Ο Ερντογάν με την ανοχή των μεγάλων δυνάμεων εξοντώνει έναν – έναν τους πολιτικούς αντιπάλους του: Τώρα “βλέπει” δήθεν σχέδιο προδοσίας πίσω από τον Ιμάμογλου και “ανακάλυψε” αξιωματούχους της Μοσάντ, της CIA και της MI6 στο τηλέφωνο στενού του συνεργάτη

Η προσπάθεια της κυβέρνησης Ερντογάν να χειραγωγήσει την τουρκική κοινή γνώμη και να επηρεάσει τη διεθνή σκηνή μέσω φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ είναι γνωστή εδώ και καιρό. Τελευταία, στο επίκεντρο αυτής της επικοινωνιακής εκστρατείας βρίσκεται ο Εκρέμ Ιμάμογλου, πρώην ηγέτης της αντιπολίτευσης και δήμαρχος Κωνσταντινούπολης.

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, ο Ιμάμογλου φέρεται να αντιμετωπίζει κατηγορίες εσχάτης προδοσίας. Η υπόθεση βασίζεται στον ισχυρισμό ότι στο κινητό τηλέφωνο του στενού του συνεργάτη, Χουσεΐν Γκιουν, ο οποίος διαδραμάτισε ρόλο στην προεκλογική του εκστρατεία, βρέθηκαν επαφές με στελέχη ξένων μυστικών υπηρεσιών, όπως της CIA, της MI6 και της Μοσάντ.

Τα τουρκικά μέσα κάνουν λόγο για ένα “σχέδιο προδοσίας με κέντρο τον Ιμάμογλου”, υποστηρίζοντας ότι ο Γκιουν είχε σχέσεις με ξένες υπηρεσίες πληροφοριών και ότι μετέφερε στον Ιμάμογλου στρατηγικές που αποσκοπούσαν στην «ανατροπή της κυβέρνησης».

Επιπλέον, ο Γκιουν φέρεται να είχε δεσμούς με τον Μουσταφά Οζτζάν, ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης FETÖ, η οποία συνδέεται με τον εξόριστο Φετουλάχ Γκιουλέν. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Οζτζάν θεωρείται πρόσωπο-«σκιά» του Γκιουλέν και δρα υπό την κάλυψη ξένων μυστικών υπηρεσιών.

Η εφημερίδα Sabah δημοσίευσε μάλιστα μια εκτενή λίστα ξένων αξιωματούχων, πρώην πρακτόρων και διπλωματών – από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και το Ισραήλ – που υποτίθεται ότι περιλαμβάνονταν στις επαφές του Γκιουν. Μεταξύ αυτών αναφέρονται πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών MI6 και CIA, Ισραηλινοί στρατηγοί, καθώς και πρώην υπουργοί και αξιωματούχοι ευρωπαϊκών κρατών.

Η ανάκριση του Γκιουν από το Τμήμα Αντιτρομοκρατίας της Κωνσταντινούπολης επικεντρώθηκε στις διασυνδέσεις του με πρόσωπα που συνδέονται με τη FETÖ. Ο ίδιος παραδέχτηκε πως γνώριζε τον Οζτζάν από το 2012, υποστηρίζοντας όμως ότι οι σχέσεις τους ήταν επιφανειακές.

Η πολιτική διάσταση της υπόθεσης είναι σαφής. Ο Ερντογάν φαίνεται να επιδιώκει την πλήρη απαξίωση και πολιτική εξουδετέρωση του Ιμάμογλου, εκμεταλλευόμενος τη σιωπή και την έλλειψη αντίδρασης από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε.

Δεν είναι τυχαίο ότι η τουρκική κυβέρνηση επιχειρεί να συνδέσει τον πολιτικό της αντίπαλο με ξένες υπηρεσίες και την οργάνωση Γκιουλέν, κατηγορώντας τον ουσιαστικά για κατασκοπεία. Ωστόσο, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ο Ερντογάν, ο οποίος διαπραγματεύεται την αγορά Eurofighter από το Ηνωμένο Βασίλειο και πιέζει για την απόκτηση F-35 και F-16 Viper από τις ΗΠΑ, επιτρέπει ταυτόχρονα τη δημοσιοποίηση κατηγοριών που εμπλέκουν αξιωματούχους των ίδιων χωρών.

Μένει να φανεί αν και πώς θα αντιδράσουν οι χώρες που «εμπλέκονται» στα τουρκικά δημοσιεύματα.