι είναι σκληρό: να προχωρήσει σε παρεμβάσεις που μπορεί να προκαλέσουν κοινωνικές αντιδράσεις ή να καθυστερήσει τις αποφάσεις, διακινδυνεύοντας να ενισχύσει την αβεβαιότητα στις αγορές.

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ: ΜΠΟΡΕΙ Η ΓΑΛΛΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ;

Η Γαλλία έχει πολύ μεγαλύτερο οικονομικό βάρος από τις χώρες που βρέθηκαν στο επίκεντρο της κρίσης χρέους της προηγούμενης δεκαετίας. Αυτό σημαίνει ότι μια σοβαρή κρίση χρηματοδότησης θα ήταν πολύ δυσκολότερο να αντιμετωπιστεί, ενώ οι επιπτώσεις θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις αγορές ομολόγων, τις τράπεζες και την εμπιστοσύνη στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.

Οι πιέσεις δεν περιορίζονται μόνο στα γαλλικά ομόλογα. Η νευρικότητα στις αγορές έχει επηρεάσει και άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, με τις αποδόσεις των ιταλικών τίτλων να καταγράφουν επίσης αυξήσεις σε περιόδους έντονης αναταραχής. Το ευρώ, παράλληλα, έχει δεχθεί πιέσεις έναντι του δολαρίου.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι μια γαλλική κρίση θα οδηγούσε αναγκαστικά σε κατάρρευση της Ευρωζώνης. Η Γαλλία εξακολουθεί να έχει πρόσβαση στις αγορές, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει θεσμούς και εργαλεία που μπορούν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να συμβάλουν στη σταθεροποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών.

Ο κίνδυνος βρίσκεται στο ενδεχόμενο οι οικονομικές πιέσεις να συνδυαστούν με παρατεταμένη πολιτική παράλυση και απώλεια εμπιστοσύνης, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο υψηλότερου κόστους δανεισμού και αυξανόμενων δημοσιονομικών αναγκών.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ;

Στο επίκεντρο βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία διαθέτει εργαλεία για την αντιμετώπιση σοβαρών διαταραχών στις αγορές κρατικών ομολόγων. Υπάρχουν επίσης ευρωπαϊκοί μηχανισμοί χρηματοδοτικής στήριξης, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας.

Η ενεργοποίησή τους, όμως, δεν είναι αυτόματη ούτε απεριόριστη. Εξαρτάται από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τις αποφάσεις των αρμόδιων θεσμών και, σε μια ενδεχόμενη κρίση, από το πολιτικό κόστος που θα ήταν διατεθειμένες να αναλάβουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν έχει προειδοποιήσει ότι το μέγεθος της γαλλικής οικονομίας θα μπορούσε να καταστήσει μια ενδεχόμενη διάσωσή της εξαιρετικά δύσκολη και δαπανηρή. Η εκτίμησή του αναδεικνύει ένα κρίσιμο ζήτημα: μια κρίση στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης θα δοκίμαζε όχι μόνο τις οικονομικές δυνατότητες των ευρωπαϊκών θεσμών, αλλά και την πολιτική βούληση των κρατών-μελών να συμφωνήσουν σε κοινή απάντηση.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ

Η γαλλική υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο τις αδυναμίες της Ευρωζώνης απέναντι σε μια μεγάλη κρίση κρατικού χρέους. Οι εξελίξεις δεν προδικάζουν μια χρεοκοπία ούτε αποδεικνύουν ότι επίκειται διάλυση του ευρώ. Δείχνουν, όμως, ότι το υψηλό χρέος και η πολιτική αβεβαιότητα μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρές αναταράξεις ακόμη και σε μεγάλες οικονομίες.

Το επόμενο διάστημα θα είναι καθοριστικό για το αν το Παρίσι θα καταφέρει να παρουσιάσει ένα αξιόπιστο σχέδιο δημοσιονομικής προσαρμογής και να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών.

Για την Ευρώπη, το διακύβευμα είναι ευρύτερο: να αποτρέψει τη μετατροπή των πιέσεων στη Γαλλία σε μια κρίση που θα απειλούσε τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα ολόκληρης της Ευρωζώνης.